III SA/Lu 182/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] , w przedmiocie określenia kwoty długu celnego podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem datowanym na [...] marca 2012 r. L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], w przedmiocie określenia kwoty długu celnego podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Uzasadniając wniosek skarży stwierdził, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalną szkodę. Skarżący podniósł, iż jest osobą "bez znaczącego majątku i dochodów", utrzymuje się z emerytury w wysokości niecałe 600 zł. Ponadto decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04, LexPolonica nr 1926375; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251; z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004, LexPolonica nr 420585; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005, LexPolonica nr 409861; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, LexPolonica nr 1394742). W ocenie sądu w badanej sprawie nie zostały spełnione ustawowo określone przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnia wniosek twierdzeniem, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalną szkodę. Podnosi przy tym, iż jest osobą "bez znaczącego majątku i dochodów", utrzymuje się z emerytury w wysokości niecałe 600 zł. Należy zauważyć, że z kwestionowanej decyzji wynika obowiązek zapłaty długu celnego wraz z odsetkami. Nawet gdyby świadczenie to zostało dobrowolnie spełnione przez skarżącego lub wyegzekwowane przez organ, nie można przyjąć, że wykonanie decyzji spowoduje szkodę nieodwracalną. Ewentualne uchylenie przez sąd decyzji spowoduje konieczność zwrotu przez organy celne tych kwot, które zostały dobrowolnie wpłacone lub wyegzekwowane. Szkoda w postaci nienależnie spełnione przez skarżącego świadczenia będzie zatem w pełni "odwracalna". Nie można przyjąć również, że zapłata czy egzekucja kwoty długu celnego zagrozi bytowi skarżącemu z uwagi na jego niskie dochody. Należy pamiętać o tym, że w postępowaniu egzekucyjnym obowiązują tzw. ograniczenia egzekucji, podyktowane właśnie koniecznością zapewnienia zobowiązanemu podstaw egzystencji. Nie ma zatem ryzyka, że od skarżącego zostaną ściągnięte przymusowo kwoty, przez które zagrożona będzie jego egzystencja. Nie zasługuje również na uwzględnienie podnoszony w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argument jej niezgodności z prawem. Jak wskazuje się w orzecznictwie, niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. (...) to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia.