III SA/Lu 1589/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r., znak [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 5 października 2015 r. pełnomocnik spółki G. o. z siedzibą w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 września 2015 r., znak [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W piśmie procesowym z dnia 2 marca 2016 r. pełnomocnik Spółki wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że egzekwowanie należności objętej zaskarżoną decyzją naraża Skarb Państwa na odpowiedzialność z tytułu szkód, jakie przedsiębiorcy ponieśli na skutek decyzji organów wydanych z naruszeniem prawa unijnego. Pełnomocnik stwierdził, że zapłacenie kary może też w znaczący sposób nadwerężyć kondycję finansową Spółki a nawet narazić na utratę płynności, gdyż za ubiegły rok odnotowała ujemny bilans finansowy, co spowodowało wstrzymanie wymagalnych zobowiązań wobec kontrahentów. Ponadto kondycja finansowa Spółki pogorszyła się, gdyż na mocy decyzji Izb Celnych wszczęto wobec Spółki egzekucje decyzji o karach finansowych. Zobowiązania z tego tytułu opiewają na łączna kwotę [...]tysięcy zł. Do wniosku dołączono wydruki z rachunku bankowego z konta skarżącej, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z rachunku, protokoły zajęcia egzekucyjnego mienia ruchomego (automatów) skarżącej, sprawozdanie finansowe oraz rachunek zysków i strat. W ocenie pełnomocnika z przedłożonych dokumentów wynika, że Spółka nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności, a co za tym idzie wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem jej znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05; z 13 grudnia 2004 r.; z dnia 27 stycznia 2005 r.; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r.; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie wykazała, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że z zaskarżonej decyzji wynika obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Realizacja takiego obowiązku zasadniczo ma odwracalne skutki i nie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Prawomocne uchylenie decyzji, z której wynika taki obowiązek, prowadzi do ewentualnego zwrotu uiszczonych kwot. W związku z tym tylko w wyjątkowych okolicznościach, kiedy zapłata czy przymusowa egzekucja kwot należnych na podstawie zaskarżonej decyzji mogłaby realnie zagrozić bytowi przedsiębiorstwa, zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd. Załączone do wniosku bilanse Spółki niewiele mówią o jej rzeczywistej kondycji finansowej, obrazuję bowiem pewien stan majątku, ale nie pozwalają ustalić rzeczywistych rozmiarów działalności Spółki, czy struktury przepływów finansowych. Są więc nieprzydatne do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Zdecydowanie bardziej wartościowym materiałem do oceny przesłanek wstrzymania są wyciągi z rachunku bankowego. Ich analiza wskazuje, że Spółka na bieżąco reguluje płatności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Saldo na rachunku w żadnym momencie nie wykazywało wartości ujemnej. Charakterystyczne są okresowe wpłaty własne dokonywane przez prezesa Spółki i jedynego udziałowca. Charakter prowadzonej działalności (działalność w zakresie gier na automatach) wskazuje, że chodzi nie tyle o dopłaty do kapitału, te bowiem musiałyby mieć charakter sformalizowany i znajdować oparcie w umowie spółki, ile raczej wpłaty dochodu z bieżącej działalności Spółki. Doświadczenie życiowe wskazuje, że dochody uzyskiwane z tego rodzaju działalności mają wszak postać wpływów gotówkowych (z poszczególnych automatów), a nie przelewów bezgotówkowych. Analiza przepływów na rachunku bankowym skarżącej Spółki (jeśli przyjąć założenie, że to jedyny rachunek Spółki) nie wskazuje na grożące Spółce niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Dołączone do wnioski zawiadomienia o zajęciu wierzytelności na rachunku bankowym oraz protokoły zajęcia w toku egzekucji automatów do gier należących do Spółki wskazują na toczące się wobec skarżącej postępowania egzekucyjne. Należy jednak zauważyć, że od 17 grudnia 2015 r. na rachunku Spółki nie pojawiły się żadne wpłaty, a saldo zmalało do wielkości [...] zł. Nic w sprawie nie wskazuje, aby podjęte czynności egzekucyjne w stosunku do wierzytelności na rachunku bankowym wywołały jakieś skutki, poza wywołanym przez samą Spółkę spadkiem salda do zera. Ponieważ Spółka składała w toku postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy, wraz z dokumentami m.in. w postaci rachunku zysków i strat, celowe jest wykorzystanie również tych dokumentów na potrzeby oceny spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z dokumentów tych wynika, że przychody Spółki w roku 2014 wyniosły ponad [...] zł, zysk - [...] zł. W roku 2015, według stanu na 31 lipca 2015 r., przychody wyniosły [...] zł, Spółka wykazała stratę w wysokości [...] zł. Spółka nie przedstawiła dokumentów obrazujących bardziej aktualny bilans zysków i strat, co pozwoliłoby na ewentualne stwierdzenie symptomów wskazujących na utratę płynności finansowej. Faktem znanym Sądowi z urzędu, stwierdzonym orzeczeniami wydawanymi w innych sprawach spółki przed sądami administracyjnymi, jest to, że Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Jak wskazał WSA w Rzeszowie w postanowieniu z 29 lutego 2016 r., II SA/Rz 1475/15: "w deklaracji na poczet podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2015 r. Skarżąca zadeklarowała dokonanie dostawy towarów i świadczenia usług na kwoty odpowiednio: [...] zł i [...] zł, co świadczy o tym, że nie utraciła płynności finansowej". W badanej sprawie Spółka nie przedstawiła żadnych informacji na temat obrotu opodatkowanego podatkiem VAT, co znów uniemożliwia sprawdzenie wiarygodności twierdzeń o grożącej utracie stabilności finansowej. Z powyższych analiz wynika, że przedłożone przez Spółkę dokumenty oraz inne dostępne Sadowi dane nie są wystarczające, aby przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby realnie zagrozić utratą płynności finansowej Spółki, a co za tym idzie, że są spełnione przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być uwzględniony. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.