III SA/Lu 281/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. E. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie wniesione przez E. E. z siedzibą w S. na postanowienie z dnia 7 marca 2018 r. E. E. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sprzeciw na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw. Z kolei postanowieniem z dnia 7 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 24 stycznia 2018 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 7 marca 2018 r. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie wysłano na wskazany przez stronę adres pełnomocnika do doręczeń, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 29 marca 2018 r. oraz 6 kwietnia 2018 r. przesyłka pocztowa nie została odebrana. Mimo wezwania, braki formalne zażalenia nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Stosownie do treści art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. – dołączenie odpisów pisma dla doręczenia ich stronom. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Ponadto art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W świetle powyższych przepisów skarżąca spółka miała obowiązek dołączyć do zażalenia jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem, jak również dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która w imieniu skarżącej podpisała zażalenie, a to stosownie do art. 29 p.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, LEX nr 1460097). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało wysłane na wskazany przez stronę adres pełnomocnika do doręczeń. Pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 29 marca 2018 r. oraz 6 kwietnia 2018 r. przesyłka pocztowa nie została odebrana. W tej sytuacji zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Przepis ten w § 1 przewiduje, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Jak stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Mając na względzie przytoczone przepisy oraz daty awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 7 marca 2018 r. uznać należy, że skutek doręczenia wezwania nastąpił w dniu 12 kwietnia 2018 r., to jest zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. z upływem okresu 14 dni od dnia pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął zatem z dniem 19 kwietnia 2018 r. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.