III SA/Lu 197/24

WyrokWSA w Lublinie2024-07-18

Skład orzekający: Robert Hałabis, Agnieszka Kosowska, Iwona Tchórzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy egzamin praktyczny na prawo jazdy kategorii C+E powinien zostać unieważniony z powodu najechania na linię podwójną ciągłą, jeśli skarżący argumentuje, że było to spowodowane parametrami drogi, a manewr wykonano w celu ominięcia przeszkody?
Ratio decidendi
Egzamin praktyczny na prawo jazdy nie podlega unieważnieniu, jeśli nieprawidłowości w jego przebiegu nie miały wpływu na wynik. Najechanie na linię podwójną ciągłą podczas egzaminu na prawo jazdy kategorii C+E, nawet jeśli skarżący argumentuje, że było to spowodowane parametrami drogi lub koniecznością ominięcia przeszkody, stanowi podstawę do negatywnego wyniku, jeśli możliwe było wykonanie manewru zgodnie z przepisami. W tym przypadku, opinia biegłego i analiza innych egzaminów wykazały, że manewr był możliwy do wykonania prawidłowo.
Stan faktyczny
Skarżący P. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, która utrzymała w mocy decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego odmawiającą unieważnienia praktycznego egzaminu na prawo jazdy kategorii C+E. Egzamin został przerwany z powodu najechania lewym przednim kołem na linię podwójną ciągłą podczas skrętu w prawo. Skarżący twierdził, że było to spowodowane parametrami drogi, koniecznością ominięcia przeszkody (gałęzie, dziura w asfalcie) oraz wytartą linią ciągłą, powołując się na art. 22 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Organy administracji, opierając się na opinii biegłego i analizie innych egzaminów, uznały, że manewr był możliwy do wykonania prawidłowo.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie: Asesor WSA Agnieszka Kosowska Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego oddala skargę. UZSADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpoznaniu odwołania P. K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia [...] 2023 r. w przedmiocie odmowy unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego w zakresie kategorii C+E prawa jazdy. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] 2022 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Lublinie (dalej "WORD") został przeprowadzony przez egzaminatora S. S. praktyczny egzamin państwowy P. K. na prawo jady kat. C+E. W czasie egzaminu skarżący kierował pojazdem [...] skrzyniowy z przyczepą dwuosiową skrzyniową. Egzamin zakończył się wynikiem negatywnym. Według zapisu w arkuszu przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy, przyczyną przerwania egzaminu i jego negatywnego wyniku było w ocenie egzaminatora niezastosowanie się do znaku "linia podwójna ciągła". Z pisemnego wyjaśnienia egzaminatora oraz zapisu egzaminu wynika, że egzamin został przerwany, gdy skarżący wyjeżdżał z pętli Felin Uniwersytet w Lublinie i skręcając w prawo, w stronę skrzyżowania ulic Krępiecka, Doświadczalna i Vetterów, przejechał lewym przednim kołem pojazdu egzaminacyjnego przez linię podwójną ciągłą. Skarżący złożył skargę dotyczącą przeprowadzonego egzaminu. Skarga została przekazana Marszałkowi Województwa Lubelskiego stosownie do art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1212 z późn. zm., dalej także jako "u.k.p."). Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie sprawie, a następnie decyzją z dnia 29 września 2022 r., na podstawie art. 68 ust. 1 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. odmówił unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego w zakresie kategorii C+E prawa jazdy P. K. przeprowadzonego przez S. S. w dniu [...] 2022 r. w WORD w L.. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia 17 listopada 2022 r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 3 marca 2023 r. organ pierwszej instancji ponownie odmówił unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego. Natomiast, na skutek odwołania skarżącego, Kolegium decyzją z dnia 17 kwietnia 2023 r. ponownie uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Marszałek Województwa Lubelskiego decyzją z dnia [...] 2023 r. odmówił unieważnienia przedmiotowego egzaminu państwowego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w toku postępowania został zgromadzony obszerny materiał dowodowy, w tym: - dowody dotyczące spornego egzaminu w postaci nagrania na elektronicznym nośniku danych przebiegu przedmiotowego egzaminu, arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy oraz wyjaśnienie egzaminatora prowadzącego egzamin; - pismo z dnia 30 sierpnia 2022 r., w którym Dyrektor WORD w Lublinie poinformował, że egzaminatorzy nadzorujący, zatrudnieni w WORD w Lubinie przejechali przez wskazane skrzyżowanie potwierdzając tym samym, że wyjazd z pętli Felin Uniwersytet odbywa się w sposób bezkolizyjny i swobodny (zgodnie z obowiązującym w tym miejscu oznakowaniem); - pismo Zarządu Dróg i Mostów w Lublinie z dnia 13 grudnia 2022 r., do którego załączono inwentaryzację powykonawczą z określonymi obecnie parametrami wskazanego skrzyżowania, a także projekt zmiany stałej organizacji ruchu na ul. Doświadczalnej w Lublinie w zakresie wprowadzonego zakazu ruchu w rejonie pętli; - nagrania przebiegu wszystkich egzaminów na kategorię C+E prawa jazdy wraz z listami osób zakwalifikowanych na egzamin, kopiami protokołów egzaminacyjnych oraz arkuszami przebiegu części praktycznej egzaminów przeprowadzonych w dniach od 15 grudnia 2022 r. do dnia 4 stycznia 2023 r. przekazanych przez Dyrektora WORD w Lublinie przy piśmie z dnia 17 stycznia 2023 r.; - pismo z dnia 10 stycznia 2023 r., w którym Zarząd Dróg i Mostów w Lublinie poinformował, że parametry skrzyżowania ul. Doświadczalnej z ul. Vetterów są niezmienne od 2010 r., a przesłana inwentaryzacja określająca parametry skrzyżowania była aktualna na dzień 13 lipca 2022 r., czyli na dzień egzaminu skarżącego. Zarząd Dróg i Mostów w Lublinie podał również wymiary szerokości pasów ruchu znajdujących się na przedmiotowym skrzyżowaniu; - pismo z Wydziału Zarządzania Ruchem Drogowym Urzędu Miasta Lublin z dnia 6 czerwca 2023 r. informujące, że zmiana stałej organizacji ruchu w zakresie ustawienia znaków drogowych pionowych na pętli Felin Uniwersytet została wprowadzona w dniu 17 stycznia 2023 r.; - opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego, rekonstrukcji zdarzeń drogowych M. D. z dnia 26 września 2023 r. W oparciu o analizę zgromadzonych dowodów organ pierwszej instancji podtrzymał stanowisko co do braku podstaw do unieważnienia egzaminu. W szczególności organ pierwszej instancji wskazał, że w świetle opinii biegłego jest możliwym swobodne wykonanie manewru skrętu w prawo i wjazd na ul. Doświadczalną z pętli Felin Uniwersytet w Lublinie zespołem pojazdów C+E używanym podczas egzaminu: wykonując manewr skrętu z lewego pasa ruchu pętli, po czym skręt w prawo w ul. Doświadczalną, a dalej w lewo w ul. Vetterów. Skręt z lewego pasa ruchu umożliwi oznakowanie poziome (którego brak) na pętli Felin Uniwersytet. Zespół pojazdów nie najeżdża na krawężnik ani na linię podwójną ciągłą. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji P. K. zarzucił dokonanie niewłaściwej interpretacji obowiązujących przepisów i bezzasadne uznanie, że w sprawie nie zaszły przesłanki unieważnienia egzaminu. Skarżący podniósł, że popełniony przez niego błąd w postaci najechania na linię podwójną ciągłą wynikał z parametrów drogi, która jest w miejscu najechania bardzo wąska. W opinii skarżącego układ przestrzenny skrzyżowania, na którym wykonywał zadanie egzaminacyjne, uniemożliwia jego prawidłowe wykonanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie po rozpoznaniu odwołania skarżącego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podzielając ustalenia i ocenę tego organu. Organ odwoławczy wskazał, że w ramach przedmiotowego egzaminu egzaminowany P. K. wykonywał zadania egzaminacyjne w ruchu drogowym. Kierując pojazdem [...] [...] egzaminowany wyjeżdżał z pętli Felin Uniwersytet w Lublinie i skręcając w prawo, na skrzyżowaniu ulic Krępiecka, Doświadczalna i Vetterów, przejechał lewym przednim kołem przez linię podwójną ciągłą. Okoliczność przejechania przez tę linię nie stanowi okoliczności spornej, bowiem skarżący tego faktu nie kwestionuje. Natomiast dla skarżącego istotne są przyczyny takiego stanu rzeczy. Kolegium podkreśliło, że w celu kompleksowego wyjaśnienia sprawy oraz wykonania wcześniejszych wytycznych organu odwoławczego organ pierwszej instancji skorzystał z wiadomości specjalnych i wywołał opinię biegłego mgr inż. M. D.. Z opinii wynika, że biegły przeanalizował warunki techniczne i drogowe, oznakowanie skrzyżowania i prawidłowość jego wykonania oraz nagranie z egzaminu. Biegły poddał także ocenie w odniesieniu do stanu faktycznego wymiary zespołu pojazdów, którym przeprowadzono egzamin oraz przeprowadził oględziny w terenie. Ponadto biegły skorzystał z dostępnego oprogramowania, które umożliwia ukazanie ruchu pojazdów podczas wykonywania manewrów identycznych jak podczas przedmiotowego egzaminu. Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji co do tego, że opinia jest wiarygodna, a jej wnioski końcowe zasługują na akceptację. Z wniosków opinii wynika natomiast, że było możliwe wykonanie manewru skrętu w prawo i wjechanie na ul. Doświadczalną z pętli Uniwersytet w Lublinie przedmiotowym zespołem pojazdów. Zespół pojazdów w czasie tego manewru nie najeżdża na krawężnik oraz na linię podwójną ciągłą, co z kolei miało miejsce podczas wykonywania manewru przez skarżącego. Biegły dowiódł w opinii, że gwarantują to odpowiednie umiejętności, które powinna posiadać osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień w zakresie kategorii prawa jazdy objętej przedmiotowym egzaminem. Ponadto Kolegium zauważyło, że o możliwości wykonania przedmiotowego manewru świadczą ustalenia wynikające z kwerendy innych egzaminów, które również obejmowały analogiczny manewr na tym samym skrzyżowaniu. Z tych ustaleń wynika, że wszystkie osoby egzaminowane wykonały zadanie egzaminacyjne prawidłowo i nie doszło do negatywnego jego zakończenia. Także egzaminatorzy nadzorujący WORD w Lublinie wykonali przejazd przez to skrzyżowanie w analogiczny sposób, jak podczas ocenianego egzaminu, bez naruszania zasad ruchu drogowego. Organ odwoławczy podkreślił, że unieważnienie egzaminu państwowego w oparciu o art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch podstawowych przesłanek, to jest wykazania, że egzamin był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, przy czym pojęciem "przepisy ustawy" należy także objąć inne przepisy prawa zawarte w aktach wykonawczych do ustawy (w szczególności w rozporządzeniach), zaś niezgodność z przepisami traktować trzeba jako uchybienie tak materialne jak i procesowe, przy czym uchybienie takie powinno mieć charakter istotny, a więc wpływać na wynik egzaminu, przesądzać o takim, a nie innym wyniku. Unieważnienie egzaminu państwowego na prawo jazdy może nastąpić wyłącznie w przypadku wykazania, że gdyby egzamin został przeprowadzony zgodnie z przepisami ustawy, to wynik egzaminu byłby inny. Organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodziły przesłanki unieważnienia egzaminu stosownie do przepisu art: 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p., gdyż egzamin został przeprowadzony w sposób zgodny z przepisami ustawy, nie ujawniono żadnych nieprawidłowości, które miałyby wpływ na wynik egzaminu. Negatywna ocena egzaminu była w pełni uzasadniona. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego argumenty podnoszone przez skarżącego były niezasadne. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Kolegium, zarzucając naruszenie: 1) art. 77 i art.80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego oraz bezzasadne przyjęcie iż skarżący nie spełnił przesłanek, które w przedmiotowej sprawie zezwalały na przekroczenie linii ciągłej w celu ominięcia przeszkody, gdyż w przeciwnym razie mogło skutkować uszkodzeniem zestawu podczas kontaktu z gałęziami nad jezdnią, dziurą w asfalcie lub najechanie na krawężnik tylnym kołem zestawu - podczas gdy przedmiotowy manewr został wykonany przez skarżącego prawidłowo z zachowaniem szczególnej ostrożności nie stwarzając przy tym żadnego zagrożenia w ruchu drogowym, a ustawodawca w wyjątkowych sytuacjach zezwala na przekroczenie linii podwójnej ciągłej (art. 22 ust.1) w celu ominięcia przeszkody i z całą stanowczością należy wskazać, iż taka sytuacja miała miejsce - a przy tym została zachowana szczególna ostrożność, manewr wykonano szybko i sprawnie, bez popełnienia jakiegokolwiek błędu; 2) art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu, co przejawiało się w przewlekłym prowadzeniu postępowania; trzykrotne wydanie decyzji świadczy o prowadzeniu postępowania w celu wykazania z góry obranej tezy, iż skarżący bezpodstawnie przekroczył przedmiotową (wytartą w tej części przez innych użytkowników - autobusy MPK i inne zestawy) linię podwójną ciągłą nie było ku temu uzasadnionych podstaw ani szczególnych okoliczności, co oczywiście jest nieprawdą; 3) art. 35 § 1 i § 3a k.p.a., poprzez zaniechanie wydania decyzji bez zbędnej zwłoki i w ustawowym terminie tj. w ciągu miesiąca od otrzymania akt, tymczasem organ pierwszej instancji wydał decyzję po pół roku, przekładając jej wydanie trzykrotnie, przy czym rozważania organu nie wniosły żadnych nowych spostrzeżeń do sprawy, jednocześnie organ nie odniósł się do szczególnej sytuacji i warunków atmosferycznych (po deszczu), w których znalazł się skarżący podczas przedmiotowego egzaminu; 4) art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 z późn. zm., dalej także jako "p.r.d."), w którym ustawodawca zezwala w sytuacjach wyjątkowych i z zachowaniem szczególnej ostrożności przekroczenie linii podwójnej ciągłej w celu ominięcia przeszkody i tym samym uchronienia pojazdu przed ewentualnym uszkodzeniem, które mogła ta przeszkoda spowodować. W ocenie skarżącego przedmiotowa sytuacja była wyjątkowa, a manewr został wykonany z zachowaniem szczególnej ostrożności, nie stwarzając przy tym żadnego zagrożenia w ruchu drogowym (puste skrzyżowanie) i nie sposób zgodzić się, iż organ oraz egzaminator miał rację w danej sytuacji. Natomiast błędna interpretacja narusza zasadę równości wobec prawa oraz sprawiedliwości społecznej. Powołując się na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia [...] 2023 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia [...] 2023 r. odmawiającą unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego w zakresie kategorii C+E prawa jazdy, odbytego przez skarżącego P. K. w dniu [...] Ruchu Drogowego w Lublinie. Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami egzamin państwowy jest przeprowadzany w celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, w zakresie jej wiedzy i umiejętności. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy określa cel i zakres egzaminu praktycznego na prawo jazdy jako sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym. Stosownie zaś do art. 67 ust. 1 u.k.p., marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych, o których mowa w art. 51 ustawy, w ramach którego m.in. rozpatruje skargi dotyczące egzaminu (pkt 1) oraz unieważnia egzamin (pkt 4). Stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p., marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Marszałek województwa unieważnia egzamin państwowy z urzędu lub na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (art. 72 ust. 2 pkt 1 i 2 u.k.p.). Unieważniony egzamin przeprowadza się ponownie na koszt wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (art. 72 ust. 3 u.k.p.). Z treści przepisu art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. jednoznacznie wynika zatem, że wydanie decyzji o unieważnieniu egzaminu uzależnione jest od spełnienia łącznie następujących przesłanek: po pierwsze stwierdzenia, że egzamin na prawo jazdy prowadzony był niezgodnie z przepisami; po drugie wykazania, że ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na wynik egzaminu. Przy tym, użyty przez ustawodawcę zwrot "niezgodnie z przepisami ustawy", nie oznacza tylko niezgodności z przepisami samej ustawy, lecz także niezgodność z przepisami wykonawczymi do ustawy, tj. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2019 r., poz. 1206 z późn. zm., dalej jako "rozporządzenie w sprawie egzaminowania"), które obowiązywało w dniu przedmiotowego egzaminu. Zgodnie z § 28 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie egzaminowania, osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli: a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne, b) zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6. Stosownie do § 16 ust. 1 rozporządzenia w sprawie egzaminowania, egzaminator przerywa egzamin państwowy: jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy, w szczególności określone w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia (pkt 1); na wniosek osoby egzaminowanej (pkt 3); w przypadku, o którym mowa w § 32 (pkt 4); jeżeli stwierdził, że osoba egzaminowana jest pod wpływem alkoholu lub środków działających podobnie do alkoholu (pkt 6). Przepis ten pozostaje w związku z art. 52 ust. 2 u.k.p., według którego część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. "Zachowania osoby egzaminowanej zagrażające bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego skutkujące przerwaniem egzaminu państwowego" zostały określone w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia w sprawie egzaminowania. Do takich zachowań zaliczone zostało niezastosowanie się do znaku "linia podwójna ciągła" (pkt 9.7). Znak poziomy linia podwójna ciągła P-4 rozdziela pasy ruchu o kierunkach przeciwnych i oznacza zakaz przejeżdżania przez tę linię i najeżdżania na nią (§ 86 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2310 z późn. zm.). Ustalenie zaistnienia wskazanej sytuacji w okolicznościach sprawy stanowiło w świetle powołanych wyżej przepisów podstawę przerwania egzaminu, w następstwie czego skarżący uzyskał negatywny wynik praktycznej części egzaminu. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że skarżący podczas wykonywania zadania egzaminacyjnego, wyjeżdżając z pętli Felin Uniwersytet w Lublinie i skręcając w prawo w kierunku skrzyżowania ulic Krępiecka, Doświadczalna i Vetterów, przejechał lewym przednim kołem przez linię podwójną ciągłą. Okoliczność ta, jak zasadnie wskazano w zaskarżonej decyzji, nie była w sprawie sporna. Jednak w ocenie skarżącego przejechanie podwójnej linii ciągłej wynikało z parametrów drogi, wymiarów pojazdu, rodzaju skrzyżowania oraz warunków atmosferycznych. Skarżący podnosił, że wykonując manewr, przekroczył linię ciągłą w celu ominięcia przeszkody gdyż w przeciwnym razie mogło dojść do uszkodzenia pojazdu podczas kontaktu z gałęziami nad jezdnią lub zalanej wodą deszczową dziurą w asfalcie. Wskazywał również, że linia podwójna ciągła w tym miejscu jest wytarta przez innych użytkowników drogi, co wskazuje na jej najeżdżanie. Skarżący powoływał się też na treść art. 22 ust. 1 p.r.d., który zdaniem skarżącego zezwala w sytuacjach wyjątkowych i z zachowaniem szczególnej ostrożności na przekroczenie podwójnej linii ciągłej w celu ominięcia przeszkody i tym samym uchronienia pojazdu przed ewentualnym uszkodzeniem, które mogła ta przeszkoda spowodować. Argumentacja prezentowana przez skarżącego nie jest jednak trafna. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że ustalenia faktyczne organów w tej sprawie zostały oparte na utrwalonym przebiegu praktycznej części egzaminu skarżącego. Ustalenia dotyczące przejechania skarżącego przez podwójną linię ciągłą nie budzą żadnych wątpliwości, gdyż zapisowi temu odpowiadają. Skarżący nie przeczył, że podczas egzaminu przejechał podwójną linię ciągłą. Przy tym zapis z przebiegu egzaminu, jak również stanowiące element opinii zdjęcia wykonane na miejscu przez biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji zdarzeń drogowych, a nawet zdjęcia z tego zapisu przedstawione przez skarżącego, potwierdzają że linia ta była widoczna. Wobec skargi osoby egzaminowanej, na początkowym etapie postępowania zgromadzono dowody w postaci nagrania z przebiegu egzaminu, arkusza przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego oraz wyjaśnień egzaminatora złożonych na piśmie. Z dowodów tych w sposób spójny wynikało, że egzaminowany podczas wykonywania manewru skrętu w prawo nie zastosował się do znaku "linia podwójna ciągła". Jednocześnie podkreślić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze dwukrotnie, decyzjami z dnia 17 listopada 2022 r. i z dnia 17 kwietnia 2023 r., uchylało decyzje organu pierwszej instancji, wskazując na potrzebę uzupełnienia i dokładnej analizy stanu faktycznego w kontekście zarzutów skarżącego. Zgromadzony w ten sposób materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne wyjaśnienie wątpliwości i zarzutów podnoszonych przez skarżącego. W szczególności, na podstawie nadesłanej z pismem z dnia 13 grudnia 2022 r. inwentaryzacji powykonawczej, wraz z załączonymi mapami, zweryfikowane zostały parametry skrzyżowania ul. Doświadczalnej z ul. Vetterów. Z nadesłanych dokumentów wynika, że ul. Doświadczalna jest drogą gminną klasy Z. Dodatkowo w piśmie z dnia 10 stycznia 2023 r. Zarząd Dróg i Mostów w Lublinie podał również szerokości pasów ruchu w miejscu wyjazdu z pętli Felin Uniwersytet w Lublinie na skrzyżowanie ulic Doświadczalnej i Vetterów (prawy pas ruchu ok. 9,2 m, lewy pas ruchu 3,3 m). Zarząd Dróg i Mostów w Lublinie potwierdził również, że przekazana wcześniej inwentaryzacja skrzyżowania była aktualna na dzień 13 lipca 2022 r. W toku postępowania ustalono również, że w dniu 17 stycznia 2023 r. nastąpiła zmiana organizacji ruchu nr 184/2022 w zakresie ustawienia znaków drogowych pionowych na pętli Felin Uniwersytet w Lublinie (odpowiedź Wydziału Zarządzania Ruchem Drogowym i Mobilnością Urzędu Miejskiego w Lublinie z dnia 6 czerwca 2023 r. na pismo organu pierwszej instancji z dnia 30 maja 2023 r.). Dowodem mającym decydujące znaczenie w sprawie jest opinia sporządzona w dniu 26 września 2023 r. przez biegłego z zakresu techniki samochodowej, ruchu drogowego, rekonstrukcji zdarzeń drogowych M. D.. Wymaga podkreślenia, że opinia została opracowana po analizie zapisu z nagrania egzaminu, a także po dokonaniu oględzin na miejscu i wreszcie, po przeprowadzeniu symulacji przy wykorzystaniu specjalistycznego programu Pc-Crash, umożliwiającego ukazanie ruchu pojazdu z przyczepą podczas wykonywania manewru skrętu. Powyższe, a w szczególności przeprowadzone symulacje dały podstawę do wyrażenia przez biegłego jednoznacznej opinii, zgodnie z którą jest możliwym swobodne wykonanie manewru skrętu w prawo i wjazd na ul. Doświadczalną z pętli Uniwersytet w Lublinie zespołem pojazdów C+E używanym podczas egzaminu: wykonując manewr skrętu z lewego pasa ruchu pętli Uniwersytet, po czym skręt w prawo w ul. Doświadczalną, a dalej w lewo w ul. Vetterów. Skręt z lewego pasa ruchu umożliwi oznakowanie poziome (którego brak) na pętli Uniwersytet, wykorzystując przepisy prawa o ruchu drogowym (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Zespół pojazdów nie najeżdża na krawężnik ani na linię podwójną ciągłą. Zbliżając się pojazdem ciężarowym na odległość 1 m do lewej krawędzi jezdni pętli Uniwersytet lub ustawiając się odpowiednio wcześniej na lewym pasie ruchu aniżeli wykonano w symulacji (6 m od krańca pętli) istnieje wielokrotność możliwości przejazdu przez skrzyżowanie bez najechania na krawężnik lub linię podwójną ciągłą, całym zespołem pojazdów C+E. Przy tym z uzyskanych przez organ informacji odnośnie szerokości pasów ruchu ul. Doświadczalnej w rejonie przedmiotowego skrzyżowania, a także opinii biegłego jednoznacznie wynika, że szerokość ta odpowiada wymogom co do szerokości drogi gminnej klasy Z (§ 15 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124 z późn. zm.). Zgodnie z art. 84 § 1 k.p.a. gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wykorzystanie przez organ w sprawie biegłego obejmuje wszelkie przypadki, gdy w sprawie administracyjnej dla jej rozstrzygnięcia potrzebna jest szczególna i specjalistyczna wiedza, wykraczająca poza zakres wiedzy powszechnej i ogólnodostępnej oraz doświadczenia życiowego i wiadomości osób mających wykształcenie ogólne. Innymi słowy skorzystanie przez organ z opinii biegłego będzie wymagane gdy rozpatrywane przez organ zagadnienie wymagać będzie szerokiej i ściśle specjalistycznej (kierunkowej) wiedzy z danej dziedziny nauki, z którą wiąże się rozstrzygana sprawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1087/20). Z powyższego wynika, że organ nie może wkraczać w merytoryczną treść opinii (ponieważ nie dysponuje wiedzą specjalistyczną, jaką posiada biegły), jednakże nie jest zwolniony z obowiązku oceny wartości dowodowej opinii, jej wiarygodności i przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy. Zakwestionowanie opinii biegłego przez organ administracji publicznej lub sąd administracyjny jest dopuszczalne, ale wyłącznie jeżeli zostanie wykazane, że przy jej sporządzaniu doszło do naruszenia prawa albo opinia zawiera błędy, które dyskwalifikują jej walory dowodowe. Tego rodzaju okoliczności nie miały miejsca w rozpoznawanej sprawie. Opinia jest jasna i logiczna, a proces jej wydania znajduje szczegółowe uzasadnienie w treści opinii. Dodatkowo trafnie organ odwoławczy zwrócił uwagę na zbieżność wniosków opinii z wynikami analizy dokumentacji egzaminacyjnej oraz nagrań egzaminów państwowych w zakresie kategorii C+E prawa jazdy przeprowadzonych w dniach od 15 grudnia 2022 r. do dnia 4 stycznia 2023 r. Analiza ta wskazuje bowiem, że wszystkie osoby egzaminowane, które kierowały pojazdami na pętli Felin Uniwersytet w Lublinie, wykonały poprawnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami analogiczne zadanie, jakie miał do wykonania skarżący i uzyskały pozytywny wynik egzaminu. Ponadto zgodnie z informacją uzyskaną przez organ pierwszej instancji, egzaminatorzy nadzorujący zatrudnieni w WORD w Lublinie wykonali przejazd przez przedmiotowe skrzyżowanie pojazdem egzaminacyjnym wykorzystywanym do przeprowadzania egzaminów państwowych w zakresie kategorii C+E prawa jazdy, co także potwierdza, że wyjazd z pętli Felin Uniwersytet odbywa się w sposób swobodny i bezkolizyjny. Omówione wyżej dowody w pełni uzasadniają przyjęte za podstawę zaskarżonej decyzji ustalenie, że – wbrew stanowisku skarżącego – istniała realna możliwość wykonania manewru wyjazdu z pętli Felin Uniwersytet w Lublinie w prawo w kierunku skrzyżowania ulic Krępieckiej, Doświadczalnej i Vetterów, bez przejechania lewym przednim kołem przez linię podwójną ciągłą. W konsekwencji podnoszona przez skarżącego niemożność wykonania opisanego manewru nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Prawidłowe ustalenia organów obu instancji w tym przedmiocie nie zostały skutecznie podważone przez skarżącego. Takiego skutecznego argumentu nie może stanowić okoliczność, że pojazdy, które na co dzień poruszały się w tym rejonie, najeżdżały na linię podwójną ciągłą. Obowiązkiem egzaminowanego było bowiem wykonanie zadania zgodnie z przepisami ruchu drogowego, co w świetle zgromadzonych dowodów było możliwe. W tych okolicznościach niezasadny okazał się także zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 p.r.d., poprzez jego pominięcie. Zgodnie z tym przepisem kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Jednocześnie przepis ten przewiduje, że kierujący pojazdem jest obowiązany zbliżyć się: 1) do prawej krawędzi jezdni - jeżeli zamierza skręcić w prawo; 2) do środka jezdni lub na jezdni o ruchu jednokierunkowym do lewej jej krawędzi - jeżeli zamierza skręcić w lewo (ust. 2). Na mocy ust. 3 art. 22 przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli wymiary pojazdu uniemożliwiają skręcenie zgodnie z zasadą określoną w tym przepisie lub dopuszczalna jest jazda wyłącznie w jednym kierunku (ust. 3). To właśnie ust. 3 art. 22 p.r.d. stanowił w okolicznościach sprawy podstawę do stwierdzenia, że skarżący skręcając z pętli Felin Uniwersytet w prawo, w kierunku skrzyżowania ulic Krępieckiej, Doświadczalnej i Vetterów mógł rozpocząć manewr skrętu z lewego pasa pętli, gdyż w tym miejscu na jezdni brak oznakowania, które by taki manewr uniemożliwiało. W takim też wypadku, jak wynika z opinii biegłego, było możliwe wykonanie skrętu bez przejechania następnie przez linię podwójną ciągłą na ul. Doświadczalnej na skrzyżowaniu z ulicami Krępiecką i Vetterów, a także bez najeżdżania na krawężnik. Skoro wymiary pojazdu pozwalały na wykonanie przez skarżącego podczas egzaminu manewru skrętu w prawo w sposób prawidłowy, nie znajduje podstaw argumentacja skarżącego o możliwości najechania przez niego na linię podwójną ciągłą. Podkreślić należy jeszcze raz, że w sprawie wykazano, iż możliwe było wykonanie wskazanego wyżej manewru prawidłowo - bez naruszania przepisów Prawa o ruchu drogowym. Także podnoszona w toku postępowania argumentacja, że powodem przejechania przez linię ciągłą była chęć "uniknięcia kolizji z drzewem oraz ominięcie dziury tu zalanej wodą" nie jest trafna, mając na względzie, że widoczna na dołączonym do skargi zdjęciu z zapisu egzaminu kałuża znajdowała się właśnie na prawym pasie, podczas gdy zgodnie z opinią biegłego manewr skrętu w prawo należało rozpocząć z lewego pasa ruchu pętli Felin Uniwersytet. Z powyższego wynika, że nie istniały obiektywne ani prawne przeszkody do prawidłowego wykonania manewru. Stwierdzić zatem należy, że przejechanie przez podwójną linię ciągłą wynikało z braku odpowiednich umiejętności skarżącego, którymi powinien był się wykazać przystępując do egzaminu na prawo jazdy kategorii C+E. Trafnie podnosiły organy, że kierujący pojazdem winien podejmować decyzje odpowiednie do zmieniającej się dynamicznie sytuacji drogowej. Podkreślić jeszcze raz należy, że celem przeprowadzenia egzaminu praktycznego na prawo jazdy uprawniające do kierowania m.in. pojazdami silnikowymi jest sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym (art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami). Chodzi więc o weryfikację umiejętności i zachowań egzaminowanego w warunkach ruchu drogowego, który z natury rzeczy jest dynamiczny. Zatem egzaminowany przed dokonaniem manewru powinien ocenić warunki panujące na drodze, a następnie przeprowadzić manewr zgodnie z obowiązującymi przepisami. W konsekwencji, wobec bezsprzecznego faktu przejechania przez egzaminowanego przez podwójną linię ciągłą, zachodziła sytuacja przewidziana w § 28 ust. 1 pkt 2 lit. b, w związku z § 16 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie egzaminowania, to jest uzyskanie przez egzaminowanego negatywnego wyniku części praktycznej egzaminu państwowego. W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Podkreślić należy, że przepis art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, dla unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy wymaga, aby egzamin "był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik", zatem zbadanie legalności zaskarżonej decyzji polega na wskazaniu takich okoliczności. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do uznania, że obie z wymienionych wyżej przesłanek wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. nie zostały spełnione. Z przyczyn omówionych już wyżej zasadnie organy uznały, że zebrane dowody stanowiły wystarczającą podstawę do rozstrzygnięcia sprawy. Dokonane przez organ ustalenia znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. W związku z tym nie zasługują na podzielenie zarzuty naruszenia przepisów art. 77 i art. 80 k.p.a. Bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie pozostają zarzuty naruszenia przez Marszałka Województwa Lubelskiego przepisów art. 35 § 1 i 3a k.p.a., a także naruszenia art. 8 k.p.a., wskutek zarzucanego przez skarżącego przewlekłego prowadzenia sprawy. Wymaga zaznaczenia, że art. 35 k.p.a. dotyczy terminów załatwienia sprawy, a przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest zgodnie z treścią skargi ostateczna decyzja kończąca postępowanie administracyjne, a nie zagadnienie przewlekłości poprzedzającego jej wydanie postępowania. Ubocznie można jedynie zauważyć, że organy gromadziły materiał dowodowy dążąc do jednoznacznego rozstrzygnięcia zgłaszanych przez skarżącego wątpliwości co do okoliczności stanu faktycznego sprawy. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 945, dalej jako "p.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wniosek taki został złożony przez skarżącego w skardze, a organ administracji nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło