III SA/Lu 219/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na decyzję Prorektora do Spraw Dydaktyki i Wychowania [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prorektora do Spraw Dydaktyki i Wychowania [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Skarżący jednocześnie domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji nawet ich późniejsze uchylenie nie pozwoliłoby na kontynuowanie studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 ppsa ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa, sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd na tym etapie nie bada zasadności skargi, ze względu na konieczność szybkiego rozpoznania wniosku, co w dodatku odbywa się z reguły na posiedzeniu niejawnym, a więc bez udziału samych zainteresowanych. Podobne stanowisko zajmowane jest również przez Naczelny Sad Administracyjny, który przykładowo w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. II OZ 184/05, LEX nr 302251, uznał, że niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. Skarżący został skreślony z listy studentów na skutek nie zaliczenia pierwszego semestru studiów. Ewentualne uchylenie tej decyzji pozwoli na podjęcie dalszych czynności przewidzianych regulaminem [...] związanych z zaliczeniem semestru. Nie jest zrozumiała odmienna ocena wnioskodawcy, który jej bliżej nie uzasadnił. Skoro zatem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ppsa, zaś podniesiony przez niego argument nie uzasadnia uwzględnienia wniosku, na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.