III SA/Lu 180/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca),, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek,, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie likwidacja zakładu budżetowego oddala skargę. Uchwałą z dnia 23 kwietnia 2007 roku Nr VII/28/07 Rada Miasta Biała Podlaska dokonała likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą "Zakład Gospodarki Lokalowej w Białej Podlaskiej " w celu przekształcenia w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Gminy Miejskiej Biała Podlaska. Na powyższą uchwałę skargę do sądu administracyjnego, na podstawie art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, wniósł J. K., domagając się stwierdzenia jej nieważności. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 34 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że przedmiotową uchwałą Rada Miasta postanowiła zlikwidować zakład budżetowy i utworzyć jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wobec powyższego nastąpiła zmiana podmiotu gospodarującego mieniem w związku z likwidacją zakładu budżetowego i wniesienie nieruchomości jako aportu do spółki, co oznacza przejście prawa własności mieszkania skarżącego na tę spółkę. Skutkiem powyższego skarżący utracił realną możliwość wykupu mieszkania na warunkach uwzględniających bonifikatę. Zdaniem skarżącego wniesienie przez gminę nieruchomości jako aportu do spółki z pominięciem prawa pierwszeństwa najemców do nabycia lokali oznaczało naruszenie ich prawa wynikającego z art. 34 powołanej ustawy. Skarżący wskazał również na stanowisko zawarte w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 19 marca 2008 r., zgodnie z którym wniesienie przez gminę do spółki z o.o. aportu w postaci nieruchomości zabudowanej domem wielolokalowym, w którym występuje najem lokali mieszkalnych na czas nieoznaczony, bez wyczerpania procedury określonej w art. 34 cyt. ustawy, stanowi rażące naruszenie prawa i prowadzi do stwierdzenia, że akt prawny podjęty przez organ wykonawczy gminy w tym zakresie musi być uznany za wydany z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Biała Podlaska wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wyjaśniła, że problemy podnoszone w skardze były analizowane i badane przez Radę Miasta oraz w imieniu Wojewody Lubelskiego przez sprawującą nadzór nad legalnością uchwał Delegaturę Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Białej podlaskiej. Wszystkie te organy nie dopatrzyły się naruszenia prawa przy podejmowaniu skarżonej uchwały, wobec czego zdaniem Rady Miasta nie jest zasadne uchylenie lub zmiana zaskarżonej uchwały. Rada Miasta podniosła również, że przedmiotowa skarga nie wyczerpuje przesłanek określonych w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a ponadto została złożona po terminie do jej wniesienia określonym w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dajej jako "ppsa") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również badanie zgodności z prawem aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zbadanie zgodności z prawem uchwały Rady Miasta Biała Podlaska z dnia 23 kwietnia 2007 r., Nr VII/28/07 w sprawie likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą "Zakład Gospodarki Lokalowej w Białej Podlaskiej " w celu przekształcenia w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Gminy Miejskiej Biała Podlaska. Rozpatrując niniejszą sprawę w pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi. Bezsporne jest, że skarżący przed wniesieniem skargi spełnił warunek dopuszczalności skargi w postaci wezwania Rady Miasta Biała Podlaska do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). Wyjaśnić należy, że kwestia zachowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym rozstrzygnięta został w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07, (publ. ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60), w której stwierdzono, iż przepis art. 53 § 2 ppsa ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy (tzw. skarga powszechna). Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w powołanej uchwale, przepis art. 53 § 2 ppsa wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). W niniejszej sprawie zastosowanie ma pierwszy termin, ponieważ organ, wprawdzie po upływie 60 dni, ale udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ta odpowiedź organu, którą stanowi pismo Rady Miasta z dnia 23 marca 2010r. (znak: OR.WD.IV-0114-8/10), doręczona została skarżącemu w dniu 29 marca 2010r., zaś skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2010r., a zatem z zachowaniem 30-dniowego terminu od daty doręczenia odpowiedzi. W związku z powyższym Sąd nie podziela stanowiska organu administracji, zdaniem którego skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 ppsa. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie i jako niezasadna podlegała oddaleniu. W ocenie Sądu interes prawny skarżącego nie został naruszony. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W powołanym art. 101 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami legitymacja skargowa została oparta na subiektywnym przekonaniu danej osoby, iż został naruszony jej interes prawny lub uprawnienie. Zgodnie z tezą nr 1 wyroku NSA z 9 czerwca 1995 r., IV SA 346/93 (ONSA 1996, nr 3, poz. 125) naruszenie interesu prawnego, o jakim mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym - to takie naruszenie subiektywnie pojmowanego przez skarżącego jego interesu, które obiektywnie polega na nieprzestrzeganiu przez organ norm prawnych powszechnie obowiązujących. Interes prawny osoby wnoszącej skargę powszechną do sądu administracyjnego może wynikać zarówno z jej uprawnień indywidualnych, jak też z jej uprawnień jako członka wspólnoty mieszkańców. W niniejszej sprawie skarżący naruszenia swojego interesu prawnego upatruje w art. 34 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010r., Nr 102, poz. 651 ze zm.). W myśl art. 34 ust. 1 tej ustawy w przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu, z zastrzeżeniem art. 216a, przysługuje między innymi osobie, która jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony. W ust. 4 art. 34 ustawodawca wskazuje, jakie są obowiązki organów gminy w przypadku zamiaru zbycia takiej nieruchomości. Należy zawiadomić na piśmie osoby, o których mowa wcześniej, o przeznaczeniu nieruchomości do zbycia oraz o przysługującym im pierwszeństwie w nabyciu tej nieruchomości, pod warunkiem złożenia wniosków o nabycie w terminie określonym w zawiadomieniu. Termin ten nie może być krótszy niż 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Przy doręczaniu zawiadomień stosuje się przepisy kpa. Osoby, o których mowa w ust. 1 i ust. 6, korzystają z pierwszeństwa w nabyciu nieruchomości, jeżeli złożą oświadczenie, że wyrażają zgodę na cenę ustaloną w sposób określony w ustawie. W ustępie 7 powołanego przepisu ustawodawca stwierdził, że zbycie nieruchomości zabudowanej domem wielolokalowym na rzecz innych osób niż wymienione w ust. 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić z pominięciem pierwszeństwa w nabyciu lokali mieszkalnych przysługującego najemcom tych lokali. Biorąc pod uwagę treść art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 34 ustawy o gospodarce nieruchomościami stwierdzić należy, że interes prawny skarżącego nie został naruszony uchwałą Rady Miasta Biała Podlaska z dnia 23 kwietnia 2007 r. dokonującą likwidacji zakładu budżetowego w celu przekształcenia w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Gminy Miejskiej Biała Podlaska. Z akt założycielskich spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (akt notarialny z dnia 1 października 2007r., Repertorium A nr [...]) jednoznacznie wynika, że utworzony Zakład Gospodarki Lokalowej spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - ma obowiązek respektować interes skarżącego jako najemcy lokalu w zakresie pierwszeństwa jego nabycia. Zgodnie bowiem z § 33 w/w aktu założycielskiego (strona 26 aktu) "Spółka ma obowiązek respektować roszczenia wynikające z przepisów ustawowych dotyczących gospodarowania nieruchomościami, a w przypadku sprzedaży lokali mieszkalnych respektować będzie pierwszeństwo najemców w ich nabyciu zgodnie z art. 34 ustawy o gospodarce nieruchomościami". W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.