III SA/Lu 228/23
PostanowienieWSA w Lublinie2023-11-08
Skład orzekający: Asesor WSA Agnieszka Kosowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, od którego nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Zażalenie, od którego nie został uiszczony należny wpis pomimo wezwania, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie został uiszczony opłata, w tym opłata od zażalenia.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora LOR ARiMR. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, który nie został uiszczony, skarga została odrzucona. Następnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jednak sąd odmówił. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu, jednak nie uiścił od niego wpisu i nie usunął braków formalnych, co skutkowało odrzuceniem zażalenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 sierpnia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu postanawia: odrzucić zażalenie
Sygn. III SA/Lu 228/23
UZASADNIENIE
G. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczanie wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja pomimo dwukrotnego awizowania przez operatora publicznego nie została podjęta,
w związku z tym korespondencję zwrócono nadawcy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2023 r. wezwanie do uiszczenia wpisu zostało uznane za doręczone z dniem 6 marca 2023 r.
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Lublinie odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie uiścił wpisu, pomimo wezwania, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wskazane postanowienie odebrał osobiście dnia
27 lipca 2023 r.
Następnie pismem z dnia 27 lipca 2023 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu o skargi. Jednak postanowieniem z dnia 9 sierpnia
2023 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Także to postanowienie zostało osobiście odebrane przez skarżącego dnia 1 września 2023 r.
W dniu 7 września 2023 r. wpłynęło do Sądu zażalenie na postanowienie
z dnia 9 sierpnia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Zarządzeniem z dnia 7 września 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie jednego odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Skarżący nie odebrał kierowanych do niego wezwań. Wobec czego korespondencja powróciła do Sądu i została uznana za doręczona z dniem
3 października 2023 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia jak również nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) dalej: p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie natomiast do § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu, pomimo wezwania - wniesione zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do twierdzeń strony dotyczących notorycznych nieprawidłowości w zakresie informowania przez placówkę Poczty Polskiej S.A. przy ul. [...] w L. o korespondencji kierowanej do skarżącego (brak awizo
w skrzynce pocztowej adresata), należy zwrócić uwagę, że w toku postępowania sądowo-administracyjnego skarżący odbierał osobiście kierowaną do niego korespondencję z sądu w placówce Filii Urzędu Pocztowego Nr [...] przy ul. [...] w L. (k. 38 i k. 52). Pozostałe dwie przesyłki rejestrowane nie zostały przez skarżącego podjęte w terminie (k. 28 i k. 74). Na przesyłkach tych widnieje adnotacja zarówno o pierwszym jak i ponownym awizo wraz z podpisem doręczyciela. Warto również zauważyć, że jeśli na nieodebranej przesyłce – zwracanej przez pocztę nadawcy – umieszczone zostały informacje o awizowaniu i powtórnym awizowaniu przesyłki, opatrzone podpisem doręczyciela i datami tych czynności, to taki dokument potwierdza, że adresat został zawiadomiony o możliwości, miejscu i czasie odbioru przesyłki. Brak jest podstaw do przyjęcia w takim przypadku ogólnego założenia, że awizo nie zostało pozostawione w jednym z miejsc wymienionych w art. 44 § 2 k.p.a. i że tym samym doręczenie zastępcze nie może być uznane za skuteczne.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że trudno podważyć skuteczność doręczenia zastępczego w przypadku, gdy stronie konsekwentnie były doręczane pisma w ten sposób wcześniej, a skuteczność kolejnego strona kwestionuje (zob. postanowienie NSA z 3 marca 2016 r., II GZ 127/16, LEX nr 2081288; zob. Wegner [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. W. Chróścielewski,
Z. Kmieciak, Warszawa 2019, art. 43).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło