III SA/Lu 200/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. o wznowienie postępowanie sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie III SA/Lu 429/17 wydanym w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie III SA/Lu 429/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym orzeczeniem, wskazując jako podstawę jej wniesienia art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."). Wyjaśnił, że z treści uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 429/17 powziął wiedzę, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415 z późn. zm.) wydanego w oparciu o delegację zawartą w art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 wynika, że mimo niewprowadzenia w porządku krajowym odrębnych płatności dla obszarów Natura 2000, obowiązujące przepisy przewidują dla właścicieli nieruchomości położonych na obszarze Natura 2000, w ramach programu na lata 2014-2020 pomoc finansową w postaci płatności rolnośrodowiskowych, uregulowanych we wskazanym rozporządzeniu. Podniósł, że przytoczone okoliczności uzasadniają wznowienia postepowania sądowego w celu umożliwienia skarżącemu zmodyfikowania żądania zawartego w skardze na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 19 lipca 2017b r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały wskazane w art. 271-274 p.p.s.a. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. W myśl art. 280 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). W niniejszej sprawie, z uwagi na dokonane przez skarżącą sprecyzowanie skargi, Sąd uznał, że w istocie powołuje się ona na podstawę wznowienia, określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W doktrynie, jak też w orzecznictwie uznaje się, że art. 273 § 2 p.p.s.a nie traktuje o wykrytej okoliczności faktycznej lub środku dowodowym, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej, gdyż te powinny być wykorzystane w tym właśnie postępowaniu. Wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym uzasadniają przesłanki wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym (orzeczenie NSA II OSK 1942/15, LEX 2316387). Dlatego w tym przepisie chodzi o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania sądowego, ale nie były znane stronom - z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Tym samym podkreślenia wymaga, że wznowienie postepowania sądowego nie może prowadzić do zmiany treści żądania zawartej w skardze sądowej. Pozostałej argumentacji skarżącego nie sposób zakwalifikować do którejkolwiek z podstaw wznowienia postępowania sądowego określonych w art. 271 - 273 p.p.s.a. Ogranicza się ona w istocie do przedstawienia motywów przestawionych przez Sąd w uzasadnieniu do wyroku z dnia 23 stycznia 2018 r. W ocenie Sądu, z treści skargi o wznowienie postępowania, nie można wywodzić, że skarżący oparł skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania sądowego. Wobec braku oparcia skargi o wznowienie postępowania sądowego na ustawowej podstawie wznowienia, skarga ta podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.