III SA/Lu 264/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2024 r. II. zwrócić M. D. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oddalił skargę M. D. na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 lutego 2024 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga kasacyjna zawierała braki formalne polegające na braku pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, braku wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz braku odpisów (w tym odpisu ww. wniosku) dla organu. Przewodniczący Wydziału zarządzeniami z dnia 18 listopada 2024 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi kasacyjnej oraz do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie, w wykonaniu wezwania skarżąca osobiście złożyła 2 egzemplarze pełnomocnictwa oraz uiściła wpis od skargi kasacyjnej. Z kolei pełnomocnik skarżącej w korespondencji z dnia 13 grudnia 2024 r. złożył jeden egzemplarz oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić, bowiem jej braki formalne usunięte zostały częściowo. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Stosownie do art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). W myśl zaś art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na wstępie sąd zauważa, że stwierdzenie w niniejszej sprawie braku formalnego skargi kasacyjnej nie mogło budzić wątpliwości. Sporządzona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest już kolejnym pismem procesowym sporządzonym przez tego konkretnego pełnomocnika przed tutejszym sądem. Sąd podziela stanowisko NSA wyrażone w sprawie II GSK 2288/23 w zw. z III SA/Lu 63/Lu, że pomimo oznaczenia pisma "Skarga kasacyjna wraz z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy", pismo nie zawiera oświadczenia o takiej treści. W niniejszej sprawie oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy nie zostało zwarte ani w skardze kasacyjnej ani w odrębnym piśmie doń dołączonym. W wykonaniu wezwania do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi kasacyjnej, którego treść była jednoznaczna " złożenie w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy" pełnomocnik skarżącej w korespondencji z dnia 13 grudnia 2024 r. złożył tylko jeden egzemplarz oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik strony obowiązany jest do podejmowania z zachowaniem należytej staranności wszelkich działań mających na celu obronę interesów strony, którą reprezentuje. Wobec czego, wskazać należy, że przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak formalny pisma skierowanego do sądu administracyjnego w postaci braku odpisu pisma z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy, jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym w świetle art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a., nadanie prawidłowego biegu takiemu pismu. Obowiązek dołączenia odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej wynika z art. 47 § 1 p.p.s.a. Złożenie wniosku o przeprowadzenie rozprawy lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy jest jednym z wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Odrębne złożenie wniosku lub oświadczenia w tym zakresie oznacza, że konieczne jest również odrębne złożenie odpisów tego pisma w celu doręczenia ich pozostałym stronom i uczestnikom postępowania. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 5 listopada 2020 r. sygn. akt II OZ 947/20, nawet przyjęcie, że brak nadesłania odpisu wniosku lub oświadczenia z art. 176 § 2 p.p.s.a. jest brakiem formalnym tego wniosku lub oświadczenia, a nie skargi kasacyjnej, również prowadzi do odrzucenia skargi kasacyjnej. W takiej bowiem sytuacji sąd byłby zobowiązany pozostawić wniosek lub oświadczenie bez rozpoznania, a to prowadziłoby do stwierdzenia, że skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku oświadczenia lub wniosku z art. 176 § 2 p.p.s.a. i w konsekwencji odrzucenia tego środka zaskarżenia. Niedołączenie w niniejszej sprawie odpisu pisma procesowego z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisu przez sąd (por. postanowienia w sprawach: sygn. akt II OZ 1177/20 i IV SA/Wa 1940/20 oraz powołane tam orzecznictwo). Tym samym uznać należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zostało wykonane. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę kasacyjną, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 176 § 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.