III SA/Lu 302/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. na rozstrzygnięcie L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie (LAWP) poinformowała [...] spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], że wniosek o dofinansowanie projektu pod tytułem "[...]" złożony w odpowiedzi na konkurs nr 10/RPOWL/1.4B/2012 w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje, Działania 1.4, Schemat B, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego (RPO WL) 2007-2013, po dokonaniu oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów (KOP) został odrzucony. LAWP poinformowała, że wniosek nie spełnia następujących kryteriów merytorycznych oceny techniczno-ekonomicznej: 1/ "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę"; 2/ "Projekt jest wykonalny pod względem organizacyjnym i technicznym, to znaczy ubiegający się o dofinansowanie posiada wystarczające zasoby techniczne, wiedzę oraz niezbędne decyzje administracyjne, umożliwiające realizację projektu zgodnie z proponowanym harmonogramem"; 3/ "Projekt określa rodzaje nakładów do poniesienia, w tym wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane oraz źródła ich finansowania"; 4/ "Koszty kwalifikowane są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów". Agencja wyjaśniła, że kryterium "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę" wskazuje, czy opisy zawarte w projekcie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie co jest jego przedmiotem, w szczególności, czy projekt został opisany w sposób umożliwiający identyfikację zgodności celów projektu z celami danego Działania RPO WL 2007- 2013. Dodatkowo oceniający weryfikuje, czy w sposób prawidłowy (tzn. realny i możliwy do weryfikacji) przedstawiono skwantyfikowane wskaźniki produktu i rezultatu. LAWP podkreśliła, że dla oceny merytorycznej istotna jest weryfikacja przedstawionych przez wnioskodawcę celów projektu na poziomie wskaźników produktu i rezultatu oraz ich zgodności z celami i założeniami Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013, a także z celami Działania, do którego została złożona dokumentacja aplikacyjna. Agencja podkreśliła, że w świetle dokumentu konkursowego "Szczegółowy opis osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013. Uszczegółowienie programu" (dalej URPO), celami Działania 1.4 są: 1/ zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez inwestycje w ochronę środowiska i odnawialne źródła energii, 2/ poprawa jakości powietrza atmosferycznego poprzez redukcję emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz wzrost wykorzystania niekonwencjonalnych źródeł energii, 3/ przedsięwzięcia termomodernizacyjne służące zmniejszeniu zapotrzebowania na energię. Według powołanego dokumentu cele powyższe będą realizowane poprzez budowę i przebudowę infrastruktury oraz zakup urządzeń i wartości niematerialnych i prawnych służących do produkcji energii odnawialnej oraz przyczyniających się do zmniejszenia zapotrzebowania na energię, co w konsekwencji będzie miało znaczący wpływ na poprawę jakości powietrza. Realizacja celów Działania 1.4 przyczyni się do redukcji negatywnych skutków oddziaływania na środowisko naturalne przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą na terenie województwa lubelskiego. Wzrost wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych jest jednym z warunków zrównoważonego rozwoju województwa lubelskiego (Rozdział 2 pkt. 2.1 Informacje dla Działania 1.4, poz. 12). Uszczegółowienie Programu obowiązujące dla konkursu 10/RPOWL/1.4B/2012 precyzuje także rodzaje projektów, które mogą uzyskać wsparcie w ramach Działania 1.4 Schemat B, opisując je w następujący sposób: 1/ Budowa lub przebudowa infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii ze źródeł odnawialnych; 2/ Budowa lub przebudowa infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu, w tym z odnawialnych źródeł energii. Według tego dokumentu projekty z zakresu Działania 1.4 Schemat B muszą być zgodne z Wojewódzkim Programem Rozwoju Alternatywnych Źródeł Energii dla województwa lubelskiego. W Rozdziale 2 pkt. 2.1 Działanie 1.4 poz. 29 URPO szczegółowo wskazano na jakie projekty i w jakiej wysokości może być udzielone wsparcie. Dla projektów w ramach Schematu B przewidziano minimalną wartość wsparcia w wysokości 85 tys. złotych. Natomiast maksymalna wartość wsparcia wynosi: a/ dla budowy małych i średnich jednostek wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu - 5 mln złotych, b/ dla budowy lub przebudowy infrastruktury służącej do produkcji energii odnawialnej - 6 mln złotych, c/ dla inwestycji w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biomasy lub biogazu – 5 mln złotych, d/ dla inwestycji w zakresie budowy lub rozbudowy małych elektrowni wodnych - 5 mln złotych. Po dokonaniu szczegółowej analizy dokumentacji aplikacyjnej przez specjalistów KOP oraz po zasięgnięciu w dniu 25 października 2013 r. opinii asesora zewnętrznego z zakresu odnawialnych źródeł energii oceniono, że projekt nie wpisuje się w cele Działania 1.4 Schemat B RPO WL 2007- 2013, ponieważ projekt nie dotyczy produkcji energii elektrycznej ani energii cieplnej, lecz celem projektu (jak zostało to opisane między innymi w pkt. E1 wniosku o dofinansowanie) jest "uruchomienie produkcji biogazu w technologii fermentacji beztlenowej" czyli produkcja nośnika energii jakim jest biometan oraz nawozu organicznego i dwutlenku węgla. LAWP zwróciła uwagę, że w pkt. B.2 Biznes Planu wskazano, że produktami, które wnioskodawczyni zaoferuje w wyniku realizacji projektu będą: a/ gaz wysokometanowy - odbiorcą produktu będzie [...] ([...]), b/ nawóz organiczny (ciekła pozostałość pofermentacyjna) - produkt będzie wykorzystywany do nawożenia pól kukurydzy, które są własnością gospodarstwa rolnego powiązanego z wnioskodawczynią strukturą właścicielską, c/ dwutlenek węgla (CO2) - ten produkt zostanie zakupiony przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowioedzialnością. Ponadto obliczona we wniosku moc instalacji odnosi się do energii pierwotnej skumulowanej w podstawowym produkcie jakim jest biometan. W ocenie LAWP powstaje w ten sposób niespójność polegająca na tym, że wnioskodawczyni planuje skwantyfikowany wskaźnik realizacji celów projektów - wskaźnik produktu, pod nazwą "Moc zainstalowanej energii cieplnej (KSI-P41.1.9)", który nie będzie w przypadku projektu osiągnięty. Dodatkowo LAWP zauważyła, że zgodnie z dokumentacją konkursową (Instrukcją wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie) jednym z obowiązkowych załączników wymaganych na etapie składania wniosku o dofinansowanie jest "Kopia umowy o przyłączeniu do sieci ciepłowniczej lub energetycznej (dotyczy projektów infrastrukturalnych/projektów, w ramach których planowane jest włączenie do sieci ciepłowniczej lub energetycznej składanych w ramach Działania 1.4 Dotacje inwestycyjne w zakresie dostosowania przedsiębiorstw do wymogów ochrony środowiska oraz odnawialnych źródeł energii)". W ocenie LAWP wnioskodawczyni z uwagi na zakres projektu nie ma możliwości złożenia tego załącznika. Na etapie uzupełnień w ramach oceny formalnej została przedłożona umowa z [...] Sp. z o.o. na przyłączenie do sieci gazowej obiektów wnioskodawczyni zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego. Według umowy miejscem przyłączenia instalacji wytwarzania biogazu rolniczego (Punkt wejścia do systemu gazowego dystrybucyjnego) jest stacja gazowa w miejscowości [...]. Natomiast wnioskodawczyni wskazała w pkt. D. 1 wniosku jako miejsce lokalizacji projektu "[...]". Do wniosku o dofinansowanie jako załącznik nr 13 została dołączona dokumentacja techniczna i kosztorys na realizację projektu przy [...], a jako załącznik nr 11 pozwolenie na budowę w tej samej lokalizacji. Agencja wskazała, że wnioskodawczyni zadeklarowała, że wyprodukowany biogaz będzie sprzedawała do sieci dystrybucyjnej. Jednak w ocenie LAWP jest to niewykonalne w świetle złożonych do wniosku o dofinansowanie załączników, ponieważ wnioskodawczyni nie przedłożyła umowy przyłączeniowej do systemu gazowego dystrybucyjnego dotyczącej miejsca lokalizacji projektu. Z uwagi na powyższe nie zostało spełnione kryterium oceny "Projekt jest wykonalny pod względem organizacyjnym i technicznym, to znaczy ubiegający się o dofinansowanie posiada wystarczające zasoby techniczne, wiedzę oraz niezbędne decyzje administracyjne, umożliwiające realizację projektu zgodnie z proponowanym harmonogramem". W przedłożonej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę biogazowi jeden z warunków decyzji wymaga, aby "przed przystąpieniem do robót budowlanych dokonać rozbiórki zbiorników (oznaczonych jako do rozbiórki), wykazanych w projekcie zagospodarowania działki, w miejscu projektowanej biogazowi." LAWP wskazała, że w przedłożonym do wniosku o dofinansowanie kosztorysie prac budowlanych nie zostały uwzględnione wydatki na niezbędne prace rozbiórkowe i w związku z powyższym oceniono, że wniosek nie spełnia kryterium oceny merytorycznej "Projekt określa rodzaje nakładów do poniesienia, w tym wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane oraz źródła ich finansowania." Po analizie zakresu projektu oceniono, że planowane do zakupu środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne wpisane w pkt. E8 wniosku o dofinansowanie, to jest linia technologiczna produkcji biogazu, ładowarka teleskopowa, ciągnik siodłowy, naczepa, punkt napełniania pojazdów gazem CNG, deszczownia, wyposażenie laboratoryjne, kontenerowa stacja gazowa, licencja na oprogramowanie sterujące procesem produkcyjnym, jak również roboty budowlane wskazują, że realizacja projektu ma na celu budowę biogazowni rolniczej, w której będzie odbywać się produkcja nośnika energii jakim jest biometan oraz nawozu organicznego i dwutlenku węgla, a wytworzone produkty będą samodzielnie dystrybuowane przez wnioskodawczynię. W związku z tym LAWP zauważyła, że wskazany w pkt. E2 A wniosku o dofinansowanie wskaźnik produktu KSI-P.41.1.9 "Moc zainstalowana energii cieplnej (dla energii z biomasy) o wartości 2,45 MW" jest nierealny oraz niemożliwy do wykonania z uwagi na zakres rzeczowy projektu oraz planowane produkty w wyniku realizacji projektu, to jest paliwo gazowe oraz nawóz organiczny i dwutlenek węgla. Agencja również wskazała, że w pkt. C. 1 wniosku o dofinansowanie jako kod PKD działalności gospodarczej, której dotyczy projekt wskazano kod 35.11.Z – "Wytwarzanie energii elektrycznej". Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) podklasa ta obejmuje: wytwarzanie energii elektrycznej w elektrowniach, elektrociepłowniach, elektrowniach atomowych lub hydroelektrowniach, za pomocą turbin gazowych, generatorów wysokoprężnych i ze źródeł odnawialnych. Mając zatem na uwadze, że podstawowym produktem będzie gaz wysokometanowy Agencja stwierdziła, że wskazany kod PKD jest niezgodny z charakterem projektu, gdyż projekt nie dotyczy wytwarzania energii elektrycznej. Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) wyróżnia natomiast grupę 35.2 - "Wytwarzanie paliw gazowych, dystrybucja i handel paliwami gazowymi w systemie sieciowym", w tym podklasę 35.212 "Wytwarzanie paliw gazowych", która obejmuje: produkcję paliw gazowych o standardowej wartości opałowej poprzez oczyszczanie, mieszanie i w innych procesach, z gazów różnego pochodzenia, włączając gaz ziemny, produkcję gazu uzyskanego z destylacji węgla lub jako produkt uboczny pochodzenia rolniczego lub z odpadów. Zatem prawidłowym kodem PKD działalności gospodarczej, której dotyczy projekt będzie kod PKD: 35.212 – "Wytwarzanie paliw gazowych", a nie kod PKD 35.11.Z – "Wytwarzanie energii elektrycznej". Oceniając, czy projekt spełnia kryterium "Koszty kwalifikowane są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów" Agencja stwierdziła, że w ramach tego kryterium bada się, czy wszystkie koszty wskazane jako kwalifikowane są niezbędne do realizacji celów projektu i czy są one racjonalne (optymalne pod względem ekonomicznym i technicznym) oraz efektywne (czy zachowano zasadę osiągnięcia najlepszego efektu przy możliwie najniższych kosztach). Według LAWP przedsięwzięcie objęte projektem nie jest związane z produkcją energii elektrycznej ani energii cieplnej i w związku z powyższym wydatki związane z tą inwestycją (zakup środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, koszty inspektora nadzoru oraz robót budowlanych), wskazane w pkt. E8A2 wniosku nie realizują celów Działania 1.4B konkurs 10/RPOWL/1.4B/2012 i nie mogą być uznane jako wydatki kwalifikowalne. W związku z powyższym oceniono, że projekt opisany we wniosku o dofinansowanie nie spełnia wskazanych wyżej kryteriów merytorycznych oceny techniczno-ekonomicznej. W proteście od wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, złożonym w dniu 14 lutego 2014 r. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] zarzuciła, że ocena projektu była nieprawidłowa i wniosek o dofinansowanie został odrzucony niesłusznie. Skarżąca zakwestionowała ocenę LAWP, że projekt "nie wpisuje się w cele działania 1.4 schemat B RPO WL 2007-2013, ponieważ projekt nie dotyczy produkcji energii elektrycznej ani energii cieplnej". W ocenie wnioskodawczyni uzasadnienie to pozostaje w sprzeczności z podanymi w ogłoszeniu konkursu typami projektów poprzez zawężenie projektów jedynie do tych, w wyniku realizacji których będzie produkowana wyłącznie energia elektryczna lub energia cieplna. Wnioskodawczyni wskazała, że projekt zakłada budowę instalacji wytwarzania biogazu rolniczego celem wprowadzenia go do sieci gazowej, a więc instalacji służącej do produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Wnioskodawczyni, powołując się na publikacje w Internecie na stronach http://sjp.pwn.pl, http://pI.wikipedia.org oraz http://www.eioba.pl/ wskazała, że według definicji "energia" to "...zdolność do wykonania pracy, dająca się wyrazić w jednostkach pracy, oznaczająca zdolność do wykonania pracy przez jakieś ciało materialne..." Dalej wnioskodawczyni wskazała, że jednakże w języku potocznym określeniem "energia" posługujemy się często w odniesieniu nie do samej energii, a bardziej do jej nośników. Należy jednak pamiętać, że energia zawsze zawarta jest w jakimś jej nośniku, ulega ciągłemu przetwarzaniu z jednej formy (nośnika) na drugi i dlatego nie można przeciwstawiać energii nośnikom energii, ponieważ są to inne pojęcia. Wnioskodawczyni podkreśliła, że w ustawie z dnia 10 kwietnia 2007 r. - Prawo energetyczne w art. 3 definiującym podstawowe pojęcia energetyczne określą się energię jako energię przetworzoną w dowolnej postaci i później wielokrotnie używa się określeń "...energię w nośnikach...", "...paliwa będące nośnikami energii chemicznej...". W tej samej ustawie, w art. 3 ust. 20, jest zdefiniowane odnawialne źródło energii jako źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię pozyskiwaną z biomasy. Według "Zasad metodycznych sprawozdawczości statystycznej z zakresu gospodarki paliwami i energią oraz definicji stosowanych pojęć" (Główny Urząd Statystyczny, 2006), w rozdziale II ust. 2 zawarta jest lista nośników energii uwzględnianych w badaniach GUS. Nośnikami energii są zatem wszystkie wyroby uczestniczące bezpośrednio lub pośrednio w procesach przekazywania różnych postaci energii ze źródeł jej pozyskiwania do sfery użytkowania, to jest: paliwa stałe kopalne i ich pochodne, produkty naftowe, paliwa gazowe, ciepło, energia elektryczna, paliwa odpadowe, energia odnawialna (w tym paliwa stałe z biomasy, paliwa ciekłe z biomasy, biogaz energia wodna, energia wiatru, energia geotermalna, energia słoneczna). Biogaz jako jedno z paliw gazowych może być wykorzystany w dalszych przemianach energetycznych, czyli procesach technologicznych, w którym jedna postać energii zamieniana jest na inną, pochodną (wtórną) postać energii (np. energię mechaniczną, energię elektryczną, cieplną). Zgodnie z art. 3 ust. 30a ustawy - Prawo energetyczne biogaz rolniczy, to paliwo gazowe otrzymywane w procesie fermentacji metanowej surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych, produktów ubocznych lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego lub biomasy leśnej, z wyłączeniem gazu pozyskiwanego z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów. Według powyższej klasyfikacji, GUS wyliczając nośniki energii, umieszcza biogaz w takiej samej kategorii jak energię elektryczną, określając całą grupę jako "energię odnawialną". Wnioskodawczyni wskazała także na definicją energii ze źródeł odnawialnych według dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE. Według dyrektywy "energia ze źródeł odnawialnych" oznacza energię z odnawialnych źródeł niekopalnych, to jest energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną i hydrotermalną i energię oceanów, hydroenergię, energię pozyskiwaną z biomasy, gazu pochodzącego z wysypisk śmieci, oczyszczalni ścieków i ze źródeł biologicznych (biogaz). Z kolei według art. 9o ustawy Prawo energetyczne, energia to energia przetworzona w dowolnej postaci, a przy dokumentowaniu energii ze źródła odnawialnego przewiduje się wydawanie świadectw pochodzenia energii ze źródła odnawialnego zarówno dla energii elektrycznej pochodzącej z biogazu rolniczego jak również dla samego biogazu rolniczego, zrównując oba rodzaje świadectw w związku z obowiązkiem umarzania świadectw pochodzenia przez przedsiębiorstwa energetyczne (art. 9o ust. 8). Według art. 9p ust. 1 wspomnianej ustawy działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego. W ocenie wnioskodawczyni istnieje pełna ekwiwalentnością pojęć produkcji energii elektrycznej z biogazu rolniczego oraz produkcji samego biogazu rolniczego. Podsumowując przedstawione argumenty wnioskodawczyni podkreśliła, że: a/ w przedmiotowym projekcie ma miejsce przetwarzanie energii zawartej w biomasie na energię zawartą w biogazie rolniczym (o parametrach gazu sieciowego); b/ biogaz rolniczy jest paliwem gazowym, a więc energią, mierzalną i zdolną do wykonania pracy; c/ biogaz rolniczy sieciowy jest takim samym nośnikiem energii jak prąd czy ciepło, zatem wykluczenie jego produkcji ze wsparcia w ramach konkursu powinno skutkować takim samym wykluczeniem dla każdego innego nośnika; d/ biogaz rolniczy jest w pełni uznaną kategorią energii odnawialnej, taką samą jak wyprodukowany z niego prąd; e/ biogaz (biometan) rolniczy jest doskonałym produktem do wszechstronnego wykorzystania - może być zamieniony na energię mechaniczną, elektryczną cieplną, w procesach chemicznych (np. na energię wodoru w procesach reformingu parowego); f/ produkcja biogazu (biometanu) rolniczego jest szeroko wspierana przez polski rząd w aktach normatywnych oraz programach pomocowych. Wnioskodawczyni nie zgodziła się z zarzutem nieprzedstawienia kopii umowy o przyłączeniu do sieci ciepłowniczej lub energetycznej oraz zarzutem niespójności informacji dotyczących lokalizacji projektu. Wskazała, że zgodnie z art. 3 ustawy Prawo energetyczne sieci energetyczne to instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego. Sieci energetyczne (dystrybucyjne, przesyłowe, bezpośrednie) dzielą się na sieci gazowe i sieci elektroenergetyczne (występują również sieci do przesyłu paliw i sieci cieplne). W świetle ustawy i szeregu aktów wykonawczych sieć gazowa jest taką samą siecią energetyczną jak sieć elektroenergetyczna - obie służą do przesyłu energii za pomocą jedynie innych jej nośników (gazu lub prądu). Wnioskodawczyni zatem spełniła warunek przedstawienia kopii umowy o przyłączeniu do sieci dystrybucyjnej, przy czym punkt wejścia do systemu gazowego dystrybucyjnego [...] ([...]), będąca monopolistą w zakresie sieci gazowych na terenie województwa lubelskiego, ustaliła w miejscowości [...], co było zgodne z interesem projektu, ponieważ w tej miejscowości znajduje się baza środków transportu jednego z potencjalnych klientów wnioskodawcy w zakresie sprzedaży gazu wysokociśnieniowego (CNG). W konsekwencji wnioskodawczyni zaplanowała w budżecie projektu zakup ciągnika siodłowego oraz naczepy, które to środki trwałe będą niezbędne do transportu sprężonego biogazu o parametrach sieciowych z miejsca jego wytwarzania do między innymi punktu wejścia do systemu gazowego w [...]. Wnioskodawczyni nie zgodziła się także z oceną LAWP, że wskaźnik produktu KSI-P.41.1.9 "Moc zainstalowana energii cieplnej (dla energii z biomasy)" o wartości 2,42 MW jest nierealny oraz niemożliwy do wykonania z uwagi na zakres rzeczowy projektu oraz wprowadzone produkty w wyniku realizacji projektu. Skarżąca wskazała, że instalacja, która zostanie zainstalowana zaprojektowana jest do wytworzenia rocznie 1,981 mln m3 biogazu wysokometanowego. Energia zawarta w biogazie rolniczym produkowanym w ilości 1,981 mln m3/rok (zawartość metanu 97%) przy cieple spalania 39,831 MJ/m3 wyniesie łącznie 76,538 mln MJ/rok, co przy pracy w ciągu całego roku 8760 godzin daje nominalną moc cieplną obliczoną, jako iloraz energii biogazu i czasu pracy w wysokości 2420 kW. Skarżąca zakwestionowała ocenę, że wniosek nie spełnia kryterium "Koszty kwalifikowane są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów", ponieważ przedsięwzięcie objęte przedmiotowym projektem nie jest związane z produkcją energii elektrycznej ani energii cieplnej. W ocenie wnioskodawczyni projekt zakłada budowę infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii ze źródeł odnawialnych, co jest jednym z typów projektów możliwych do realizacji w ramach konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012. Jeśli chodzi o brak wydatków na prace rozbiórkowe skarżąca wyjaśniła, że nie uwzględniała wydatków z tym związanych w budżecie projektu (ani w załączonych kosztorysach), ponieważ zadania te miały zostać wykonane przez właściciela, od którego zamierzała kupić nieruchomość. Odnosząc się do nieprawidłowości kodu działalności gospodarczej, której dotyczy projekt skarżąca przyznała, że we wniosku wpisano kod 35.11.Z "Wytwarzanie energii elektrycznej" zamiast 35.21.Z "Wytwarzanie paliw gazowych", który to kod PKD jest zgodny z przedmiotem projektu. Jednak podkreśliła, że na etapie korekty formalnej wniosku LAWP, kierując pismo z dnia 29 maja 2013 r. z uwagami do wnioskodawczyni, nie wskazała na konieczność korekty zapisów pkt C1 wniosku o dofinansowanie. Natomiast na etapie oceny merytorycznej wnioskodawczyni w ogóle nie otrzymała pisma ze wskazaniem błędów i konieczności dokonania poprawy/uzupełnienia dokumentów. Wnioskodawczyni poinformowała, że w dokumentach rejestrowych Krajowego Rejestru Sądowego jako jeden z przedmiotów działalności wpisany jest kod 35.21.Z "Wytwarzanie paliw gazowych". Rozstrzygnięciem z dnia 5 marca 2014 r. [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie, powołując się na przepisy art. 30b w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r, o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 Nr 84, poz. 712 z późn. zm., dalej powoływanej także jako u.z.p.p.r.). oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r. poz. 714) uznała protest za niezasadny. Odnosząc się do zarzutów i wyjaśnień wnioskodawczyni, objętych treścią protestu, LAWP podkreśliła, że przepisy art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazują, że Instytucja Zarządzająca. Instytucja Pośrednicząca lub instytucja Wdrażająca, w celu wyłonienia projektów o dofinansowanie w trybie konkursowym, ogłasza konkurs na swojej stronie. internetowej. Ogłoszenie takie zawiera informacje obejmujące między innymi rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie, kryteria wyboru projektów, termin rozstrzygnięcia konkursu czy termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu. Ogłoszenie konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012 opublikowane na stronie internetowej LAWP w dniu 31 października 2012 r., oprócz informacji objętych katalogiem ustalonym przez art. 29 ust. 2 u.z.p.p.r., wskazywało, że "szczegółowa informacja o zasadach ubiegania się o dofinansowanie, w tym Uszczegółowienie RPOWL 2007-2013, generator wniosków, Wytyczne dla Wnioskodawców są dostępne na stronie [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości (...)". Dokumenty te zostały zamieszczone na stronie internetowej LAWP. Zarówno Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2007-2013 Uszczegółowienie Programu (URPO) - wydane na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 u.z.p.p.r., jak i Wytyczne dla Wnioskodawców (obejmujące Instrukcję wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach l i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007-2013) oraz instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie wydane przez LAWP na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., stanowią elementy dokumentacji konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012. Wytyczne dla Wnioskodawców wielokrotnie odwołują się do kryteriów wyboru projektów do dofinansowania wskazując, że są one dostępne na stronie internetowej LAWP. Według LAWP analiza zarzutów podniesionych w treści środka odwoławczego wyklucza możliwość ich uwzględnienia. W zasadniczej części środka odwoławczego wnioskodawczyni dążyła do wykazania, że produkt finalny realizacji przedmiotowego projektu, jakim ma być biogaz, stanowi energię - której produkcja wspierana jest w ramach przedmiotowego działania. Stanowisko takie nie zasługuje w opinii LAWP na uwzględnienie. Agencja wskazała, że Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Lubelskiego na lata 2007- 2013 oznaczyła – w zakresie przysługującej jej kompetencji - za zgodą Komisji Europejskiej - cele wsparcia w ramach I Osi Priorytetowej. Dokument "Regionalny Program Operacyjny Województwa Lubelskiego na tata 2007-2013" (dokumentu w wersji przyjętej przez Komisję Europejską w dniu 13 grudnia 2011 r.) stanowi jednoznacznie, że w ramach I Osi Priorytetowej wsparcie udzielane będzie na zwiększenie produkcji i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych wraz z poprawą efektywności energetycznej przedsiębiorstw (str. 111). Dokument RPO WL stanowi także (str. 112), że "Szczególnym wsparciem zostaną objęte nowe przedsięwzięcia innowacyjne oraz przedsięwzięcia związane z produkcją energii ze źródeł odnawialnych, rozwojem produkcji i usług w branżach wysoko specjalistycznych, w tym rozwój klastra lotniczego, usług informatycznych, biznesowych czy przemysłów kultury". Do tak sformułowanego celu odwoływało się ogłoszenie konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/20I2. W świetle tego ogłoszenia wsparcie mogło zostać udzielone na następujące typy projektów: 1) Budowa lub przebudowa infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii ze źródeł odnawialnych; 2) Budowa lub przebudowa infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu, w tym z odnawialnych źródeł energii. Załącznik nr 4c do URPO - tabela wskaźników produktu i rezultatu na poziomie projektów - jasno wskazuje, że w przypadku Działania 1.4B RPO WL mogły być wsparte jedynie te projekty, które zakładały wytworzenie, ze źródeł odnawialnych, energii elektrycznej lub cieplnej. Spośród wskaźników, objętych Załącznikiem nr 4c do URPO, wnioskodawcy aplikujący w ramach konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012 byli zobligowani do wybrania - w pkt E2 formularza wniosku - tych, które najlepiej opisywały przedstawione zamierzenie. LAWP podkreśliła, że Instytucja Zarządzająca RPO WL nie przewidziała w ramach Działania I.4B możliwości udzielania wsparcia na produkcję biogazu. Warunkiem uzyskania dofinansowania w ramach Działania jest wytworzenie energii, a kryteria strategiczne premiują te projekty, które zakładają możliwie najniższy koszt wytworzenia energii ze źródeł odnawialnych (kryterium strategiczne skuteczności/efektywności). Agencja podkreśliła, że wnioskodawczyni, poszukując argumentacji mającej przemawiać za uznaniem oceny jego projektu za błędną nie powołała żadnego postanowienia, objętego RPO WL, które mogłoby stanowić podstawę jego stanowiska. W to miejsce wnioskodawczyni szeroko odwoływała się do dokumentów, takich jak "Kierunki rozwoju biogazowni rolniczych w Polsce w latach 2010-2020" czy ‚"Przewodnik dla inwestorów zainteresowanych budowa biogazowni rolniczych", jak również programu "BOCIAN - rozproszone odnawialne źródła energii administrowanego przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zdaniem Agencji mechanizmy oraz cele wsparcia, objęte innymi programami czy systemami wsparcia, jak również stanowiska wyrażane w dokumentach nie dotyczących RPO WL, nie mają jakiegokolwiek znaczenia dla możliwości uznania, że negatywna ocena naruszała prawo. Specjaliści KOP w zakresie kryterium "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający szczegółową ocenę" mają obowiązek zweryfikowania, czy projekt został opisany w sposób umożliwiający identyfikację zgodności celów projektu, złożonego w konkursie, z celami danego Działania RPO WL 2007-2013. A zatem projekt, złożony w ramach Działania I.4B RPO WL może być oceniany wyłącznie w świetle dokumentów, składających się na system realizacji Programu. LAWP zauważyła, że znacząca część protestu wnioskodawczyni nakierowana była na wykazanie ekwiwalentności produkcji energii elektrycznej z biogazu rolniczego oraz produkcji samego biogazu rolniczego. Argumentacja taka - w ocenie organu oczywiście bezpodstawna - nakierowana była na wykazanie, iż przedmiot projektu, zakładający produkcję biogazu, wpisuje się w ustanowione cele Działania 1.4B oraz konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012. W ocenie Agencji subiektywnemu przekonaniu wnioskodawczyni, że biogaz rolniczy jest energią oraz że pojęcia produkcja energii elektrycznej oraz produkcja biogazu rolniczego mają tożsamą wartość, przeczą nawet akty prawne, powołane przez Spółkę w treści protestu. Przepis art. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne wyraźnie rozróżnia pojęcia "energii" (ust. 3 pkt 1), "paliw gazowych" (ust. 3 pkt 3a) oraz biogazu rolniczego (ust. 3 pkt 20a - definiowanego jako paliwo gazowe otrzymywane w procesie fermentacji metanowej). Na to, że pojęcia "energia" oraz "paliwa" mają odrębne zakresy znaczeniowe, wskazuje bezpośrednio art. 3 ust. 6 ustawy, w świetle którego obrót to działalność gospodarcza polegająca na handlu hurtowym albo detalicznym paliwami lub energią. Analogicznie zostało zdefiniowane pojęcie sprzedaży - również poprzez wyraźne rozróżnienie pojęć "paliwa" oraz "energia". Według Agencji pogląd wnioskodawczyni, że istnieje pełna ekwiwalentność pojęć produkcji energii elektrycznej z biogazu rolniczego oraz produkcji samego biogazu rolniczego pozostaje w sprzeczności z treścią art. 3 ust. 7 ustawy Prawo energetyczne, w świetle którego procesy energetyczne to techniczne procesy w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania: paliw tub energii. Jest oczywiste ze procesy wytwarzania paliwa oraz wytwarzania energii mają różny charakter choćby dlatego, że dla wytworzenia energii niezbędne jest określone źródło - np. paliwo gazowe. W ocenie LAWP powoływana przez skarżącą dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/177/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE Nr L 140, s. 16) nie daje podstaw do przyjęcia, że biogaz może być utożsamiony z energią. Powołany w proteście art. 2 pkt a) dyrektywy stanowi, że pojęcie "energia ze źródeł odnawialnych" oznacza energię z odnawialnych źródeł niekopalnych, a mianowicie energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną i hydrotermalną i energię oceanów, hydroenergię, energię pozyskiwana z biomasy, gazu pochodzącego z wysypisk śmieci, oczyszczalni ścieków i ze źródeł biologicznych (biogaz). A zatem biogaz w świetle tego artykułu, ma status odnawialnego źródła niekopalnego, w rozumieniu dyrektywy, a nie energii. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, zarzucając rozstrzygnięciu: 1/ naruszenie przepisu art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2006 r. Nr 227, poz. 1658) - poprzez dokonanie wybiórczej i arbitralnej, a przez to niezgodnej z prawem oceny projektu prowadzącej do uznania, iż wniosek nie spełnia kryteriów merytorycznych oceny techniczno – ekonomicznej, co w efekcie spowodowało odrzucenie wniosku, pomimo braku dostatecznego wyjaśnienia wszystkich wątpliwości powstałych na etapie jego merytorycznej oceny (odrzucenie wniosku formalnie poprawnego bez przeprowadzenia jego merytorycznej oceny); nieuprawnione zawężenie celów Działania 1.4 Schemat B RPO WL 2007-2013 do produkcji energii elektrycznej i cieplnej ze źródeł odnawialnych, jak również dopuszczenie do udziału w ocenie wniosku (procesie wyłaniania wniosków do dofinansowania) zewnętrznego specjalisty - asesora z naruszeniem zasad określonych w art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Regulaminie Komisji Oceny Projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego 2007 - 2013 (to jest bez opublikowania "Listy asesorów LAWP" zatwierdzonej Zarządzeniem Dyrektora/Zastępcy Dyrektora LAWP); 2/ naruszenie przepisu art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, przejawiające się zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich wątpliwości Komisji Oceny Projektów oraz uniemożliwieniu skarżącej spółce udzielenia stosownych wyjaśnień, a tym samym dokonanie oceny merytorycznej wniosku z naruszeniem zasady rzetelności i bezstronności; 3/ naruszenie przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez brak dostatecznego uzasadnienia decyzji o odrzuceniu wniosku, w szczególności w zakresie wątpliwości specjalistów Komisji Oceny Projektów powstałych na etapie dokonywania merytorycznej oceny wniosku (nierozstrzygniętych na etapie rozpatrywania protestu) - wymagających rozstrzygnięcia przez osobę posiadającą wiadomości specjalne (asesora), a dotyczących stwierdzenia, czy wniosek skarżącej wpisuje się w Działanie 1.4 Schemat B RPO WL 2007-2013; 4/ naruszenie przepisu art. 31 ust. 1 i 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, polegające na zaniechaniu rzetelnego i bezstronnego wyjaśnienia wszystkich wątpliwości, które pojawiły się na etapie merytorycznej oceny wniosku oraz rozpatrzenia protestu przez ekspertów posiadających wiedzę specjalną. W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że projekt polega na budowie biogazowni rolniczej, wykorzystującej jako surowce biomasę pochodzenia rolniczego i pozostałości z przetwórstwa rolnego. Finalnym produktem jest gaz o parametrach gazu sieciowego, wtłaczany do sieci gazowej, częściowo lokalnej, częściowo operatora publicznego. Produkcja biogazu stanowi niezbędny etap produkcji energii cieplnej lub elektrycznej – dzięki odzyskowi energii z biogazu – stanowiąc w istocie proces pozyskiwania energii z biomasy jako odnawialnego jej źródła. W ocenie skarżącej stanowisko LAWP oparte jest na błędnym założeniu, że produktem finalnym realizacji projektu jest biogaz (jako nośnik energii), podczas gdy z charakteru przedsięwzięcia jasno wynika, ze biogaz pełni rolę źródła wytwórczego, zaś produktem finalnym w istocie jest energia pozyskiwana bezpośrednio z wytworzonego biogazu. Zdaniem skarżącego Działanie 1.4 Schemat B RPO-WL nie ogranicza się jedynie do projektów polegających na wytwarzaniu energii elektrycznej lub cieplnej, lecz dotyczy energii pochodzącej z wszelkich odnawialnych źródeł energii, w tym biomasy i biogazu. Ponadto, według skarżącej, merytorycznej oceny projektu dokonał asesor, a nie specjaliści KOP. Jest to niedopuszczalne, ponieważ stosowanie do § 2 ust. 3 regulaminu KOP asesorzy wydają pisemną opinię dotyczącą określonego zagadnienia, a nie dokonują całościowej oceny projektów. Zdaniem skarżącej dla stwierdzenia faktu, że spółka nie ma zamiaru produkcji energii elektrycznej lub cieplnej nie trzeba wiedzy specjalnej, a wystarczyłaby uważna lektura samych dokumentów aplikacyjnych, z których wynika, że spółka zamierza produkować energię (w ogólności) ze źródła odnawialnego – biomasy. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację przedstawioną w ocenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Wniosek skarżącej o dofinansowanie projektu polegającego na budowie biogazowni złożony został w konkursie Nr 10/RPOWL/1.4B/2012, ogłoszonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawa ta przewiduje możliwość dofinansowywania ze środków publicznych projektów wyłonionych w drodze konkursów, organizowanych w ramach programów operacyjnych (art. 28 ust. 1 pkt 3, art. 29 ust. 1). Programy operacyjne określają między innymi cel główny i cele szczegółowe programu, priorytety oraz kierunki interwencji w zakresie terytorialnym oraz podstawowe założenia systemu realizacji ( art. 17 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 u.z.p.p.r.). System realizacji zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programu, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji (art. 17 ust. 1a ustawy). System realizacji określa zatem procedury dotyczące trybu i zasad podziału środków finansowych przyznanych na dany okres realizacji programu operacyjnego. Na system ten składa się całość dokumentów regulujących tryb i warunki prowadzenia konkursu. System realizacji nie jest wprawdzie źródłem prawa powszechnie obowiązującego, gdyż akt ten nie mieści się w katalogu źródeł prawa określonym w art. 87 Konstytucji i nie jest wydawany przez organ, który ma konstytucyjne upoważnienie dla wydania przepisów prawa, jednak w doktrynie i orzecznictwie wyrażono pogląd, że regulacje systemu realizacji stanowią wraz z przepisami prawa powszechnie obowiązującego podstawę kontroli sądu administracyjnego. Przemawiają za tym bowiem istotne argumenty funkcjonalne, w szczególności wzgląd na stabilizację sytuacji prawnej adresatów norm systemu realizacji, w tym uczestników procedur konkursowych i konieczność dokończenia realizacji rozpoczętych programów. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r. określenie systemu realizacji programu operacyjnego należy do zadań instytucji zarządzającej. Określając system realizacji instytucja zarządzająca powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy). Należy również mieć na uwadze art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE. Z 2006 r. Nr L 210, s. 25), w myśl którego instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego, a w szczególności przygotowanie i przekazanie instytucji zarządzającej propozycji szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu propozycji kryteriów wyboru projektu, dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego i zawieranie umów z beneficjentami o dofinansowanie projektu (art. 27 ust. 1 pkt 1- 4 ustawy). Dokumenty systemu realizacji dla Działania 1.4 Schemat B - "Dotacje inwestycyjne w zakresie dostosowania przedsiębiorstw do wymogów ochrony środowiska oraz w zakresie odnawialnych źródeł energii", w ramach którego ogłoszony został konkurs nr 10/RPOWL/1.4B/2012, podane zostały na stronie internetowej LAWP, która jest w sprawie niniejszej instytucją pośredniczącą. Podstawowe dokumenty konkursowe, określające zasady przyznawania pomocy to: "Regionalny Program Operacyjny Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013", "Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013. Uszczegółowienie programu", "Wytyczne dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013", "Kryteria wyboru projektów" w ramach I i II Osi Priorytetowej, "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie", "Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie". Upublicznione dokumenty konkursowe stanowią nie tylko kierunkową dyrektywę działania dla Agencji, ale również dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektów. Wnioskodawca chcąc uzyskać środki musi podjąć wszelkie kroki, aby jego wniosek odpowiadał wszystkim wymogom określonym w jawnej dokumentacji konkursowej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2011 r. w sprawie II GSK 1423/10, SIP Lex nr 952800), na osobie występującej z wnioskiem o dofinansowanie spoczywa obowiązek starannego przygotowania dokumentacji konkursowej. W świetle wskazanej wyżej dokumentacji konkursowej za prawidłowy uznać należy pogląd LAWP, że w ramach konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012 dofinansowane mogą być tylko inwestycje, których celem jest doprowadzenie do wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej. Konkurs nie przewiduje natomiast wsparcia dla inwestycji, których celem jest produkcja biogazu w celu jego odsprzedaży. Za takim stanowiskiem przemawia analiza poszczególnych dokumentów. Z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013 wynika, że celem głównym Programu jest podniesienie konkurencyjności Lubelszczyzny prowadzące do szybszego wzrostu gospodarczego oraz zwiększenia zatrudnienia z uwzględnieniem walorów naturalnych i kulturowych regionu (s. 90). Zgodnie z pkt 2.2 Programu, cel główny zrealizowany będzie poprzez osiąganie następujących celów szczegółowych: zwiększenie konkurencyjności regionu poprzez wsparcie rozwoju sektorów nowoczesnej gospodarki oraz przez stymulowanie innowacyjności, poprawę warunków inwestowania w województwie z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju oraz zwiększenie atrakcyjności Lubelszczyzny jako miejsca do zamieszkania, pracy i wypoczynku (s.92). W rozdziale 3 RPO WL zatytułowanym "Osie Priorytetowe Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013" jako cel Osi Priorytetowej I wskazano wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw w regionie lubelskim. Program zakłada, że cel ten zostanie osiągnięty między innymi poprzez zwiększenie produkcji i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych wraz z poprawą efektywności energetycznej przedsiębiorstw (s. 111). W dalszej części rozdziału 3 wyjaśniono, że w zakresie wykorzystywania i produkcji energii ze źródeł odnawialnych będą możliwe do realizacji między innymi inwestycje środowiskowe poprawiające efektywność energetyczną (np. własne systemy zaopatrzenia w energię, zmiana linii technologicznych na bardziej energooszczędne) oraz inwestycje przyczyniające się do wzrostu udziału energii pochodzącej z odnawialnych źródeł na rynku energii (s. 113). RPO WL zakłada zatem wspieranie wszelkich inwestycji mających na celu uzyskiwanie i wykorzystywanie energii ze źródeł odnawialnych. Program zawiera jednak tylko założenia ogólne, określa strategię i wskazuje cele, które będą realizowane w ramach określonych osi priorytetowych. Natomiast szczegółowy opis tych osi zawarty został w "Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013. Uszczegółowienie programu" (w skrócie: "Uszczegółowienie programu"). Dokument ten stanowi kompendium wiedzy dla beneficjentów na temat typów dofinansowywanych projektów i możliwości realizacji projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, zawiera bowiem szczegółowy opis działań realizowanych w ramach poszczególnych osi priorytetowych. W "Uszczegółowieniu programu" określono, jakie typy projektów mogą być realizowane w ramach poszczególnych działań. Konkurs w sprawie niniejszej ogłoszony został w ramach "Działania 1.4. Dotacje inwestycyjne w zakresie dostosowania przedsiębiorstw do wymogów ochrony środowiska oraz w zakresie odnawialnych źródeł energii". W szczegółowym opisie tego działania w poz. 12 wskazano cel i uzasadnienie działania, a w poz. 14 - przykładowe rodzaje projektów. W opisie celów działania zawarto ogólne sformułowania, że celem działania 1.4 jest: 1/ zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez inwestycje w ochronę środowiska i odnawialne źródła energii, 2/ poprawa jakości powietrza atmosferycznego poprzez redukcję emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz wzrost wykorzystania niekonwencjonalnych źródeł energii oraz 3/ przedsięwzięcia termomodernizacyjne służące zmniejszeniu zapotrzebowania na energię. Wprawdzie w celach działania 1.4 wskazano inwestycje w odnawialne źródła energii oraz wzrost wykorzystania niekonwencjonalnych źródeł energii, a więc bardzo ogólnie i szeroko określono zakres wsparcia w ramach tego działania, jednak w dalszej części poz. 12 wyjaśniono, że cele powyższe będą realizowane poprzez budowę i przebudowę infrastruktury oraz zakup urządzeń i wartości niematerialnych i prawnych służących do produkcji energii odnawialnej. Działanie 1.4 ma zatem na celu wsparcie produkcji energii, a więc wsparcie tych inwestycji, które w procesie produkcji energii wykorzystują naturalnie występujące, stale odnawialne źródła energii (np. energię wiatru, wody, promieniowania słonecznego czy też biomasy). Przykładowe rodzaje projektów, które uzyskać mogą wsparcie w ramach "Działania 1.4. Schemat B" wskazane zostały w poz. 14. Są to inwestycje w zakresie produkcji i wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych: 1/ budowa lub przebudowa infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii ze źródeł odnawialnych; 2/ budowa lub przebudowa infrastruktury oraz zakup urządzeń służących do produkcji energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu, z tym z odnawialnych źródeł energii. Nie ulega wątpliwości, że projekt skarżącej nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej grup inwestycji. Wprawdzie wymienione w poz. 14 typy projektów wskazane zostały tylko przykładowo, nie oznacza to jednak możliwości uznania, że w ramach Działania 1.4B dofinansowywane mogą być także projekty nieprzewidujące produkcji energii z biogazu uzyskiwanego w wyniku przetworzenia biomasy. Takie inwestycje nie realizują celów działania 1.4 i nie są wymieniane w dalszej części szczegółowego opisu działania 1.4 (s.32-38 "Uszczegółowienia programu"). Podkreślić należy, że w poz. 28: "Minimalna/ Maksymalna wartość projektu" w schemacie B wskazano projekty polegające na budowie małych i średnich jednostek wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu, budowie lub przebudowie infrastruktury służącej do produkcji energii odnawialnej oraz inwestycje w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biomasy lub biogazu. Również w poz. 29: "Minimalna/ Maksymalna wartość wsparcia" wymieniono budowę małych i średnich jednostek wytwarzania energii elektrycznej w skojarzeniu, budowę lub przebudowę infrastruktury służącej do produkcji energii odnawialnej oraz inwestycje w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biomasy lub biogazu. Wyraźnie zatem sprecyzowano rodzaje inwestycji, ograniczając je do tych, których rezultatem końcowym jest produkcja energii elektrycznej lub cieplnej albo energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu. Jak podkreślono na wstępie, na system realizacji programu operacyjnego składa się całość dokumentacji wskazanej w ogłoszeniu konkursu. Trafnie więc zwraca uwagę Agencja na Załącznik 4c do "Uszczegółowienia programu", nie analizowany wystarczająco przez skarżącą jako dokument uszczegółowiający zakres finansowanych inwestycji. Załącznik ten, zatytułowany "Tabela wskaźników produktu i rezultatu na poziomie projektów" dla działania 1.4, schemat B określa wskaźniki, które zakładają wytwarzanie energii elektrycznej i cieplnej z biomasy i biogazu. Wskaźniki te, zarówno dotyczące produktu, jak i rezultatu, wyraźnie odnoszą się do wytwarzania energii, określają też moc zainstalowaną energii elektrycznej i cieplnej, czyli zdolność do wytworzenia przez daną jednostkę określonej ilości energii. Dokumentacja konkursowa nie przewiduje zatem wskaźników, ani rezultatu, ani produktu, dla projektów polegających na budowie biogazowni, produkujących biogaz jako produkt końcowy, bez przetworzenia go na energię elektryczną lub cieplną, ewentualnie na oba rodzaje energii. Wskaźniki wskazane w Załączniku 4c są - razem z pozostałymi dokumentami konkursowymi - podstawą oceny spełnienia przez wnioskodawcę wymogów konkursu. Należy podkreślić, że ogłaszając konkurs instytucja zarządzająca lub pośrednicząca określa - w ramach celów ogólnych RPO WL i jego uszczegółowienia - jakie działania będą wspierane. Oznacza to, że nie wszystkie inwestycje wykorzystujące odnawialne źródła energii mogą uzyskać dofinansowanie w konkretnym konkursie. Instytucje odpowiedzialne za realizację RPO WL decydują o przeznaczeniu określonej puli środków na wsparcie projektów, spełniających ściśle określone warunki. W celu uzyskania dofinansowania wnioskodawca powinien dokładnie zapoznać się z całością dokumentacji konkursowej i przedstawić taki projekt, który odpowiada wymogom określonym w warunkach konkursu. Okoliczność zatem, że inwestycja polegająca na budowie biogazowni, wykorzystującej do produkcji biogazu biomasę jest inwestycją z szeroko rozumianego zakresu odnawialnych źródeł energii, nie przesądza sama przez się o spełnieniu kryteriów danego konkursu. Celem konkursu 10/RPOWL/1.4B/2012 jest bowiem wsparcie wytwarzania energii elektrycznej i cieplnej z odnawialnych źródeł energii, a tego projekt nie przewiduje. Nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej, że LAWP nie uwzględniła, iż produkcja biogazu jest w istocie produkcją energii, ponieważ biogaz jest nośnikiem energii. Należy podkreślić, że poza sporem jest to, że biogaz jest nośnikiem energii. Jednak to, że w biogazie zmagazynowana jest określona ilość energii i można ją nawet obliczyć stosując wzór przewidziany w § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 24 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku potwierdzania danych dotyczących wytwarzanego biogazu rolniczego wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej (Dz. U. Nr 187, poz. 1117), nie zmienia faktu, że produkcja biogazu nie jest produkcją energii elektrycznej lub cieplnej. Dopiero bowiem dalsze przetworzenie biogazu doprowadzić może do wytworzenia energii elektrycznej lub cieplnej. Wymaga to jednak zainstalowania odpowiedniego urządzenia (agregatu wytwarzającego prąd lub agregatu kogeneracyjnego, wytwarzającego i energię elektryczną i cieplną). Projekt skarżącej takiego urządzenia nie przewiduje, co wynika wprost z treści przedłożonej przez skarżącą dokumentacji. We wniosku wskazano, że wnioskodawca przewiduje zakup następujących urządzeń i instalacji: linii technologicznej produkcji biogazu, ładowarki teleskopowej, ciągnika siodłowego, naczepy, punktu napełniania pojazdów gazem CNG, deszczowni, wyposażenia laboratoryjnego, kontenerowej stacji gazowej, licencji na oprogramowanie sterujące procesem produkcyjnym. Projekt nie przewiduje natomiast urządzenia do przetwarzania biogazu na energię cieplną i elektryczną. Biogaz może być wykorzystywany nie tylko do produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Może być również wtłaczany do sieci gazowych i przesyłany do miejsc, w których nastąpi jego dalsze wykorzystanie (np. jako paliwo albo w celu przetworzenia na energię elektryczną lub cieplną). Projekt skarżącej przewiduje sprzedaż gazu do sieci ogólnokrajowej należącej do [...] ([...]). Projekt zakłada zatem wykorzystanie produkowanego biogazu przede wszystkim poza miejscem jego wytworzenia. Nie ma zatem podstaw do uznania, że budowa instalacji wytwarzania biogazu jest równoznaczna z budową instalacji lub urządzeń służących do produkcji energii, o których mowa w dokumentacji konkursowej. Stwierdzenie, że projekt nie przewiduje produkcji energii elektrycznej lub cieplnej dawało Agencji podstawę do odrzucenia wniosku z uwagi na niespełnienie dwóch kryteriów merytorycznych oceny techniczno-ekonomicznej: "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę" oraz "Koszty kwalifikowane są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów". W opisie pierwszego ze wskazanych kryteriów, zawartym w dokumencie "Kryteria wyboru projektów", stanowiącym załącznik do "Uszczegółowienia programu" wyjaśniono, że kryterium to ocenia, czy opisy zawarte w projekcie przedłożonym przez wnioskodawcę pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, co jest jego przedmiotem. W szczególności kryterium ocenia, czy projekt został opisany w sposób umożliwiający identyfikację zgodności celów projektu z celami danego Działania RPO WL 2007-2013. Natomiast w opisie drugiego kryterium wyjaśniono, że kryterium to ocenia, czy wszystkie koszty wskazane jako kwalifikowane są niezbędne do realizacji celów projektu i czy są one racjonalne (optymalne pod względem ekonomicznym i technicznym) oraz efektywne (zachowano zasadę osiągnięcia najlepszego efektu przy możliwie najniższych kosztach). Jak już wyżej wskazano opis projektowanej inwestycji we wniosku i dołączonych do niego dokumentach pozwalał na ocenę, że projekt nie jest zgodny z celami Działania 1.4.Schemat B i nie może z tego powodu uzyskać wsparcia. Także ocena wskazanych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych dokonana została prawidłowo, bowiem koszty te - jako nieodnoszące się do wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej - nie mogły być uznane za niezbędne do realizacji projektu. Prawidłowo również Agencja oceniła, ze wniosek nie spełnia pozostałych dwóch kryteriów merytorycznych oceny techniczno-ekonomicznej: "Projekt jest wykonalny pod względem organizacyjnym i technicznym, to znaczy ubiegający się o dofinansowanie posiada wystarczające zasoby techniczne, wiedzę oraz niezbędne decyzje administracyjne, umożliwiające realizację projektu zgodnie z proponowanym harmonogramem"; "Projekt określa rodzaje nakładów do poniesienia, w tym wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane oraz źródła ich finansowania". Niezdolność projektu do spełnienia tych kryteriów jest w istotnym zakresie ściśle związana (podobnie jak w przypadku kryterium "Koszty kwalifikowane są uzasadnione ze względu na osiągnięcie planowanych rezultatów") z nieprawidłowym założeniem, że podstawowym rezultatem projektu będzie produkcja biogazu, a nie produkcja energii rozumiana w opisany wyżej sposób wynikający z dokumentacji konkursowej. Negatywna ocena wniosku skarżącej nie narusza przepisu art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w szczególności nie jest - jak twierdzi skarżąca - wybiórcza i arbitralna, bowiem dokonana została po rozważeniu i wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności i wątpliwości. Stanowisko Agencji zostało wyczerpująco uzasadnione, z odwołaniem się do obowiązującego obie strony systemu realizacji programu, określającego zakres przedmiotowy konkursu i warunki uzyskania pomocy finansowej na realizację projektu. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że do udziału w ocenie dopuszczono zewnętrznego specjalistę (asesora) z naruszeniem zasad określonych w art. 31 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zauważyć należy, że powołany przepis umożliwia zasięgnięcie opinii eksperta posiadającego specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym wówczas, gdy jest to konieczne dla zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów. Udział eksperta w procesie oceny wniosków nie jest obowiązkowy i nie zwalnia instytucji zarządzającej lub pośredniczącej z dokonania ostatecznej oceny wniosków, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 2012 r., w sprawie sygn. akt II GSK 599/12, SIP Lex nr 1244773. NSA podkreślił, że instytucja zarządzająca może, ale nie musi dopuścić do uczestnictwa w ocenie ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, jednak zgodnie z art. 21 ust. 2 i art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy to instytucja zarządzająca udziela pomocy i dokonuje wyboru projektu do dofinansowana w ramach programu operacyjnego, na niej też spoczywa - zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy - obowiązek uwzględniania zasady równego dostępu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. To instytucja zarządzająca, a nie powołani przez nią eksperci, podejmuje ostateczną decyzję co do zakwalifikowania danego projektu do dofinansowania. Z akt sprawy wynika, że ocena projektu dokonana została przez specjalistów Komisji Oceny Projektów, po zasięgnięciu opinii asesora. Zgodnie z § 6 Regulaminu Komisji Oceny Projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego 2007-2013 asesorzy, to jest specjaliści zewnętrzni, są powoływani do prac KOP w przypadku projektów skomplikowanych i wymagających specjalistycznej wiedzy w zakresie, np.: branży budowlanej, analizy finansowej i ekonomicznej, ochrony środowiska, odnawialnych źródeł energii. Asesorzy wydają pisemną opinię dotycząca określonego zagadnienia, nie dokonują całościowej oceny projektów. Zgodnie z Wytycznymi dla wnioskodawców (str. 123-127 pkt e), w zakresie oceny techniczno-ekonomicznej specjalista KOP może stwierdzić, że projekt jest zbyt skomplikowany i wymaga specjalistycznej wiedzy w zakresie, np.: branży budowlanej, analizy finansowej i ekonomicznej, ochrony środowiska, odnawialnych źródeł energii, itp. W takim przypadku specjalista KOP zwraca się o wydanie opinii asesora (specjalisty zewnętrznego) w danej dziedzinie. Asesor wydaje pisemną opinię dotyczącą określonego zagadnienia, nie dokonuje całościowej oceny projektu. W oparciu o opinię asesora/eksperta dotyczącą konkretnej części danego projektu, specjaliści KOP dokonują kompleksowej oceny projektu. Powołanie asesora w rozpoznawanej sprawie nie narusza zatem art. 31 ustawy. Asesor wydał opinię w zakresie odnawialnych źródeł energii. Opinia ta, inaczej niż zarzuca skarżąca, nie zastępuje oceny specjalistów KOP. Jest w gruncie rzeczy lakoniczna, chociaż zwraca uwagę na istotę projektu jako zakładającego produkcję biogazu będącego nośnikiem energii, a nie zakładającego produkcji energii elektrycznej czy cieplnej. Opinia słusznie wskazuje, że obliczona we wniosku moc instalacji w rzeczywistości odnosi się do energii pierwotnie skumulowanej w podstawowym produkcie jakim jest biometan. Prawidłowo asesor zwrócił uwagę na niespójność polegającą na tym, że wnioskodawczyni planuje wskaźnik produktu pod nazwą "Moc zainstalowana energii cieplnej (KSI-P41.1.9), który nie będzie w przypadku realizacji projektu osiągnięty. Mocy zainstalowanej energii cieplnej lub elektrycznej, czyli określenie zdolności do wytworzenia przez daną jednostkę określonej ilości energii odnosi się do sytuacji kiedy zainstalowana jest jednostka wytwarzająca, którykolwiek rodzaj energii, albo obydwa w kogeneracji. Słusznie zwrócił uwagę asesor, że projekt nie zakłada wytwarzania energii, nie jest zatem uzasadnione podanie wskaźnika odnoszącego się do zainstalowanej energii. Ponownie należy podkreślić, że możliwość przeliczenia ilości wyprodukowanego biogazu na ekwiwalentną ilość energii elektrycznej możliwej do wytworzenia w odnawialnych źródłach energii jest bez znaczenia dla oceny zakresu projektu i jego zgodności z celami działania 1.4B. Asesor przedstawił także swoje stanowisko co do kosztów projektu, wyrażając pogląd, że część tych kosztów nie jest związana z celem głównym projektu. Należy zauważyć, że asesor wydał opinię w zakresie odnawialnych źródeł energii, nie dokonywał jednak oceny projektu, wskazał jedynie na te okoliczności, które w jego ocenie budzą wątpliwości. Jak już wyżej była o tym mowa, oceny dokonali specjaliści KOP i ocena ta została szczegółowo uzasadniona. Ponadto ocena ta dokonana została na podstawie analizy całości dokumentacji przedstawionej w konkursie, nie zaś - jak zarzuca skarżąca - tylko na podstawie opinii asesora. Należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie stanowiska osób oceniających wskazuje wprawdzie na uwzględnienie opinii asesora, jest jednak o wiele bardziej szczegółowe i pogłębione oraz zawiera własne stanowisko oceniających. Dodać należy, że Regulamin Komisji Oceny Projektów przewiduje - poza możliwością powołania asesorów z "Listy asesorów LAWP", zatwierdzonej zarządzeniem dyrektora lub zastępcy dyrektora LAWP - możliwość powołania ekspertów z centralnej bazy ekspertów prowadzonej przez Ministra Rozwoju Regionalnego oraz ekspertów spośród osób zatrudnionych lub współpracujących, między innymi z jednostkami badawczo-rozwojowymi oraz z uczelniami wyższymi, stowarzyszeniami partnerami społeczno-gospodarczymi, samorządami zawodowymi, bądź izbami gospodarczymi. W żadnym jednak wypadku dokumentacja konkursowa nie przewiduje zastąpienia oceny wniosku przez właściwą instytucję opinią czy oceną ekspertów zewnętrznych, powoływanych tylko w określonych przypadkach. Odnosząc się do zarzutu, że nie podano do publicznej wiadomości listy asesorów oraz nie ujawniono nazwiska asesora wydającego opinię w tej sprawie, stwierdzić należy, że uchybienia te nie miały wpływu na rozstrzygnięcie. Ocenie tej nie można zarzucić nierzetelności i naruszenia przepisów ustawy o polityce rozwoju wskazanych w skardze. Nie jest także uzasadniony zarzut, że w sprawie istniały wątpliwości, które wymagały wyjaśnienia, w szczególności przez wezwanie skarżącej do udzielenia dodatkowych wyjaśnień czy też wydanie nowej opinii przez asesora lub eksperta. Jest poza sporem, że produktem końcowym inwestycji będzie biogaz (biometan). Biogaz wytworzony w projektowanej biogazowni nie zostanie przetworzony przez wnioskodawcę na energię elektryczną lub cieplną, co również jest w sprawie bezsporne. Nie jest także kwestionowane, że biogaz jest nośnikiem energii i na podstawie ilości produkowanego gazu można obliczyć ilość możliwej do wytworzenia z niego energii oraz że świadectwa pochodzenia biogazu mogą być sprzedawane na Towarowej Giełdzie Energii S.A. W istocie zatem nie występowały i nie występują w sprawie wątpliwości wymagające wyjaśnienia przez samą stronę lub zasięgnięcia opinii eksperta. Strony różnią się w ocenie tych samych okoliczności. Skarżąca nie zgadza się z oceną dokonaną przez organ, uważa bowiem, że projekt jest zgodny z celami działania 1.4B i spełnia kryteria określone w warunkach konkursu. Jak wskazano wyżej, ocena organu, że projekt obejmujący budowę biogazowni wytwarzającej biogaz w celu jego dalszej dystrybucji nie realizuje celów Działania 1.4B, dokonana została po szczegółowej analizie całości dokumentacji konkursowej i nie można jej zarzucić dowolności. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 instytucja zarządzająca ma obowiązek zapewnienia, że operacje wybierane są do dofinansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one zasady wspólnotowe i krajowe przez okres ich realizacji. Taki sam obowiązek nałożony jest na instytucję pośredniczącą, której została powierzona, w drodze porozumienia zawartego z instytucją zarządzającą, część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego (art. 2 pkt 6 rozporządzenia i art. 5 pkt 3 ustawy o polityce rozwoju). Naruszeniem powyższych zasad byłoby przyznanie pomocy przedsiębiorstwu, które nie spełnia warunków wsparcia, określonych w dokumentacji konkursowej. Odrzucenie wniosku przez LAWP było zatem uzasadnione. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.