III SA/Lu 220/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3). Z art. 52 § 3 p.p.s.a. wnika, że jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona ma możliwość wyboru środka zaskarżenia od tej decyzji – może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skierować skargę do sądu. Wybór wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jako środka odwoławczego powoduje jednak, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero po rozpoznaniu go przez organ. Tylko wówczas bowiem wyczerpany zostanie tok instancyjny przed organami administracji. Prawo wyboru pozostawione stronie, nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego na ten sam akt (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 310/18 i z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 179/21 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 499/21 – orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2021 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia opłacenia należności z tytułu składek. Od decyzji tej, w myśl art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), przysługiwało skarżącemu prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie w tym zakresie oraz pouczenie, że zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona może za pośrednictwem ZUS złożyć skargę do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Z akt sprawy wynika, że po otrzymaniu decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., skarżący złożył do organu w dniu 22 lutego 2021 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (nazwany przez skarżącego odwołaniem). Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lutego 2021 r. Decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowania w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skoro zatem skarżący skorzystał z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2021 r., a organ wniosek ten merytorycznie rozpatrzył i wydał decyzję z dnia [...] marca 2021 r., to za niedopuszczalne należało uznać wniesienie przez skarżącego skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2021 r., objętą przedmiotowym wnioskiem. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.