III SA/Lu 335/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Strzelec, Protokolant: Asystent sędziego Radosław Kot po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. z dnia [...] stycznia 2019 r. (nr [...]) o wymierzeniu B. S. kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na trzech automatach poza kasynem gry. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy: W dniu [...] maja 2015 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego przeprowadzili kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, z późn. zm. – dalej jako "ustawa o grach hazardowych" lub "u.g.h."), w lokalu P. w D.. W toku prowadzonej kontroli ujawnili urządzenia do gier A. nr [...], S. G. nr [...] S. i H. nr [...] S. . W wyniku czynności sprawdzających ustalono, że wyżej wymieniony lokal należy do skarżącego B. S.. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w L. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na tych automatach poza kasynem gry. Na podstawie przeszukania i oględzin, zatrzymania rzeczy, przesłuchania świadków oraz przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych eksperymentu na ujawnionych automatach, a także przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu informatyki przy Sądzie Okręgowym w L. ustalono, że gry urządzane na kontrolowanych automatach miały charakter losowy i komercyjny, jak również urządzane były poza kasynem gry. Z tego względu decyzją z dnia [...] września 2017 r. organ pierwszej instancji – Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł za urządzenie gier na wyżej wymienionych automatach, poza kasynem gry. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego organ odwoławczy – Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. uchylił decyzję organu I instancji oraz przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł za urządzenie gier na wskazanych wyżej automatach, poza kasynem gry, a organ odwoławczy decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2019 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że funkcjonariusze celni przeprowadzili eksperyment na ujawnionych w lokalu skarżącego automatach. W wyniku eksperymentu stwierdzono, że automaty umożliwiają rozgrywanie gier o wygrane pieniężne (automaty: A. G. i S. G.) lub wygrane rzeczowe (automat H. S.). Wygraną rzeczowa była możliwość kontynuacji prowadzenia gier z wykorzystaniem punktów uzyskanych w poprzedniej grze. Na podstawie przeprowadzonych gier oraz opinii biegłego ustalono, że na wyżej wymienionych urządzeniach można było urządzać gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 i ust. 4 u.g.h. Jednocześnie organ ustalił, że skarżący nie posiadał koncesji na prowadzenia kasyna gry, ani zezwolenia na urządzanie gier na automatach w salonach gier lub automatach o niskich wygranych. Ponadto organ stwierdził, że skarżący był urządzającym gry na tych automatach. Ustalono to na podstawie zeznań świadków – pracowników zatrudnionych w wyżej wymienionym lokalu, umowy dzierżawy powierzchni z dnia [...] kwietnia 2015 r. zawartej z H. F. P. Spółką z o.o., umowy najmu nieruchomości z dnia [...] kwietnia 2015 r. zawartej z G.2 Spółką z o.o. oraz umowy w zakresie obsługi urządzeń do gier rozrywkowych z dnia [...] stycznia 2015 r. zawartej z J. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Skarżący wykazywał aktywność w przedsięwzięciu polegającym na organizowaniu gier na automatach, która polegała na udostępnieniu powierzchni lokalu i zorganizowaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzeń, zatrudnieniu pracowników, którzy pilnowali automatów, otwierali i zamykali lokal, włączali urządzenia i czuwali nad spokojnym przebiegiem gier, a także pobieraniu czynszu dzierżawy, który uzależniony był od eksploatacji urządzeń. Organ II instancji wyjaśnił, że w świetle art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, urządzającym gry na automatach jest skarżący, jako podmiot prowadzący lokal, w którym znajdowały się automaty. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący B. S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w całości. Wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego – art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, poprzez niewłaściwą wykładnię użytego w tym przepisie sformułowania "urządzającego gry", co doprowadziło do błędnego uznania go za podmiot urządzający gry i nałożenie kary pieniężnej w sytuacji, kiedy nie można takiemu podmiotowi przypisać cechy "urządzającego gry", gdyż nie wykonywał on żadnych czynności, które za urządzanie gier mogą zostać uznane; 2) naruszenie przepisów postępowania dowodowego – nieprawidłową interpretację ramowej umowy dzierżawy powierzchni pomiędzy nim i H. F. P. Sp. z o.o. i przyjęcie, że wydzierżawiający może zostać uznany za urządzającego gry na tej podstawie, że otrzymywał czynsz dzierżawny, kiedy prawidłowa interpretacja umów – w świetle pozostałych dowodów – wskazuje, że nie podejmował on żadnych czynności związanych z działaniem urządzeń, które mogłyby zostać uznane za urządzanie gier; 3) naruszenie przepisów postępowania – zasady zupełności postępowania podatkowego, poprzez niedostateczne ustalenie stanu faktycznego, które w konsekwencji doprowadziło organ do nieprawidłowych wniosków, to jest uznania go za podmiot "urządzający gry wbrew ustawie"; 4) naruszenie przepisów postępowania – zasady swobodnej oceny dowodów poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, brak przedstawienia uzasadnionych dowodów na przedstawioną tezę, że strona postępowania była "urządzającym gry". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli była w tej sprawie decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na trzech automatach, poza kasynem gry. Wskazana kara pieniężna została wymierzona na podstawie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2017 r. Zgodnie z powołanymi przepisami, karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 wynosi [...] zł od każdego automatu. W dniu 1 kwietnia 2017 r. weszły w życie zmiany w ustawie o grach hazardowych, wprowadzone ustawą z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 88 – dalej jako "ustawa zmieniająca"). Zgodnie z przepisem art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2017 r., wysokość kary pieniężnej w przypadku gier na automatach wynosi 100 tys. zł od każdego automatu. W niniejszej sprawie skarżącemu wymierzono karę pieniężną za stwierdzone w dniu [...] maja 2015 r. naruszenia prawa, polegające na urządzaniu gier na trzech automatach poza kasynem gry. Decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...] stycznia 2019 r., a zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w dniu [...] kwietnia 2019 r. W dacie ujawnionego czynu polegającego na urządzaniu gier na automatach poza kasynem gry obowiązywały przepisy ustawy o grach hazardowych w brzmieniu obwiązującym do dnia 31 marca 2017 r., a obie decyzje zostały wydane po dniu 1 kwietnia 2017 r., czyli wówczas, kiedy obowiązywały już przepisy ustawy o grach hazardowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw. W razie kolizji, czy w sprawie ma zastosowanie przepis dotychczasowy czy też nowy, przyjmuje się, że przepis dotychczasowy ma zastosowanie, jeżeli pod jego rządem powstał (zmienił się albo wygasł) stosunek prawny, którego treść została bezpośrednio wyznaczona przez ten przepis. Jeżeli zatem w sprawie mamy do czynienia ze zdarzeniem prawnym, które zaistniało jako zdarzenie zamknięte i zakończone pod rządami dawnego prawa, to skutki tego zdarzenia muszą być oceniane zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jego zaistnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt II GSK 1186/12 oraz wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2385/11). W konsekwencji trzeba stwierdzić, że w niniejszej sprawie organy prawidłowo zastosowały przepis art. 89 u.g.h., w brzmieniu sprzed nowelizacji, jaki obowiązywał w dacie kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych w dniu [...] maja 2015 r., a zatem kiedy obowiązywał art. 89 ust. 1 u.g.h. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2017 r. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadzała się do oceny prawidłowości i zasadności wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej za nielegalne urządzanie gier na automatach do gry poza kasynem. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Sankcja z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. dotyczy zakazu określonego w art. 14 ust. 1 u.g.h., który przewiduje, że urządzanie gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (art. 91 u.g.h.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że skarżący był właścicielem lokalu P. położonego przy ul. [...] w D.. Nie budzi wątpliwości również okoliczność ujawnienia w wyżej wymienionym lokalu w trakcie kontroli w dniu [...] maja 2015 r. trzech urządzeń, automatów do gier: A. nr [...], S. nr [...] S. i H. S. nr [...] S. . Ustawa o grach hazardowych określa warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach (art. 1 ustawy). Stosownie do art. 2 ust. 3 u.g.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu kontroli [...] maja 2015 r.), grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze (art. 2 ust. 4 u.g.h.). Grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy (art. 2 ust. 5 u.g.h.). Zgodnie z ogólna regułą określoną w art. 3 ustawy, urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Z art. 6 ust. 1 u.g.h. wynika zaś, że warunkiem podstawowym prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach jest uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry. Przepis art. 14 ust. 1 u.g.h. przewiduje natomiast, że urządzanie gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. W świetle przepisów powołanej ustawy podstawową zasadą jest więc prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu gier na automatach na podstawie koncesji i wyłącznie w kasynach gry (art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.g.h.). W sprawie niniejszej nie było w ogóle sporne, że skarżący nie posiadał żadnej koncesji na prowadzenie kasyna gry. W przypadku naruszenia powyższych zasad, przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. przewiduje nałożenie kary pieniężnej na urządzającego gry na automatach poza kasynem gry. Sankcja z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. dotyczy zakazu określonego w art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który przewiduje, że urządzanie gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jasno wskazuje, że na skontrolowanych automatach urządzane były gry na w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych, poza kasynem gry. W celu ustalenia charakteru gier funkcjonariusze celni przeprowadzili eksperyment, polegający na rozegraniu gier kontrolnych na wszystkich ujawnionych urządzeniach. Eksperyment zarejestrowany został przy pomocy urządzenia nagrywającego i szczegółowo opisany w protokole oględzin z dnia [...] maja 2015 r. (k. 16 akt administracyjnych). W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw, aby kwestionować wartość dowodową przeprowadzonego w toku kontroli eksperymentu. Wymaga zwrócenia uwagi, że w postępowaniu prowadzonym przez organy celne obowiązuje zasada otwartego katalogu środków dowodowych, dopuszczająca jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Obowiązująca w dacie kontroli ustawa z dnia 20 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1799, z późn. zm.), dopuszczała w art. 32 ust. 1 pkt 13 możliwość przeprowadzenia w uzasadnionych przypadkach w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu. Nie było więc przeszkód do skorzystania w postępowaniu prowadzonym przez organy celne również z dowodu w postaci eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych. Dowód z eksperymentu, tak jak wszystkie inne dowody, podlega wszechstronnej, swobodnej ocenie organów celnych, z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego (art. 191 Ordynacji podatkowej). Nie było też podstaw do kwestionowania w rozpoznawanej sprawie wystąpienia "uzasadnionego przypadku", który zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej umożliwiał funkcjonariuszom celnym przeprowadzenie eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia gry na automacie. Samo stwierdzenie przez funkcjonariuszy celnych organizowania gier na automacie znajdującym się w lokalu niespełniającym ustawowych warunków urządzania gier hazardowych w sytuacji, gdy organizujący taką grę nie legitymuje się stosownym zezwoleniem, daje wystarczającą podstawę do przeprowadzenia eksperymentu, czyli do zbadania rodzaju urządzenia, jego funkcjonowania, a także ewentualnego wykorzystania do organizowania gier, o których mowa w art. 2 ust. 3 lub art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych. Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W badanej sprawie opis przeprowadzonego eksperymentu jest rzeczowy oraz spójny, a wyciągnięte przez organ wnioski są logiczne. Przeprowadzone na badanych urządzeniach gry kontrolne wykazały, że gry bezspornie mają charakter losowy, niezależny od umiejętności, czy też zręczności gracza. Ponadto nagranie z eksperymentu poddane zostało w postępowaniu karnym skarbowym ekspertyzie, przeprowadzonej przez biegłego sądowego z zakresu informatyki przy Sądzie Okręgowym w L.. Wyniki tej ekspertyzy zostały wykorzystane jako dowód w postępowaniu administracyjnym w niniejszej sprawie. Sporządzona przez biegłego opinia z dnia [...] sierpnia 2015 r. jest w odniesieniu do automatów jednoznaczna. Jasno stwierdza, że badane urządzenia mogą być wykorzystywane do celów komercyjnych, a warunkiem rozpoczęcia gry na urządzeniu jest zakredytowanie go wybraną kwotą pieniężną. Po wrzuceniu przez grającego określonej kwoty do urządzenia jest ona przeliczna na punkty przeznaczone na rozegranie dostępnych gier losowych. Tym samym wnioski zawarte opinii potwierdziły wyniki eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych. W orzecznictwie dominuje pogląd, że właściwy organ celny prowadzący postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, uprawniony jest do czynienia ustaleń dotyczących charakteru danej gry. Organ celny ma więc kompetencję do rozstrzygania, czy gra na danym urządzeniu stanowi grę na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Weryfikując prawidłowość poczynionych ustaleń sąd nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania wartości dowodów, które doprowadziły organy do kluczowych wniosków. W kwestii zaś podstawowej, w ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie argumenty skarżącego w zakresie, w jakim wywodził, że jako podmiot będący dzierżawcą powierzchni lokalu pod automaty do gier, który nie podejmował żadnych innych czynności, które można by uznać za urządzanie gier, nie może ponosić sankcji administracyjnej określonej w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Odnośnie tego zagadnienia wymaga zwrócenia uwagi, że ustawa o grach hazardowych nie zawiera legalnej definicji "urządzającego gry". Urządzić oznacza: "zorganizować, wyposażyć coś w odpowiednie sprzęty, rzeczy, zaopatrzyć w coś" (zob. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, tom 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, str. 276). Skoro "urządzanie" oznacza stworzenie warunków, czy zorganizowanie, to "urządzającym gry" jest ten, kto stwarza warunki do udziału w grach na automatach poza kasynem gry. Będzie to zatem każdy podmiot, który uczestniczy w procesie udostępniania graczom automatów do gier, a nie tylko ten, który jest właścicielem automatów i sam je eksploatuje w swoim lokalu, umożliwiając grę osobom trzecim. Ocena, czy dany podmiot urządza gry na automatach poza kasynem gry należy do organu i zależna jest od dokonanych ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie. Niejednokrotnie urządzającym gry będzie więcej niż jeden podmiot. Zapewnienie bowiem możliwości gry wymaga wielu różnych działań: udostępnienia lokalu, w którym gry mogą być prowadzone, stworzenia w nim odpowiednich warunków dla graczy, zapewnienia źródła energii elektrycznej do zasilania automatów, podejmowania czynności mających na celu utrzymanie automatów w stanie gotowości i zdatności do gry, zorganizowania ewentualnych przeglądów i napraw urządzeń, dbania, by zapewnione były środki na ewentualne wygrane, odbierania pieniędzy wpłacanych przez graczy i innych czynności, które okażą się niezbędne, by gry na automatach mogły być w ogóle prowadzone. Czynności te z zasady mogą być wykonywane przez różne podmioty. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarżący był w dniu kontroli właścicielem lokalu o nazwie P. w D.. Zgodnie z umową dzierżawy powierzchni lokalu z dnia [...] kwietnia 2015 r., zawartą pomiędzy skarżącym a dzierżawcą – H. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W., przedmiotem umowy była dzierżawa części wyżej wymienionego lokalu umożlwiająca zainstalowanie i eksploatację urządzeń do gier [...] i [...] (k. 62-66 akt adm.). Z tytułu umowy dzierżawca miał płacić skarżącemu jako wydzierżawiającemu czynsz dzierżawny w wysokości [...] zł miesięcznie. W świetle umowy pobieranie czynszu uzależnione było zaś od rzeczywistej eksploatacji urządzeń (§ 2 ust. 1 umowy). Natomiast w umowie najmu z dnia [...] kwietnia 2015 r. zawartej między skarżącym a G. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przedmiotem umowy był wynajem [...] m2 powierzchni nieruchomości położonej przy ul. [...] w D. (k. 105 akt adm.). Z tytułu umowy najemca miał płacić skarżącemu jako wynajmującemu czynsz w wysokości [...] zł miesięcznie. W aktach sprawy znajduje się również umowa w zakresie obsługi urządzeń do gier rozrywkowych z dnia [...] stycznia 2015 r., zawarta między J. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. jako zleceniodawcą a skarżącym jako zleceniobiorcą (k. 165 akt adm.). Z umowy tej wynika, że przedmiotem działalności zleceniodawcy były usługi świadczone na rzecz przedsiębiorców eksploatujących urządzenia do gier rozrywkowych w miejscach ich instalacji, tzw. "punktach gier". Zleceniobiorca, czyli skarżący, zobowiązał się do świadczenia na rzecz zleceniodawcy usług transportowych (dostarczanie urządzeń z magazynu do punktu gier, przemieszczanie urządzeń do innego punktu gier, zwrot urządzeń do magazynu po zakończeniu ich eksploatacji), pobieranie gotówki z urządzeń, prowadzenie stałego serwisu urządzeń zapewniającego utrzymanie urządzeń do gier w dobrym stanie technicznym. W zamian za wyżej wymienione usługi ustalono wynagrodzenie ryczałtowe liczone od każdego aktywnego w danym miesiącu urządzenia w kwocie [...]zł. Z prawidłowych ustaleń organów wynika zatem, że w chwili kontroli w lokalu, którego właścicielem był skarżący, znajdowały się trzy urządzenia do gier. Automaty stanowiły jedyne jego wyposażenie, były włączone i udostępnione do gry (protokół kontroli z dnia [...] maja 2015 r. – k.19 akt adm.). Przesłuchana dwukrotnie w charakterze świadka pracownica skarżącego K. D. (k. 5 i k. 129 akt adm.) oraz pracownik S. K. (k. 261 akt adm.) potwierdzili, że na automatach rozgrywane były gry hazardowe, a obowiązkiem pracowników było pilnowanie lokalu i automatów, czasami też sprzątanie. Świadek zeznała, że jak przychodziła do pracy włączała automaty do kontaktu. Wyjaśniła, że w lokalu nie była prowadzona inna działalność niż ta polegająca na urządzaniu gier na automatach. W konsekwencji uzasadnione jest stanowisko, że skarżący jako właściciel lokalu, dysponujący tym lokalem, oferował możliwość gry na automatach do gier hazardowych. Podkreślić w tym miejscu należy, że dla ustalenia, czy dany podmiot może być uznany za "urządzającego gry" na automatach decydujące znaczenie mają okoliczności faktyczne. Istotne jest bowiem faktyczne urządzanie tych gier. Nie sposób zaś nie zauważyć, że to skarżący zapewniał odpowiednie warunki do tego, aby gry mogły być w ogóle prowadzone. To dlatego zawarł umowy dzierżawy i najmu lokalu użytkowego, który następnie wyposażył w automaty do gier losowych. Zatrudnił pracowników do obsługi lokalu, w tym do obsługi tych automatów. Jak już wskazano, to pracownicy skarżącego mieli obowiązek pilnowania automatów, jak i nadzorowania grających. Bez znaczenia jest zaś to, czy skarżący był właścicielem automatów w sensie prawnym, czy też władał nimi lub nadzorował je na innej zasadzie. Istotne jest bowiem to, że skarżący dysponował lokalem, który wyposażył w automaty do gier i udostępniał te automaty bliżej nieokreślonej liczbie graczy, jak również zapewniał ciągły przebieg nielegalnych gier. Wyjaśniono już, że "urządzającym gry" jest ten, kto stwarza warunki do prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry. Będzie to zatem każdy podmiot, który uczestniczy w procesie udostępniania graczom automatów i umożliwia grę. Niewątpliwie właściciel lokalu, który wyposaża lokal w automaty i udostępnia je graczom, zapewnia obsługę automatów przez swoich pracowników, uznany być musi za urządzającego gry na automatach, poza kasynem gry. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika również, że skarżący dbał o sprawność udostępnionych automatów i ich przydatność do gry, a w razie istotnych uszkodzeń urządzeń zobowiązany był niezwłocznie powiadomić przedstawiciela dzierżawcy. Reasumując stwierdzić należy, że ocena, czy dany podmiot urządza gry na automatach poza kasynem gry należy do organu i zależna jest od ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie. W rozpoznawanej sprawie ustalenia te nie budzą żadnych wątpliwości, co do ich wiarygodności. To bowiem skarżący jako właściciel lokalu oferował możliwość gier hazardowych. W chwili zaś kontroli lokal skarżącego działał i znajdowały się w nim czynne i gotowe do gry automaty. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był oddalić skargę jako bezzasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.).