III SA/Lu 250/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na uchwałę Nr XV/165/12 Rady Miasta Chełm z dnia 30 stycznia 2012 r. w sprawie zamiaru rozpoczęcia likwidacji Szkoły Podstawowej Nr 10 im. Księdza Jerzego Popiełuszki w Chełmie, ul. Reformacka 13, poprzez wygaszanie postanawia: odrzucić skargę. W dniu 30 stycznia 2012 r. Rada Miasta Chełm podjęła uchwałę Nr XV/165/12 w sprawie zamiaru rozpoczęcia likwidacji Szkoły Podstawowej Nr 10 im. Księdza Jerzego Popiełuszki w Chełmie, ul. Reformacka 13, poprzez wygaszanie. Pismem datowanym na [...] kwietnia 2012 r. T. K., wraz z czterema innymi osobami wniósł skargę do sądu administracyjnego na powyższą uchwałę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że T. K. jako jedyny spośród skarżących nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem Rady Miasta Chełm do usunięcia naruszenia prawa dokonanego kwestionowaną uchwałą. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Chełm wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W świetle przytoczonego przepisu bezwarunkowym wymogiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez grupę pięciu osób. Z analizy akt administracyjnych wynika, że T. K. jako jedyny spośród skarżących nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem Rady Miasta Chełm do usunięcia naruszenia prawa dokonanego kwestionowaną uchwałą. Należy zwrócić uwagę, że każda z osób skarżących tą samą uchwałę występuje w obronie swojego własnego interesu prawnego. W efekcie każda z tych osób musi poprzedzić wniesienie skargi do sądu wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro chodzi o obronę indywidualnego interesu prawnego każdego ze skarżących nie można przyjąć, aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane przez jednego z nich, zastępowało tą czynność w stosunku do pozostałych. Na pewne uproszczenie trybu wnoszenia skargi pozwala art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym skargę na uchwałę lub zarządzenie organu gminy można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. Przepis ten nie miał jednak zastosowania w sprawie, bowiem żaden ze skarżących nie występował ze skargą reprezentując innych mieszkańców gminy (miasta). Każdy ze skarżących działał w imieniu własnym. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (poza wymienionymi w punktach 1-5 cytowanego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopełnienie przez skarżącego T. K. wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, to zaś prowadzi do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Sygn. a