III SA/Lu 211/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...], w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy, Nr [...] , z dnia [...] października 2003 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 maja 2009 r. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...], w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy, Nr [...], z dnia [...] października 2003 r. W skardze powołał się na naruszenie bliżej niesprecyzowanego interesu prawnego wynikającego z "norm prawnych rangi ustrojodawczej". W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z cytowanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi może być uchwała organu gminy podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Ustawodawca nie definiuje użytego w cytowanym przepisie pojęcia "sprawa z zakresu administracji publicznej". Nie ulega jednak wątpliwości, że przedmiotem skargi może być tylko akt skierowany do podmiotów zewnętrznych, który bezpośrednio oddziałuje na ich sferę prawną poprzez jednostronne i władcze kształtowanie praw i obowiązków adresata. W orzecznictwie zastrzega się przy tym, że nie mogą to być uchwały, które mają charakter cywilnoprawny (por. uchwałę NSA z 6 listopada 2000 r., OPS 11/00; ONSA 2001/2/52). Odnosząc powyższe uwagi do uchwały będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, trzeba stwierdzić, że nie ma ona charakteru uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Zaskarżona uchwała zapadła w następstwie wniosku S. S. o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy, Nr [...], z dnia [...] października 2003 r., w przedmiocie wyboru ławników. Z akt sprawy wynika, że skarżący zaskarżył do sądu również uchwałę z [...] października 2003 r., a skarga ta jest rozpatrywana w odrębnym postępowaniu. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała w żaden sposób nie oddziałuje na sytuację prawną skarżącego, takie skutki można przypisać co najwyżej uchwale z 2003r. Uchwała z [...] marca 2009 r. nie rozstrzyga żadnej sprawy z zakresu administracji publicznej, lecz wyraża stanowisko Rady Gminy w sprawie zgodności z prawem uchwały z 2003r., zakwestionowanej przez skarżącego wnioskiem z 9 marca 2009 r. Wniosek skarżącego ma w istocie charakter wezwania do usunięcia naruszenia prawa, otwierającego drogę do kontroli uchwały z 2003 r. przed sądem administracyjnym, a stanowisko Rady, wyrażone w formie zaskarżonej uchwały, ma charakter wyłącznie incydentalny, związany z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. Uchwała nie kończy żadnego postępowania, nie oddziałuje na sferę prawną skarżącego. Fakt, iż stanowisko przybrało formę uchwały wynika tylko i wyłącznie z faktu, iż wyraża je organ kolegialny, dla którego właśnie uchwała jest typową formą działania. Ponadto za incydentalnym charakterem uchwały przemawia fakt, że gdyby miała oddziaływać na sferę prawną skarżącego, brak byłoby jakiejkolwiek podstawy materialnoprawnej do jej podjęcia. Skoro zaskarżona uchwała nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, a zatem skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.