III SA/Lu 184/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2009 r., znak [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 20 marca 2009 r. M. B., reprezentowany przez adwokata K. P. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2009 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Na egzemplarzu skargi naklejono znaczki opłaty sądowej w łącznej kwocie 100 (sto) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jak wynika z treści § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W świetle art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Kwestie ustalania wysokości wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie wpisu). Rozpoznawana skarga dotyczy decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego, a zatem jest to sprawa z zakresu ewidencji ludności a przedmiotem skargi nie jest należność pieniężna. W konsekwencji skarga podlega wpisowi stałemu w wysokości 100 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wpisu). W świetle art. 219 § 2 p.p.s.a. istnieją jedynie dwa dopuszczalne sposoby uiszczenia opłaty sądowej: gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W związku z powyższym nie ma aktualnie możliwości skutecznego uiszczenia wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym znakami opłaty sądowej. Stanowisko to nie budzi żadnych wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym – por. dla przykładu postanowienie NSA z 7 kwietnia 2004 r. (FZ 28/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 4) oraz M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2005, s. 506. Skoro tak – należy uznać, że w przedmiotowej sprawie wpis nie został skutecznie uiszczony. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika będącego adwokatem, a obowiązuje wpis stały. Skoro wpis nie został skutecznie uiszczony, na podstawie art. 221 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.