III SA/Lu 316/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2009 r. znak[...] 2. przyznaje adwokatowi M. Ch. kwotę 292,80 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 zł. (pięćdziesiąt dwa 80/100) tytułem podwyższenia opłaty o stawkę podatku o towarów i usług, płatną z funduszów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...] po rozpatrzeniu odwołania A. J. od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1, ust. 5 i ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało pomocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że organ pierwszej instancji odmówił przyznania A. J. dodatku mieszkaniowego. Rozstrzygnięcie uzasadnił tym, iż decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...] przyznano odwołującemu dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, tj. od 1 października 2007 r. do 31 marca 2008 r. Organ stwierdził, iż przyznanie dodatku mieszkaniowego na wniosek z dnia 29 lutego 2008 r. na okres od marca 2008 r. do sierpnia 2008 r. spowodowałoby, iż odwołujący miałby ustalone prawo do dwóch dodatków mieszkaniowych za marzec 2008 r., co byłoby niezgodne z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Organ stwierdził, iż ustawodawca nie przewidział możliwości przyznania dodatku mieszkaniowego na inny okres, tj. dłuższy lub krótszy niż 6 miesięcy tak, jak to przewiduje art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Przyznanie dodatku mieszkaniowego na okres 5 miesięcy, tj. od kwietnia do sierpnia 2008 r. byłoby naruszeniem tego przepisu. Od tej decyzji skarżący odwołał się do Kolegium wnosząc o jej uchylenie, gdyż w jego ocenie zaskarżona decyzja jest niesprawiedliwa i krzywdząca. Skarżący wskazuje, że wniósł o przyznanie dodatków mieszkaniowych na 3 miesiące, tj. na kwiecień, maj i czerwiec 2008 r., argumentując to tym, że wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego złożył w dniu 29 lutego 2008 r. a nie 28 lutego 2008 r. jak stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem sygn. akt III SAB/Lu 10/08 zobowiązał organ pierwszej instancji do wydania decyzji bez zbędnej zwłoki, czego nie uczyniono. W dniu składania wniosku dodatki mieszkaniowe za zaległe 5 miesięcy nie były wypłacone, dlatego skarżący uważa, że należało złożyć kolejny wniosek o dodatek. Dodatki za 6 miesięcy wypłacono dopiero 12 marca 2008 r. Natomiast wniosek z dnia 29 lutego 2008 r. organ pozostawił bez rozpoznania. Skarżący uważa, że "na wniosek z 29 lutego 2008 r. powinna być obecnie wydana decyzja uzupełniająca dodatki za kwiecień, maj i czerwiec 2008 r.". Rozpatrując odwołanie Kolegium uznało, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem i wyjaśniło, że dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem przyznawanym osobom, które spełniają przesłanki przewidziane w cytowanej ustawie o dodatkach mieszkaniowych i złożą stosowny wniosek o jego przyznanie oraz deklarację o dochodach, według obowiązujących wzorów oraz inne niezbędne dokumenty. Organ zajmujący się przyznawaniem dodatku mieszkaniowego przy spełnieniu warunków do jego przyznania ma obowiązek dodatek w określonej wysokości przyznać, natomiast w przypadku niespełniania warunków do przyznania dodatku mieszkaniowego ma obowiązek wydać decyzję o odmowie jego przyznania. A. J. w dniu 29 lutego 2008 r. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Odwołujący zajmuje z rodziną lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu o powierzchni użytkowej 84,60 m2. Z wniosku wynika, iż odwołujący prowadzi pięcioosobowe (5) gospodarstwo domowe. W lokalu tym jest instalacja centralnego ogrzewania, instalacja ciepłej wody i instalacja gazu przewodowego. We wniosku i deklaracji o wysokości dochodów wnioskodawca wskazał, iż dochód gospodarstwa domowego z ostatnich trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku (listopada i grudnia 2007 r. oraz stycznia 2008 r.) wynosił 5.990,44 zł. Stąd średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego wynosił 1.996,81 zł, a dochód na jednego członka gospodarstwa domowego wynosił 399,36 zł. Wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc potwierdzone przez zarządcę i OPEC wynosiły 496,78 zł (220,81 zł + 275,97 zł). Kolegium wskazało, że stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, "dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty". Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. W myśl art. 7 ust. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku oraz doręczona wnioskodawcy i zarządcy lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. Kolegium stwierdziło zatem, iż organ pierwszej instancji, zasadnie odmówił odwołującemu przyznania dodatku mieszkaniowego. Przesądza o tym w jego ocenie treść art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Nie można przyznać dodatku na okres dłuższy ani krótszy niż 6 miesięcy, jak stanowi ten przepis. Stąd przyznanie dodatku począwszy od 1 marca 2008 r., tj. od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku byłoby naruszeniem tego przepisu, gdyż dodatek na ten miesiąc odwołujący miał już przyznany przywołaną decyzją z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] doręczoną mu w dniu 13 lutego 2008 r. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że organy orzekające w sprawie nie mogą przyznać odwołującemu dodatku mieszkaniowego na 3 miesiące (kwiecień, maj i czerwiec 2008 r.), gdyż byłoby to złamanie przepisu art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, czego skarżący zdaje się być świadomy, gdyż sam stwierdził, iż ustawodawca nie przewidział takiej sytuacji. Stąd nie może być w stosunku do odwołującego wydana żadną decyzja uzupełniająca. Niezasadny jest zarzut, iż zaskarżona decyzja po wyroku Sądu nie została wydana niezwłocznie. Jak wynika z akt sprawy prawomocny wyrok Sądu wraz z aktami sprawy wpłynął do organu w dniu 26 lutego 2009 r., natomiast organ wydał decyzję w dniu 6 marca 2009r., tj. ósmego dnia od daty wpływu wyroku, wliczając w to sobotę i niedzielę. Fakt niewypłacania dodatków mieszkaniowych za okres 5 miesięcy, wynikający z toczących się postępowań, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji. Podobnie nie ma znaczenia dla tego rozstrzygnięcia, że dodatki wypłacono w dniu 12 marca 2008 r. Istotne natomiast dla rozstrzygnięcia sprawy jest to, iż skarżący decyzją z dnia 8 lutego 2008 r. znak: NK.L.71433/299/2008 miał przyznany dodatek mieszkaniowy na okres od 1 października 2007 r. do 31 marca 2008 r., o czym w dacie składania wniosku o dodatek mieszkaniowy wiedział, gdyż decyzję tą doręczono odwołującemu w dniu 13 lutego 2008 r. W kwestii uczestniczenia odwołującego w rozpatrywaniu sprawy Kolegium uznało, że skarżący miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i składania swych wniosków, z której to możliwości skorzystał. Kolegium nie widziało potrzeby wyznaczania rozprawy w niniejszej sprawie, gdyż zdaniem Kolegium taka potrzeba nie zachodziła. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której wskazuje dość ogólnie, że w marcu, kwietniu i maju 2008 r. dodatki rodzinne mu się należały i liczy na to, że Sąd rozstrzygnie kwestię, która powstała na skautek przewlekłego załatwiania spraw przez organy administracji. Skarżący podnosi w skardze pytanie, "kto ma wypłacać dodatki mieszkaniowe za kwiecień, maj i czerwiec 2008 r." W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Kolegium dodatkowo wyjaśnia, że nie wskazało skarżącemu, "kto ma wypłacać dodatki mieszkaniowe za kwiecień, maj i czerwiec 2008 r.", gdyż za te miesiące dodatki skarżącemu nie przysługują. Kolegium wskazuje jednak, że - jak stanowi art. 9a ustawy o dodatkach mieszkaniowych - wypłata dodatków mieszkaniowych jest zadaniem własnym gminy, stąd dodatki te wypłaca gmina, w tym wypadku byłaby to Miasto P. i reprezentujący je Prezydent. Skarżący następny wniosek o przyznanie dodatku złożył w dniu 19 czerwca 2008 r. i otrzymał dodatek na okres od 1 lipca 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika, iż w przypadku stwierdzenia bądź to naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy, sąd administracyjny uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części. Gdy zaś ustali istnienie przesłanek z art. 156 kpa wówczas stwierdza ich nieważność lub niezgodność z prawem. Przy czym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy, kontrola legalności przeprowadzana jest także z urzędu, gdyż sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie z przywołanymi regułami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, iż narusza ona przepisy prawa materialnego, a w szczególności art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych poprzez błędną ich wykładnię. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podzielić należy dominujący w orzecznictwie pogląd, że przepis art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 m-cy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Ustawa nie określa w jakiej dacie ma być zgłoszony wniosek, ani nie wiąże z datą wniesienia wniosku, skutku w postaci utraty uprawnień materialnoprawnych przysługujących stronie. Użyte w przytoczonym przepisie słowo "przyznaje" zważywszy cel jakiemu ma służyć ustawa nie może być rozumiane inaczej niż jako wskazanie, że organ do którego wpłynął wniosek strony, rozpoznaje sprawę dotyczącą dodatku na okres 6 miesięcy tzn. ocenia zasadność przyznania dodatku na ten okres, orzeka natomiast, stosownie do wyniku tej oceny, o przyznaniu dodatku za te miesiące za jakie dodatek w ustalonych okolicznościach przysługuje. Zdaniem Sądu, treść powołanego wyżej przepisu ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie daje podstaw do uznania, że przedmiotem sprawy o przyznanie tego dodatku jest świadczenie niepodzielnie obejmujące okres 6 m-cy i w konsekwencji przyjęcie, że dochodzenie dodatku na część tego okresu jest bezzasadne wobec przyznania dodatku wnioskodawcy na ten okres w innej sprawie. Odmienna wykładnia wypaczyłaby realizację celu ustawy o dodatkach mieszkaniowych (por. wyroki NSA z dnia 11 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1383/05 Lex 281315; wyrok WSA w Warszawie z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 2176/07). Skoro zatem w sprawie bezsporne jest, że za pierwszy miesiąc okresu następującego po miesiącu zgłoszenia wniosku A. J. otrzymał już dodatek mieszkaniowy orzeczony decyzją w innej sprawie, wniosek winien zostać oddalony, nie było natomiast podstaw do pozbawienia strony dodatku za pozostałe 5 m-cy bez merytorycznej oceny zasadności żądania w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 145 § 1 lit. a/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 i 250 powołanej wyżej ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ w związku z § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U . Nr 163, poz. 1348 ze zm.).