III SA/Lu 186/09
PostanowienieWSA w Lublinie2009-04-30
Skład orzekający: Sędzia Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to postanowienie kończące postępowanie, ani postanowienie, na które służy zażalenie, ani postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Burmistrza w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2008 r. [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Pismem z dnia 24 marca 2009 r. Bo. B., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Burmistrza w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
W odpowiedni na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach:
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Mając na uwadze treść art. 3 ppsa, stwierdzić należy, iż zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany bardzo szeroko, obejmuje pomijając pewne nieliczne wyjątki, całokształt działalności administracji publicznej.
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 2 ppsa - zasadniczą przesłanką, która warunkuje możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie kpa, jest to czy na zaskarżone postanowienie przysługuje zażalenie, czy jest to postanowienie kończące postępowanie, czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Zatem katalog postanowień wydawanych w trybie kpa, zaskarżalnych do sądu administracyjnego jest ograniczony.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Burmistrza. Wskazane postanowienie organu zostało wydane w trybie art. 37 kpa, który jest procesowym środkiem służącym zwalczaniu bezczynności organów administracji. Postanowienie to zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to ani postanowienie kończące postępowanie ani nie przysługuje na nie zażalenie (por. postanowienie NSA I OSK 306/05 z 17.01.2006 r.).
Zatem stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mieści się w katalogu określonym we wskazanych przepisie, wobec czego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło