III SA/Lu 345/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanawia: odrzucić skargę. W dniu 10 czerwca 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) A. K. wniosła za pośrednictwem Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Treść pisma wskazuje, że stanowi ono skargę na działanie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Następnie w piśmie z dnia 13 czerwca 2023 r. skarżąca podała, że do pisma wysłanego w dniu 10 czerwca 2023 r. nie dołączyła dokumentu formularza przyjęcia wniosku. Do pisma z dnia 13 czerwca 2023 r. skarżąca dołączyła przedmiotowy dokument, stanowiący potwierdzenie przyjęcia wniosku o przyznanie płatności nr [...] z dnia [...] 2022 r., godz. 14:41. Skarga została przesłana przez organ do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Lublinie wraz z aktami administracyjnymi postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie płatności nr [...] z dnia [...] 2022 r. Jak wynika z akt przesłanych przez organ, na skutek wniosku skarżącej z dnia [...] 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łukowie wydał dwie decyzje z dnia [...] 2023 r. – nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) oraz nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Następnie, na skutek odwołania się skarżącej, Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał dwie decyzje z dnia [...] 2023 r. – nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) oraz nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wskazanymi decyzjami organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Przekazując Sądowi skargę A. K., Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przesłał Sądowi dwie odrębne odpowiedzi na skargę dotyczące wyżej wskazanych decyzji organu odwoławczego. Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W wezwaniu pouczono skarżącą o siedmiodniowym terminie na wykonanie wezwania, a także o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania wezwania w terminie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej, która odebrała je osobiście w dniu 17 lipca 2023 r. Jednakże skarżąca nie odpowiedziała w jakiejkolwiek formie na skierowane do niej wezwanie i nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a."), pismo strony, które jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie przedmiotu sprawy. Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W doktrynie przyjmuje się, że wymóg określony w art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest spełniony, jeżeli skarżący (w skardze) poda informacje, które pozwolą ustalić, o jaki akt lub czynność chodzi (zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 206). W istocie wymóg ten sprowadza się zatem do konieczności oznaczenia w skardze przynajmniej numeru i daty wydania zaskarżonego aktu lub daty podjęcia zaskarżonej czynności oraz jej przedmiotu, ewentualnie – w przypadku wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu – wskazania przedmiotu sprawy, której zarzucana bezczynność lub przewlekłość postępowania dotyczy. Wymaga przy tym podkreślenia, że wskazanie przedmiotu sprawy należy wyłącznie do skarżącego. Określenie przedmiotu sprawy nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę. W razie wątpliwości, skarżący jest wzywany do doprecyzowania skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Niewątpliwie brakiem takim jest nieprecyzyjne oznaczenie zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1474/12). Jak wynika z akt administracyjnych przesłanych przez organ, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego dotyczącego wniosku o przyznanie płatności nr [...] z dnia [...] 2022 r., na który powołuje się skarżąca, Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał dwie decyzje z dnia [...] 2023 r. – nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) oraz nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Natomiast treść skargi wniesionej przez skarżącą nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, która z decyzji organu, czy też obie te decyzje, stanowi przedmiot zaskarżenia. Jak wyjaśniono już wyżej, Sąd nie może zastąpić skarżącej w tym zakresie i samodzielnie wskazać przedmiotu zaskarżenia, próbując odczytać intencje skarżącej. Chcąc uzyskać ochronę prawną przed sądem administracyjnym, skarżąca powinna wykazać przynajmniej minimum wymaganej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Wobec powziętych wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia, z uwagi na to, że skarga nie zawierała jednoznacznego oznaczenia tego przedmiotu, kierując się treścią przepisu art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2023 r., co skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem na potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 18 akt sądowych). Wskazany w wezwaniu termin do usunięcia braku formalnego upłynął bezskutecznie z dniem 24 lipca 2023 r. Skarżąca nie udzieliła bowiem na wezwanie jakiejkolwiek odpowiedzi i nie uzupełniła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie jej biegu i merytoryczne rozpoznanie, gdyż skarżąca nie określiła przedmiotu postępowania. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.