III SA/Lu 262/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na uchwałę Rady Gminy Ł. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić R. G. wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). Uchwałą z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] Rada Gminy Ł. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł. uznała za niezasadne zarzuty podniesione przez R. G. w skardze na bezczynność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł. W skardze sądowej R. G. (dalej jako "skarżący") zaskarżył powyższą uchwałę Rady Gminy Ł.. Jako podstawę prawną skargi wskazał art. 101a ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), dalej jako "u.s.g.". Skarżący wniósł o zobowiązanie Rady Gminy Ł. i Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł. do przeprowadzenia prac geodezyjnych w celu udokumentowania przyłącza wodociągowego do budynku mieszkalnego na działce nr 202/11 w Ł. i wprowadzenia tego przyłącza do dokumentacji geodezyjnej obrębu Ł. w Starostwie Powiatowym w B.. W odpowiedzi na skargę Gmina Ł. reprezentowana przez Wójta Gminy wniosła o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że uchwała w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł. nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu na podstawie art. 101 u.s.g. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest uchwała Rady Gminy Ł. w sprawie rozpatrzenia skargi R. G. na działalność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł.. Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.". W świetle powyższego uznać należy, że sprawa dotyczy uchwały podjętej w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. W myśl powołanego przepisu przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi. Jak zaś już wyżej wskazano sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, wyrok NSA z dnia 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01). Nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania także żadne ustawy szczególne. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji tego w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana, a więc także wówczas, gdy nastąpi to w formie uchwały, która jest w takim wypadku - jak już wyżej wskazano - jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 i art. 101a u.s.g. Ze wskazanego przez skarżącego w skardze przepisu art. 101a ust. 1 u.s.g. wynika, że skargę do sądu administracyjnego na organ gminy można wnieść wówczas, gdy organ ten nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność organów gminy, w trybie art. 101a, może dotyczyć po pierwsze, działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie, po drugie, działalności organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) tylko w tych wypadkach, kiedy przepisy prawa nakładają na ten organ obowiązek wydania zarządzenia. Uchwała rady gminy załatwiająca skargę na działanie gminnych jednostek organizacyjnych na podstawie art. 227 i następne k.p.a. nie jest aktem zaskarżalnym na podstawie art. 101a ust. 1 u.s.g. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarga na uchwałę Rady Gminy Ł. w sprawie rozpatrzenia skargi R. G. na działalność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ł. nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tej przyczyny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.