III SA/Lu 175/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w zakresie wniosku adwokata M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi M.S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2006 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 13 lipca 2006 r. zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata z urzędu dla K.M.. Pismem z dnia 21 lipca 2006 r. Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła sąd, że wyznaczyła w sprawie adwokata z urzędu w osobie M.S. Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego zostało udzielone dnia 4 sierpnia 2006 r. i złożone do akt sprawy (k-57). W dniu 17 listopada 2006 r. wyznaczony z urzędu adwokat M.S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 września 2006 r., oddalającego skargę. W dniu 23 kwietnia 2008 r. NSA (sygn. akt II OSK 27/07) oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. W dniu 21 sierpnia 2008 r. adwokat M.S. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieziszczonej opłaty za pomoc prawną świadczoną z urzędu, jednocześnie oświadczając, że pomoc prawna nie została opłacona przez skarżącego w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony z urzędu adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. W rozpatrywanej sprawie adwokat M.S. sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 września 2006 r. Stosownie do przepisu § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wysokość tej stawki wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przysługujące wynagrodzenie wyznaczonemu adwokatowi sprowadza się do kwoty 120 zł, powiększone o stawkę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł jak w sentencji.