III SA/Lu 165/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. i K. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SA/Lu 1211/16 ze skargi T. W. i K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z 2 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 1211/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. i K. W. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zjazdu z drogi publicznej. Postanowieniem z 23 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 1211/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 5 maja 2017 r. Pismem z 21 kwietnia 2017 r. skarżący wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie z 2 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 1211/16 . Jako ustawową podstawę wznowienia wskazali art. 271 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Nieważności postępowania skarżący upatrują w tym, że sąd rozpoznał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. dotyczące postanowienia Wojewody L. Tymczasem skarżący złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. dotyczące postanowienia Starosty L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach art. 270 – 285 p.p.s.a. Przepisy te wskazują kilka przypadków, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to tzw. podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania (art. 279). Skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277). Stosownie do przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak któregokolwiek z tych wymagań powoduje konieczność odrzucenia skargi. Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. oznacza powołanie jednej lub kilku podstaw wznowienia, wymienionych w przepisach art. 271 – 274 p.p.s.a. Skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowego, uzupełnionej pismem z [...] września 2017 r., w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 2 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 1211/16, jako podstawę wznowienia postępowania wskazali art. 271 pkt 1 p.p.s.a. Wobec wskazania ustawowych przyczyn wznowienia, brak było podstaw do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zatem z przepisem art. 280 § 1 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania skierowana została na rozprawę. W myśl przepisu art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca skargę, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia, albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Skarga o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie została wniesiona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Brak ustawowej podstawy wznowienia oznacza, że podstawa ta, mimo jej wskazania w skardze, w rzeczywistości nie istnieje. Badając skargę na posiedzeniu niejawnym sąd ogranicza się do ustalenia, czy podstawa przytoczona w skardze odpowiada którejkolwiek z podstaw wymienionych w przepisach ustawy, nie ustala natomiast, czy podstawa ta istnieje w rzeczywistości. Dopiero na rozprawie może sąd dokonać takiej oceny. W myśl przepisu art. 271 pkt 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia. Analiza treści skargi o wznowienie postępowania oraz pisma uzupełniającego prowadzi do wniosku, że skarżący nie wykazali zaistnienia podstawy wznowienia postępowania, na którą się powołali wskazując przepis art. 271 pkt 1 p.p.s.a. Z uzasadnienia skargi wynika bowiem, że nieważności postępowania skarżący upatrują w rozpoznaniu przez sąd skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. dotyczące postanowienia Wojewody L., podczas gdy skarżący złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. dotyczące postanowienia Starosty L. Podstawa wznowienia określona w art. 271 pkt 1 p.p.s.a. zatem nie zachodzi. Tylko ubocznie zauważyć należy, że jak wynika z akt sprawy III SA/Lu 1211/16, sąd rozpoznawał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., utrzymujące w mocy postanowienie Starosty L., a nie Wojewody L., jak twierdzą skarżący. Nie zachodzi także podstawa wznowienia z powodu nieważności, wskazana w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący nie byli pozbawieni możności działania. Brali czynny udział w postępowaniu w sprawie III SA/Lu 1211/16, obecni byli także na rozprawie i w terminie złożyli wniosek o uzasadnienie wyroku. Innych podstaw wznowienia skarżący nie powołują. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego, na podstawie art. 281 p.p.s.a.