III SA/Lu 315/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (spr.),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] października 2007 r. nr [...]. 2. określa, że wyżej wymienione decyzje nie podlegają wykonaniu w całości. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., rozpatrzyło odwołanie J. K. i utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] października 2007 r. w sprawie cofnięcia uprawnień diagnosty Nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów. Kolegium argumentowało, że w wyniku kontroli przeprowadzonej przez pracowników Wydziału Komunikacji Transportu i Dróg Publicznych Starostwa Powiatowego ustalono, że J. K. w dniu [...] lutego 2007 r. przeprowadził badanie techniczne przyczepy marki "Barwice" typ D 734 Nr rej. [...] na terenie posesji właściciela tej przyczepy, dokonał stosownego wpisu o przeprowadzeniu badań w bazie komputerowej w prowadzonej przez siebie Stacji Kontroli Pojazdów oraz po przystawieniu w dowodzie rejestracyjnym seria [...] pieczęci stacji kontroli pojazdów oraz pieczęci imiennej diagnosty, dopuścił w/w przyczepę do ruchu. Kolegium podniosło, że w ocenie organu I instancji tak ustalony stan faktyczny wypełniał dyspozycję przepisu art. 84 ust. 3 w związku z art. 81 ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), co stanowiło podstawę do cofnięcia skarżącemu uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Rozpoznając odwołanie J. K. od decyzji organu I instancji Kolegium wskazało, iż zakres i sposób przeprowadzenia okresowego badania pojazdu określają przepisy § 3 ust. 1 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. .U. Nr 227 z 2003 r. poz. 2250 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 81 ust. 10 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Wyjaśniło dodatkowo, że zakres prawidłowo przeprowadzonego okresowego badania technicznego przyczepy rolniczej wynikający z treści przepisu § 4 cytowanego rozporządzenia winien obejmować następujące czynności: 1/ badanie zgodności faktycznych danych pojazdu z zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie dotyczącym danych identyfikacyjnych i technicznych, a także prawidłowości oznaczeń i stanu tablic, 2/ badanie stanu technicznego ogumienia, 3/ badanie prawidłowości działania, ustawienia i właściwości świetlnych świateł zewnętrznych, 4/ badanie stanu technicznego, skuteczności równomierności działania hamulców, 5/ badanie stanu technicznego zawieszenia,, 6/ badanie prawidłowości ustawienia i zamontowania kół jezdnych, 7/ badanie stanu technicznego nadwozia, podwozia i ich osprzętu oraz przedmiotów wyposażenia. Z treści załącznika Nr 1 powołanego rozporządzenia wynika, że badanie w zakresie czynności diagnostycznych wymienionych w pkt 1 -7 (z wyjątkiem pkt 4) może odbywać się bez zastosowania specjalistycznych urządzeń pomiarowych linii diagnostycznej stacji kontroli pojazdów. Sprawdzenie stanu technicznego skuteczności i równomierności działania hamulców przewidziane w pkt 4 w świetle regulacji zawartych w cytowanym wyżej rozporządzeniu oraz instrukcji stanowiącej załącznik nr 2 tegoż rozporządzenia wskazują, iż badania skuteczności i równomierności hamowania dokonuje się przez pomiar sił hamowania na urządzeniu rolkowym lub płytowym do kontroli hamulców. Wykładania powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że badanie techniczne przyczepy rolniczej przeprowadzone zostało przez J. K. nastąpiło niezgodnie z prawem. W skardze sądowej J. K. zarzucił, że w myśl obowiązujących przepisów badanie hamulców można przeprowadzić nie tylko na urządzeniu rolkowym lub płytowy, ale i przy użyciu opóźnieniomierza. We wnioskach skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o jej oddalenie. Z akt sprawy wynikało, że wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r. (sygn. akt III SA/Lu 72/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na powyższą decyzję Kolegium z argumentacją, że badanie układu hamulcowego przyczepy nastąpiło w sposób niewłaściwy, a to upoważniało organ do cofnięcia skarżącemu uprawnień diagnosty. W trakcie kontroli instancyjnej Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 czerwca 2009 r. o sygn. akt II GSK 967/08 - uchylającym powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i przekazującym mu sprawę do ponownego rozpoznania, wyjaśnił między innymi, że zgodnie z przepisem § 1 ust. 5 załącznika Nr 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzenia badań technicznych pojazdu i wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, dopuszcza się badanie skuteczności hamowania przez pomiar opóźnienia hamowania – w odniesieniu do pojazdów, których cechy uniemożliwiają przeprowadzenie badania zgodnie z ust. 4, to jest przez pomiar sił hamowania na urządzeniu rolkowym lub płytowym do kontroli hamulców. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał przy tym, że badanie skuteczności i równomierności działania hamulców może być przeprowadzone na odcinku drogi , a więc poza stacją diagnostyczną, za pomocą opóźnieniomierza (§ 3 załącznika Nr 2). Wobec tego dopuszczalność zastosowania tego rodzaju metody wymagała zatem ustalenia, czy cechy przyczepy uniemożliwiały przeprowadzenie badania zgodnie z § 1 ust. 4 omawianego załącznika. Rozpoznając skargę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje : Tytułem wstępu należy przypomnieć, że stosownie do przepisu art. 190, zdanie pierwsze, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W świetle dokonanej przez tenże Sąd wykładni przepisów § 1 ust. 4 i ust. 5 załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzenia badań technicznych pojazdu i wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, zasadniczą kwestią, która powinna być wyjaśniona jest ustalenie, czy cechy przyczepy uniemożliwiały przeprowadzenie badania, poprzez pomiar sił hamowania na urządzeniu rolkowym lub płytowym do kontroli hamulców. W tym zakresie w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie poczyniono żadnych ustaleń i w tych okolicznościach nie sposób ocenić, czy przeprowadzone przez skarżącego badanie zostało dokonane niezgodnie (bądź zgodnie) z obowiązującymi wówczas przepisami omawianego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r., a w konsekwencji, czy skarżącemu zasadnie cofnięto uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Rzeczą organów było wyjaśnić, czy cechy przyczepy uniemożliwiały przeprowadzenie badania na urządzeniu rolkowym lub płytowym. Jeśli tak, to nic nie stało na przeszkodzie, aby badanie mogło zostać przeprowadzone poza stacją diagnostyczną. Brak ustaleń w tym zakresie narusza dyspozycję art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Z przepisów tych wynika, że organ administracji publicznej zobowiązany jest do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Stwierdzone naruszenie wymienionych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty z dnia [...] października 2007 r. podlegały uchyleniu na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. Ich wykonanie Sąd wstrzymał na podstawie art. 152 p.p.s.a.