III SA/Lu 177/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2021 r. sprawy ze skargi M. R. na Komendanta Powiatowego Policji w B. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie III SAB/Lu 13/20 oddala skargę. Pismem z dnia [...] marca 2021r. M. R. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę zarzucając, że Komendant Powiatowy Policji w B. nie wykonał prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt III SAB/Lu 13/20. Skarżący domagał się, aby Sąd zobowiązał organ do "wydania decyzji w terminie 30 dni, licząc od dnia wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie", wymierzył organowi grzywnę (w wysokości dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego) za niewykonanie wspomnianego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 września 2020 r. oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 480 zł. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że Komendant Powiatowy Policji w B. został zobowiązany do rozpoznania wniosku o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz urlop dodatkowy w związku ze zwolnieniem skarżącego ze służby w Policji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku. Skarżący podniósł, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. wezwał Komendanta Powiatowego Policji w B. do wykonania wspomnianego wyroku z dnia 22 września 2020 r. Natomiast organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Nie wykonał też wyroku. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w B. wniósł o jej oddalenie w całości argumentując m.in., że wyrok z dnia 22 września 2020 r. uwzględniający skargę na bezczynność organu został wykonany ponieważ skarżącemu wypłacono należny ekwiwalent pieniężny. Podjęta w tej sprawie czynność materialno-techniczna polegająca na wypłacie przez Komendę Wojewódzką Policji w L. ekwiwalentu spowodowała, że brak było podstaw do wydania decyzji administracyjnej przez Komendanta Powiatowego Policji w B. Wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowy nastąpiła w formie 4 przelewów bankowych: przelewy z dnia 18 i 30 listopada 2020 r. i 1 grudnia 2020 r. Organ wyjaśnił, że wypłaty świadczenia dokonała jednostka organizacyjna Komendy Wojewódzkiej Policji w L. Zgodnie z § 2 pkt 9 decyzji Nr 10 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 grudnia 2015 r. w sprawie ustanowienia dysponentów środków budżetu państwa w częściach, których dysponentem jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. MSWiA z 2015 r., poz. 1 ze zm.), dysponentem środków budżetu państwa trzeciego stopnia jest Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 154 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 p.p.s.a.). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Warunkiem skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, co wprost wynika z treści powołanego przepisu. W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że skarżący dopełnił tej czynności kierując do organu, w dniu 4 stycznia 2021 r., stosowne wezwanie, a dopiero później wniósł skargę do Sądu w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., co miało miejsce w dniu 11 marca 2021 r. Tym samym należy przyjąć, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest dopuszczalna. Przechodząc do meritum sprawy trzeba podkreślić, że przepis art. 154 p.p.s.a. stanowi normatywną podstawę do wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonał wyroku sądowego. Przesłanką do zastosowania tego przepisu i wymierzenia grzywny jest ustalenie, że organ administracji nie wykonał wyroku Sądu. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi – Komendantowi Powiatowemu Policji w B. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 września 2020 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Lu 13/20. Skarga nie jest zasadna. We wspomnianym wyroku z dnia 22 września 2020 r. akt III SAB/Lu 13/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w punkcie pierwszym zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji w B. do rozpoznania wniosku M. R. z dnia [...] kwietnia 2020 r. o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji - w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku. W punkcie drugim wyroku Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd obciążył ponadto Komendanta Powiatowego Policji w B. obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania (w kwocie 480 zł) na rzecz skarżącego (punkt trzeci wyroku). Wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2020 r. dotyczył wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz urlop dodatkowy w związku ze zwolnieniem skarżącego ze służby w Policji. Załatwienie przedmiotowego wniosku nie wiązało się jednak z obowiązkiem wydania przez organ aktu administracyjnego rozstrzygającego o przyznaniu żądanego świadczenia, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Z przepisu tego wynika, że policjant zwalniany ze służby otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe. Jak wyjaśnia Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. I OSK 542/13, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany przez funkcjonariusza Policji urlop nie ma charakteru uznaniowego, realizacja tego prawa może nastąpić w drodze podjętej przez organ Policji czynności materialno - technicznej polegającej na wypłacie należności pieniężnej, a gdy organ odmawia dokonania czynności jaką jest wypłata ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, załatwienie sprawy poprzez wydanie decyzji leży zarówno w interesie organu jak i policjanta. Pogląd prawny o braku konieczności załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji w sytuacji wypłaty świadczenia należy uznać za ugruntowany, co znajduje potwierdzenie w nowszym orzecznictwie, czego odzwierciedleniem jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2020 r. sygn. II SA/Wa 1463/19 oraz wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2021 r. sygn. III OSK 3248/21. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej należy zauważyć, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji został naliczony i wypłacony skarżącemu w dniach - 18 listopada 2020 r. (dwa przelewy), 30 listopada 2020 r. oraz 1 grudnia 2020 r. (polecenia przelewów NBP O/O Lublin – k. 1 akt admin.). Okoliczność, że wypłaty świadczenia pieniężnego dokonano z rachunku bankowego Komendy Wojewódzkiej Policji w L. nie oznacza, że Komendant Powiatowy Policji w B. nie wykonał wyroku WSA w Lublinie z dnia 22 września 2020 r. (wyrok prawomocny od dnia 17 listopada 2020 r.). Stosownie bowiem do treści § 2 pkt 9 decyzji Nr 10 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 grudnia 2015 r. w sprawie ustanowienia dysponentów środków budżetu państwa w częściach, których dysponentem jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. MSWiA z 2015 r., poz. 1 ze zm.), Komendant Wojewódzki Policji w L. jest dysponentem środków budżetu państwa trzeciego stopnia. Powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wydano na podstawie § 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu wykonywania budżetu państwa (Dz. U. poz. 82 i 1425 oraz z 2015 r. poz. 446). W odpowiedzi na wezwanie skarżącego z dnia 4 stycznia 2021 r. do wykonania wyroku przez organ, Główny Księgowy Komendy Wojewódzkiej Policji w L. w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] (k. 10 akt adm.) poinformował profesjonalnego pełnomocnika skarżącego m.in. o naliczeniu i wypłaceniu w całości ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i urlop dodatkowy oraz o wydaniu stosownego zaświadczenia o należnym wypłaconym świadczeniu, zastosowanym współczynniku oraz podstawie naliczenia. Ubocznie należy podnieść, że organ Policji w dniu 4 stycznia 2021 r. zlecił dokonanie przelewu kwoty 480 zł (k. 7 akt adm.) należnej skarżącemu z tytułu zwrotu kosztów postępowania w sprawie III SAB/Lu 13/20). Tym samym nie jest uzasadniony zarzut skargi, że Komendant Powiatowy Policji w B. nie wykonał wyroku WSA w Lublinie z dnia 22 września 2020 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.