III SA/Lu 210/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Ż. na decyzję L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na [...] kwietnia 2012 r. D. Ż. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...], w przedmiocie choroby zawodowej. Do skargi nie zostały doręczone jej odpisy, w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2012 r. skarżąca została wezwana do usunięcia tego braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 23 kwietnia 2012 r. W terminie otwartym do usunięcia braków formalnych skargi (25 kwietnia 2012 r. – data stempla pocztowego), skarżąca nadesłała pismo, w którym zawarła prośbę o przedłużenie do dnia 14 maja 2012 r. terminu usunięcia braków skargi poprzez nadesłanie brakujących odpisów skargi. W piśmie podniosła, że przesyłkę z wezwaniem do usunięcia braków odebrał jej mąż, chory na demencję, który nie zdawał sobie sprawy z konieczności udzielenia odpowiedzi na wezwanie w terminie 7 dni. Skarżąca podniosła, że nie jest w stanie usunąć braków w wyznaczonym terminie ponieważ przebywa aktualnie w G., a następnie leci do L. Nie ma możliwości przesłania odpowiednich dokumentów i skorzystania w tym zakresie z pomocy męża, z uwagi na jego chorobę. Do pisma dołączono bilety kolejowy i lotniczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W badanej sprawie stronami postępowania są skarżąca, organ, którego działanie jest przedmiotem skargi oraz uczestnik postępowania – były pracodawca skarżącej – Uniwersytet [...] w L. Oznacza to, że do skargi powinny być dołączone odpisy dla pozostałych stron postępowania. W związku z tym, że skarżąca wniosła skargę bez żadnych odpisów, wezwano ją do uzupełnienia tego braku formalnego. Wezwanie zostało doręczone w dniu 23 kwietnia 2011 r. Na potwierdzeniu odbioru widnieje podpis dorosłego domownika – S. Ż. (męża skarżącej). Doręczenie było zatem skuteczne, w świetle art. 72 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał w dniu 30 kwietnia 2012 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca złożyła wniosek o jego przedłużenie, z uwagi na niemożliwość dopełnienia tego obowiązku. Wniosek skarżącej nie może być jednak uwzględniony, gdyż brak do tego podstaw prawnych w obowiązujących przepisach procedury sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Z brzmienia tego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on wyłącznie terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi wynika z art. 49 p.p.s.a. i jest terminem ustawowym. Sąd nie jest władny ani przedłużyć, ani skrócić terminu ustawowego, bo nie ma do tego kompetencji. W tym zakresie możliwe jest jedynie przywrócenie terminu, gdy już nastąpi jego uchybienie. Wniosek skarżącej o przedłużenie terminu uzupełnienia braków formalnych skargi pozostaje zatem bezskuteczny. Do dnia upływu terminu uzupełnienia braków skargi – tj. 30 kwietnia 2012 r. – skarżąca nie nadesłała brakujących odpisów skargi. Stanowisko orzecznictwa w kwestii skutków nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi poprzez dołączenie wymaganych odpisów nie jest jednoznaczne. Za większościowy należy uznać pogląd wskazujący na konieczność oceny, jakie są strony postępowania, którym ewentualnie powinien być doręczony odpis skargi. Ponieważ skargę wnosi się za pośrednictwem organu, brak odpisu skargi przeznaczonego dla organu nie jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze biegu w rozumieniu art. 49 p.p.s.a. Inaczej traktuje się brak odpisu skargi dla pozostałych uczestników postępowania – w tym zakresie przyjmuje się, że brak odpisów skargi celem ich doręczenia tym osobom stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić – w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania – do odrzucenia skargi na podstawie art.58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 9 maja 2008 r., II OZ 417/08; z 10 lipca 2010 r., II OSK 336/08; z 30 października 2008 r., II OSK 1563/08; z 5 sierpnia 2010 r., II OZ 750/10; z 14 września 2011 r., II OSK 1745/11; z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2318/11). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko. Skarżący powinien dołożyć należytej staranności w dochodzeniu swoich praw przed sądem, a wymóg dostarczenia odpisów skargi nie jest nadmiernie uciążliwy i nie może być traktowany jako tamujący realizację prawa do sądu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt badanej sprawy należy stwierdzić, że w wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, nie przesłała odpisu skargi wraz z załącznikami, koniecznego dla doręczenie uczestnikowi postępowania – Uniwersytetowi [...] w L. W wezwaniu do dokonania tej czynności była prawidłowo pouczona o konsekwencjach zaniechania tej czynności. Złożony przez nią wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu był bezskuteczny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie cytowanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na wyrażony w art. 6 p.p.s.a. obowiązek sądu udzielania stronie działającej bez profesjonalnego pełnomocnika potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań, sąd uznaje za celowe zwrócenie uwagi skarżącej na możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jeżeli zadośćuczynienie w terminie wezwaniu do ich usunięcia z przyczyn niezawinionych przez skarżącą nie było możliwe. Skarżąca musi jednak spełnić określone w art. 86 i 87 p.p.s.a. warunki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.