III SA/Lu 213/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego Pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. skarżący S. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Pismem z tej samej daty złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego Wojewody do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej ppsa – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stwierdzić należy, iż zarządzenie zastępcze wojewody wydane na podstawie art. 98 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest aktem nadzoru nad działalnością gminną. Do aktu tego stosuje się odpowiednio przepisy art. 98 wskazanej ustawy (art. 98a ust. 3). I tak, zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, rozstrzygnięcie nadzorcze staje się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi bądź z datą oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. Z prawomocnością aktu nadzoru (rozstrzygnięcia nadzorczego czy też zarządzenia zastępczego wojewody), łączy się wykonalność (skuteczność) tych aktów. Zatem w sytuacji wniesienia skargi, zaskarżone zarządzenie zastępcze nie może uzyskać przymiotu prawnej skuteczności, a w konsekwencji wykonalności. Skutki prawne aktu administracyjnego co do zasady wiążą się z jego ostatecznością albo prawomocnością. Stwierdzić należy, iż do wskazanych aktów nie stosuje się kategorii ostateczności, stają się one wykonalne (skuteczne) z chwilą uzyskania prawomocności. Przyjmując, że konstrukcja prawomocności wskazana w art. 98 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, ma także zastosowanie do zarządzenia zastępczego wojewody w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego, skutkuje to tym, że w momencie wniesienia skargi na zarządzenie zastępcze i do czasu rozpoznania sprawy, zaskarżone zarządzenie nie uzyskuje przymiotu prawomocności tym samym prawnej skuteczności a więc i wykonalności. Oznacza to, że zaskarżone zarządzenie zastępcze, dotyczące wygaśnięcia mandatu radnego (skarżącego S. S.) – na tym etapie postępowania nie jest jeszcze aktem wykonalnym. W związku z tym bezprzedmiotowym jest sprawa wstrzymania wykonania przedmiotowego zarządzenia zastępczego. Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 61 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.