III SA/Lu 231/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant referent Marcin Małek, po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.L. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia zasad usytuowania i funkcjonowania placówek handlu detalicznego oraz zakładów gastronomicznych prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Rada Gminy uchwałą Nr V/78/2004 z dnia [...] lutego 2004 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. działając na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 ze zm.) oraz art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) zmieniła brzmienie § 5 i 6 uchwały Nr V/23/2003 z dnia [...] stycznia 2003 r. uchwalając w § 5, iż punkty sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 100 mb od środka progu wejścia do budynków kultu religijnego (kościoły, kaplice) mierzonej w linii prostej do środka progu wejścia danego punktu sprzedaży alkoholu oraz w odległości nie mniejszej niż 30 mb od środka wejścia do budynków: 1) szkół podstawowych i gimnazjalnych, 2) placówek służby zdrowia, 3) placówek oświatowo-wychowawczych, 4) placówek kulturalnych, 5) obiektów sportowych i sportowo-rekreacyjnych, 6) urzędów publicznych, mierzonej w linii prostej do środka progu wejścia danego punktu sprzedaży alkoholu, natomiast w § 6 określono usytuowanie punktów sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży i poza miejscem sprzedaży – w odległości nie mniejszej niż 100 mb od środka progu wejścia do budynków kultu religijnego (kościoły, kaplice) mierzonej w linii prostej do środka progu wejścia danego punktu sprzedaży alkoholu oraz w odległości nie mniejszej niż 60 mb od środka wejścia do budynków: 1) szkół podstawowych i gimnazjalnych, 2) placówek służby zdrowia, 3) placówek oświatowo-wychowawczych, 4) placówek kulturalnych, 5) obiektów sportowych i sportowo-rekreacyjnych, 6) urzędów publicznych, mierzonej w linii prostej do środka progu wejścia danego punktu sprzedaży alkoholu. Uchwała podlegała ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa i weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł J. L., zarzucając naruszenie art. 12 ust. 4 w związku z art. 18 ust. 3a w związku z art. 12 ust. 1 i 2 oraz art. 4 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, art. 5 ustawy Prawo działalności gospodarczej, art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być merytorycznie rozpatrzona, gdyż została wniesiona z naruszeniem terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podstawę prawną skargi J. L. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] lutego 2004 r. Nr XV/78/2004 stanowi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zawarte w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym uregulowanie uzależnia dopuszczalność skargi od wezwania organu, który podjął uchwałę, do usunięcia naruszenia. Wezwanie takie może być dokonane w każdy czasie. Natomiast skargę do sądu administracyjnego należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odmowy usunięcia skutków naruszenia prawa (art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 i art. 102a ustawy o samorządzie gminnym). Zatem bieg 30-dniowego terminu do wniesienia skargi na podstawie ustawy o samorządzie gminnym rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu doręczona została odmowa usunięcia przez organ samorządu terytorialnego naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący J. L. dokonał wezwania do usunięcia naruszenia prawa – pismem z dnia [...] września 2004 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu [...] września 2004 r. W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczący Rady Gminy przesłał informację z dnia [...] listopada 2004 r., iż wskutek negatywnego głosowania w sprawie wezwania z dnia [...] września 2004 r. Rada Gminy negatywnie ustosunkowała się do wezwania. W toku rozprawy sądowej w dniu [...] czerwca 2005 r. skarżący oświadczył, że doręczono mu pisma z dnia [...] listopada 2004 r. podpisane przez Przewodniczącego Rady Gminy oraz pismo z dnia [...] grudnia 2004 r. podpisane z upoważnienia Wójta Gminy, z tym że nie potrafi wskazać daty doręczenia. Uzupełnione w trybie art. 106 § 3, art. 113 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie dowodowe (k. 45, 46 akt. sąd.) wykazało, iż wskazane przez J. L. pismo z dnia [...] listopada 2004 r. doręczone zostało mu za zwrotnym poświadczeniem odbioru dnia [...] listopada 2004 r., a pismo Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2004 r. w załączeniu do którego przesłano skarżącemu wyciąg z protokołu z XXII Sesji Rady Gminy z dnia [...] listopada 2004 r. dotyczącego głosowania nad wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa doręczono dnia [...] grudnia 2004 r. W tym stanie przyjmując najkorzystniejszy dla strony wariant, a więc datę doręczenia – 21 grudnia 2004 r. – wyciągu z protokołu dotyczącego głosowania nad wezwaniem z dnia [...] września 2004 r. stwierdzić należy, że J. L. wniósł skargę do sądu z uchybieniem 30-dniowemu terminowi od dnia doręczenia mu odmowy usunięcia naruszenie prawa. Termin do wniesienia skargi na powyższą uchwałę upłynął bowiem z dniem 20 stycznia 2005 r. Natomiast skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] lutego 2004 r. Nr XV/76/2004 J. L. wniósł dnia [...] marca 2005 r. (data wpływu do sądu), czyli znacznie po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia odmowy usunięcia naruszenia prawa. Ponadto dodać należy, że składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący nie skorzystał jednocześnie z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę. Z uwagi na formalną niedopuszczalność skargi, nie może ona zostać poddana merytorycznej ocenie pod względem zasadności zarzutów wobec skarżonej uchwały i podlega odrzuceniu. Z powołanych wyżej względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.