III SA/Lu 339/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R.K. na decyzję L. Kuratora Oświaty w L. z dnia[...] marca 2013 r., nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy uczniów, – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem datowanym na [...] kwietnia 2013 r. R. K.l reprezentująca małoletniego M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję L. Kuratora Oświaty w L. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy uczniów. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywowany niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Jak wynika z argumentacji uzasadnienia wniosku szkodą ma być skreślenie z listy uczniów i uniemożliwienie kontynuowania edukacji w tym semestrze w innej szkole. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05; z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu w badanej sprawie nie zostały spełnione ustawowo określone przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawiciel małoletniego skarżącego uzasadnia wniosek twierdzeniem, że wykonanie decyzji spowodowałoby znaczną szkodę, wyrażającą się w skreśleniu z listy uczniów oraz uniemożliwieniu kontynuowania edukacji w tym semestrze w innej szkole. Argumentacja ta wskazuje raczej na przesłankę trudnych do odwrócenia skutków, niż przesłankę szkody, wyrażającą się w uszczerbku w dobrach prawnie chronionych. Wykonanie decyzji o skreśleniu z listy uczniów zmusza małoletniego skarżącego do poszukiwania innej szkoły, w której będzie kontynuował naukę. Jest to niewątpliwie pewnego rodzaju utrudnienie, trudno jednak w tym przypadku mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na ustawowy charakter obowiązku szkolnego, któremu skarżący podlega do 18 roku życia (art. 15 ust. 1 ustawy o systemie oświaty) żadna szkoła publiczna nie może odmówić przyjęcia skarżącego w celu realizacji przezeń tego obowiązku. Należy tez zauważyć, że w dacie, kiedy sąd wydaje niniejsze orzeczenie, rok szkolny został już zakończony, odpadł zatem podstawowy argument trudności w znalezieniu nowej szkoły w trakcie semestru szkolnego. Argumentacja przedstawiciela małoletniego skarżącego wydaje się podążać w tym kierunku, że jej zarzuty wobec zgodności z prawem zaskarżonej decyzji są wystarczającą przesłanką za wstrzymaniem wykonania decyzji. W tym jednak kontekście trzeba przytoczyć poglądy orzecznictwa wskazujące, iż "Stanowisko skarżącego, że skarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja jest merytorycznie nietrafna i w jego ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2004 r., FZ 358/2004, LexPolonica nr 390383; podobnie NSA w postanowieniu z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251: "Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. (...) to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej"). Mając powyższe na uwadze, z uwagi na niewykazanie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia.