III SA/Lu 208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. – "A." A. of V. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego – w zakresie dopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. W piśmie z dnia 22 marca 2012 r. skarżąca M. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2012 r. nr SKO.[...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, że skarżąca nie wykazała, iż na skutek jej wydania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (k. 21-25). Na skutek zażalenia skarżącej od tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 lipca 2012 r. w sprawie sygn. akt II GZ 248/12 –oddalił zażalenie. W piśmie z dnia 14 września 2012 r. (k. 147-148), które wpłynęło do Sądu w dniu 20 września 2012 r. (koperta nadawcza – k. 152), skarżąca M. O. zgłosiła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. ogłoszonym na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu ponownego wniosku skarżącej – kolejny raz odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis postanowienia z uzasadnieniem został przesłany skarżącej w dniu 8 października 2012 r. (k. 242). W dniu 3 października 2012 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 27 września 2012 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 166-170). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na inne postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Według zaś art. 194 § 2. p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z powołanych przepisów wynika, że z uprawnienia do wniesienia zażalenia strona może skorzystać wyłącznie w terminie przewidzianym w art. 194 § 2. p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdy zażalenie zostanie wniesione przed rozpoczęciem biegu ustawowego terminu – a więc przed doręczeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia – zażalenie jest przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne i jako wniesione z naruszeniem art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu (por. np. postanowienia NSA z dnia 8 października 2012 r., sygn. II FZ 814/12 i z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. I OZ 443/12. Jak wynika z akt sprawy, zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2012 r. wniesione zostało przedwcześnie. Nastąpiło to bowiem zanim termin do jego wniesienia rozpoczął bieg, to jest jeszcze przed doręczeniem skarżącej odpisu tego postanowienia. Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając przytoczone motywy na względzie Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.