III SA/Lu 363/10

PostanowienieWSA w Lublinie2011-06-08

Skład orzekający: Marek Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi na postanowienie organu administracyjnego, którego przedmiotem jest należność pieniężna, sąd administracyjny pierwszej instancji powinien zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, w tym wynagrodzenie pełnomocnika, w wysokości wynikającej z wartości przedmiotu sporu, czy też w stałej wysokości określonej dla spraw, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji, rozpoznając ponownie sprawę dotyczącą zwrotu kosztów postępowania po uchyleniu przez NSA wyroku w tym zakresie, powinien zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, w tym wynagrodzenie pełnomocnika, w wysokości wynikającej z wartości przedmiotu sporu, jeśli jest ona niesporna i dotyczy należności pieniężnej. Okoliczność pobrania stałego wpisu sądowego nie wpływa na sposób ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika, które powinno być kalkulowane na podstawie stawek zależnych od wartości przedmiotu sporu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania należności za holowanie i dozór pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pierwotnie uwzględnił skargę, uchylając postanowienia organów obu instancji i zasądzając zwrot kosztów postępowania. Pełnomocnik organu złożył zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach, uznając je za wygórowane. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w części dotyczącej kosztów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. WSA w Lublinie ponownie rozpoznał sprawę w zakresie kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy przyznania należności za holowanie i dozór pojazdów p o s t a n a w i a: zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 363/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę M. S., reprezentowanego przez adw. P. T., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] i uchylił to postanowienie oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]. W drugim punkcie wyroku sąd zasadził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz M. S. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik organu wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach, wywodząc, że jest one nadmiernie wygórowane i sprzeczne z przepisami określającymi wysokość wynagrodzenia pełnomocnika przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 maja 2011 r. sygn. I OZ 346/11 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 363/10 w punkcie 2 i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania, wskazując w uzasadnieniu, że sąd I instancji nie wyjaśnił należycie, dlaczego przyjął taką kwotę w rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie zaś do art. 205 § 1 p.p.s.a. - do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Jak wynika z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, zaś opłaty sądowe to wpis i oplata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Skarżący uiścił 100 zł tytułem wpisu sądowego, zatem kwota ta podlega zwrotowi. Wysokość wpisu wynika z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. W niniejszej sprawie skarżący ustanowił pełnomocnika - adw. P. T. W skardze pełnomocnik skarżącego określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę [...] zł (jako sumaryczną należność za holowanie i dozór pojazdów na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.), zaś organ wartości tej nie zakwestionował, co mogłoby ewentualnie doprowadzić do sprawdzenia tej wartości w trybie art. 218 p.p.s.a. Stwierdzając zatem, że sprawa dotyczy należności pieniężnej, zaś wartość przedmiotu zaskarżenia jest niesporna, należy uznać, ze zastosowanie znajdzie § 18 ust. 1 pkt 1 litera "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, stawka minimalna opłat za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest obliczana na podstawie § 6 rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 6 pkt 6 tego rozporządzenia - stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu powyżej 50.000 zł (do 200.000 zł) wynosi 3.600 zł. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zgodnie z dołączonym rachunkiem, a rachunek był wystawiony na kwotę [...] zł (k. 32 akt). Jest to stawka wynagrodzenia, która mieści się w stawce kwotowej przynależnej do wartości przedmiotu sporu pomiędzy 50.000-200.000 i zdaniem Sądu należało ją zasądzić w pełnej wysokości przy uwzględnieniu, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest kwestionowana i wynosi [...] zł. Ponadto pełnomocnik, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., do skargi dołączył pełnomocnictwo, od którego została uiszczona opłata skarbowa w kwocie 17 zł (zgodnie z częścią IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.). W orzecznictwie przyjmuje się, że do kosztów strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wydatek poniesiony w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (zob. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., sygn. III CZP 2/03). Również ta kwota podlega więc zwrotowi. Podsumowując, w skład zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwoty [...] zł wchodzi kwota [...] zł stanowiąca wynagrodzenie dla pełnomocnika, 100 zł wpisu sądowego oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Należy jeszcze wskazać, że pełnomocnik organu błędnie zakłada, że skoro w sprawie pobrany został wpis stały, to automatycznie też wynagrodzenie pełnomocnika powinno zostać ustalone tak, jakby przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, a więc w wysokości 240 zł w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Okoliczność, że w sprawie tej należny jest wpis w stałej wysokości nie budzi wątpliwości bowiem brzmienie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia jego wysokość określa bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym. Poza sporem jest też okoliczność, że przedmiotem sporu jest kwota [...] zł, a więc brak było podstawy do przyjęcia, że podstawą wynagrodzenia adwokata powinien stanowić § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" w/w rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 litera "a" i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a także części IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło