III SA/Lu 380/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę. B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie i wyjaśnił, że na ostateczne postanowienie z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżąca złożyła pismo z dnia [...] grudnia 2017 r. zatytułowane "zażalenie", którego adresatem uczyniła Kolegium. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Kolegium stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Rozstrzygniecie to zostało uchylone przez Sąd wyrokiem z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 217/18. W ocenie Sądu, organ powinien rozważyć, czy pismo skarżącej nie stanowi skargi wnoszonej do sądu administracyjnego i wystąpić do strony o sprecyzowanie swojego żądania. Jak wyjaśnił organ, w wykonaniu wytycznych, wezwał stronę do sprecyzowania żądania w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. W związku z tym, że skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała organ pozostawił pismo strony z dnia [...] grudnia 2017 r. bez rozpoznania o czym strona została zawiadomiona. W odpowiedzi na zawiadomienie strona doprecyzowała, że jej pismo z dnia [...] grudnia 2017 r. zatytułowane "zażalenie" jest w istocie skargą na postanowienie Kolegium z dnia [...] grudnia 2017 r. W tych okolicznościach, w ocenie Kolegium, skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ale z innych przyczyn, niż wnioskuje organ. Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do sprawy niniejszej i co Sąd ustalił z urzędu wyrokiem z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 218/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę P. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...]. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 23 lutego 2019 r. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Stąd badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje: co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 387/11 oraz postanowienie NSA z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I OZ 1133/17; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Kierując się powyższym wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 218/18 po rozpoznaniu skargi P. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oddalił skargę. Z treści sentencji wyroku z dnia 15 listopada 2018 r. wynika, że przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku wyjaśniono, że zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Burmistrza Ł. z dnia [...] października 2017 r. w zakresie zobowiązania Z. K. do poniesienia w całości kosztów postępowania rozgraniczeniowego i rozstrzygając sprawę merytorycznie zobowiązało do poniesienia kosztów postępowania rozgraniczeniowego ustalonych postanowieniem organu pierwszej instancji w wysokości 8 623,40 zł, w sposób następujący: Z. K. w kwocie 4 311,70 zł; P. J. w kwocie 1 437,23 zł; B. B. w kwocie 1 437,23 zł i M. F. w kwocie 1 437,23 zł. Analiza powyższego wyroku i jego uzasadnienia, akt administracyjnych sprawy niniejszej oraz treści uzasadnienia przedmiotowej skargi nie budzi wątpliwości, że przedmiotem skargi z [...] grudnia 2017 r. jest postanowienie organu II instancji w zakresie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Zarówno w sprawie niniejszej, jak również zakończonej wyrokiem z dnia 15 listopada 2018 r. przedmiot sprawy był tożsamy. Zauważyć należy, że zarówno w sprawie III SA/Lu 218/18, jak i w sprawie niniejszej zachodzi tożsamość podmiotowa. Podmiotem praw i obowiązków w sprawie III SA/Lu 218/18 był organ – Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz obok skarżącego P. J. również pozostałe strony postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem Z. K. o rozgraniczenie. Zgodnie bowiem z treścią art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jak wynika z akt sprawy sygn. akt III SA/Lu 218/18 - Z. K., B. B. i M. F. były uczestnikami tamtego postępowania sądowego. Ponadto z akt administracyjnych oraz postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. (nr [...]) wynika, że wszystkie wymienione osoby były stroną postępowania administracyjnego w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego. Zgodnie z art. 12 p.p.s.a. ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Określenie zawarte w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. "pomiędzy tymi samymi stronami", należy rozumieć zgodnie z art. 12 p.p.s.a., a zatem tożsamość stron postępowania występuje nie tylko w odniesieniu do skarżącego i strony przeciwnej (art. 32 p.p.s.a.), ale także w stosunku do innych uczestników postępowania. Za stronę postępowania w sprawie III SA/Lu 218/18 należy więc uznać również m.in. skarżącą w przedmiotowym postępowaniu tj. B. B.. Jak już wskazano powyższy wyrok z 15 listopada 2018 r. stał się prawomocny z dniem 23 lutego 2019 r. Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie SKO w L. z dnia [...] grudnia 2017 r. jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyższym prawomocnym wyrokiem. Z powyższego wynika, że sprawa objęta przedmiotową skargą została już prawomocnie osądzona. Ponadto zauważyć należy, że zarządzeniem z dnia [...] lipca 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL i nadesłania3 odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 29 lipca 2019 r. W dniu 2 sierpnia 2019 r. skarżąca nadesłała 3 odpisy skargi, nie wskazała jednak numeru PESEL. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 5 sierpnia 2019 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła drugiego z braków formalnych skargi i nie wskazała numeru PESEL. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo procesowe strony, oprócz wymogów, wynikających 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać - jeśli jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z 57 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 4 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.