III SA/Lu 324/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta L. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. W. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę z dnia [...] 2013 r., którą Rada Miasta L. uznała za bezzasadną skargę W. M. na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta L. Rada Miasta L. wniosła o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych sprawy skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej powoływanej jako K. p. a.) nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.) sądy administracyjne w ramach kontroli działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarga W. M. na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta L., rozpatrzona przez Radę Miasta Lu., została wniesiona i prawidłowo załatwiona w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W myśl art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z kolei art. 229 pkt 3 K.p.a. stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia uproszczone jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, to jest zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Nie zmienia tego poglądu okoliczność, że sprawa skargi załatwiona jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy ( miasta). Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie skargi nie wyłącza określonego w art. 238 § 1 K.p.a. obowiązku zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi i nie zmienia charakteru tego zawiadomienia jako czynności materialno – technicznej. W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia skargi W.M. w trybie przepisów działu VIII K.p.a. była Rada Miasta L., która podjęła na podstawie art. 229 pkt 3 K.p.a. uchwałę z dnia 28 lutego 2013 r., uznając skargę za bezzasadną. Z akt sprawy wynika, że Przewodniczący Rady Miasta L. zawiadomił skarżącą o sposobie załatwienia skargi, dołączając uchwałę z uzasadnieniem i prawidłowo pouczając o trybie w jakim może być załatwiona, zgodnie z art. 239 K.p.a., skarga wniesiona ponownie. Prawidłowo, wbrew temu co zarzuca skarżąca, Przewodniczący Rady Miasta L., nie pouczał skarżącej o środkach zaskarżenia uchwały, bowiem uchwała taka nie podlega zaskarżeniu. W szczególności uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. nie może być kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ponieważ podjęta została jako konieczna dla załatwienia skargi w trybie postępowania skargowego, kończącego się, zgodnie z art. 238 § 1 K.p.a. niezaskarżalnym zawiadomieniem o sposobie załatwienie skargi. Podsumowując należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez skarżącą dotyczyła czynności nie mieszczącej się w określonej w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.