III SA/Lu 382/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 lipca 2012 r. sprawy ze skargi B. L. –J. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (dalej także jako: LAWP lub Agencja) poinformowała B. L.-J., prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: Piekarnia "J." z siedzibą w W. P., że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Budowa i wyposażenie ciastkarni jako podstawa rozwoju firmy na rynku międzyregionalnym" zgłoszony na konkurs w ramach I Osi Priorytetowej, Działanie 1.3 RPO WL na lata 2007-2013 nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz dotacji celowej. Jednocześnie Agencja poinformowała wnioskodawczynię, że projekt po ocenie merytorycznej otrzymał 72 punkty (na 100 możliwych) i został umieszczony na liście rezerwowej. W złożonym na powyższą informację proteście z dnia 7 maja 2012 r. B. L.-J. zakwestionowała przyznaną jej w ramach oceny merytorycznej punktację w odniesieniu do kryterium: "Potencjał wnioskodawcy" – współpraca z instytucją B+R lub posiadanie odpowiednich struktur organizacyjnych pozwalających na prowadzenie badań własnych oraz do kryterium: "Innowacyjność projektu". Ponadto w zakresie kryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności" wnioskodawczyni zarzuciła zastosowanie przez Agencję nieaktualnych kryteriów, co spowodowało przyznanie o jeden punkt za mało. Pismem z [...] czerwca 2012 r., znak: [...], Agencja uznała wniesiony protest za niezasadny. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Agencja uznała za niezasadne stanowisko wnioskodawczyni w kwestii kryterium współpracy z instytucją B+R lub posiadania odpowiednich struktur organizacyjnych pozwalających na prowadzenie badań własnych w zakresie realizacji projektu. Podstawą przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach tego kryterium miała stanowić dołączona do wniosku umowa z Instytutem [...]. Agencja podniosła, że przedłożona dokumentacja aplikacyjna nie zawiera innych umów wskazujących, by zostały podjęte jakiekolwiek działania mające na celu realizacją wspomnianej umowy z jednostką B+R. Dołączoną do wniosku umowę należy zatem traktować jako deklarację przyszłej współpracy. Z umowy wynika zobowiązanie wykonawcy do współpracy na zlecenie zamawiającego w zakresie badań związanych z doskonaleniem jakości gotowych produktów, określaniem wartości technologicznej surowców oraz precyzji oznaczeń laboratorium zakładowego. Jednocześnie umowa stanowi, iż przedmiot i zakres badań zostanie każdorazowo szczegółowo określony w zleceniach do niniejszej umowy. Wnioskodawczyni nie dołączyła dokumentów potwierdzających fakt prowadzenia współpracy na dzień złożenia wniosku, nie uwiarygodnił zatem argumentów dotyczących potencjału w zakresie możliwości prowadzenia badań, co skutkuje brakiem podstaw do zakwestionowania przyznanej punktacji. W zakresie kryterium "Innowacyjności projektu" Agencja podniosła, że jakkolwiek w Biznes Planie (pkt C.2) wnioskodawczyni deklaruje wdrożenie innowacji procesowej, to dołączone załączniki w postaci opinii o innowacyjności odnoszą się do specyfiki urządzenia do magazynowania i dozowania surowców w przemyśle piekarsko-cukierniczym oraz obrotowych pieców piekarskich, które zamierza nabyć wnioskodawczyni w ramach projektu – a nie do innowacyjności projektu jako całości. Ponadto Agencja podniosła, że opinia Stowarzyszenia [...] została wystawiona 29 października 2009 r., a więc ponad półtora roku przed dniem złożenia wniosku. Identyczna sytuacja dotyczy opinii Uniwersytetu [...] we W. – Instytutu Chemii i Technologii Żywności – wystawionej 21 stycznia 2010 r. Dodatkowo opinia wystawiona przez Uniwersytet nie wskazuje na żadne informacje pozwalające uznać projekt za innowacyjny. Sam opis funkcjonalności pieca piekarskiego nie jest wystarczający do określenia poziomu innowacyjności. W ocenie Agencji treść zapisów w Biznes Planie nie wskazuje poziomu deklarowanej do wdrożenia innowacyjności, co nie pozwala stwierdzić, czy wnioskodawczyni deklaruje wprowadzenie innowacji w skali przedsiębiorstwa czy też innowacji na wyższym poziomie (region, kraj, skala międzynarodowa). W przypadku działania 1.3, w ramach którego został ogłoszony konkurs, kryteria wyboru projektów nie dają podstaw do uznania, że wprowadzenie innowacji w skali przedsiębiorstwa uprawnia specjalistów Komisji Oceny Projektów do przyznania punktacji. Zapisy dokumentacji aplikacyjnej nie poddają się weryfikacji co do tego, czy w ocenie wnioskodawczyni procesy produkcyjne w innych zakładach odwołują się do tożsamych lub porównywalnych urządzeń (w kontekście nieprawidłowego utożsamienia innowacji z zakupem określonych środków trwałych) na rynku lokalnym i regionalnym. W efekcie brak jest podstaw do uznania, że zachodzą przesłanki do przyznania punktów za ten aspekt innowacyjności. Samo pokonanie barier rozwojowych przedsiębiorstwa w wyniku zakupu określonych urządzeń nie może być utożsamiane z wdrożeniem innowacji w odpowiedniej skali. Treść kryterium jasno wskazuje, że ocenie podlega innowacyjność projektu, a nie czas stosowania określonych rozwiązań technicznych czy technologicznych w planowanych do zakupu środkach trwałych. Utożsamienie zastosowania innowacji procesowej z innowacyjnością nabywanych urządzeń prowadzi do uznania, że podobną lub identyczną innowację procesową wdrożyły już wszystkie przedsiębiorstwa, które zakupiły urządzenia tożsame ze wskazanymi w opiniach dołączonych do wniosku, jak również te, które kupiły urządzenia innych producentów o podobnej charakterystyce. Treść kryterium nie daje podstaw do oceny innowacyjności rozwiązań wdrażanych przez producentów poszczególnych urządzeń, a ocena odwołuje się do konkretnego projektu, złożonego przez oznaczonego wnioskodawcę. Odnośnie oceny w zakresie kryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na rynku regionalnym" Agencja podniosła, że kryteria wyboru projektów, objęte ogłoszeniem konkursu, zostały ogłoszone na jej stronie internetowej. Maksymalna liczba punktów w ramach tego kryterium wynosi 6, a nie 7 punktów. Wnioskodawczyni nie wskazała merytorycznych zarzutów co do oceny jej wniosku w tym zakresie, co wyłącza możliwość kwestionowania prawidłowości przyznanej punktacji. W skardze do sądu administracyjnego B. L.-J. zarzuciła Agencji naruszenie Kryteriów merytorycznych oceny strategicznej dla działania 1.3 zawartych w dokumencie: "Kryteria wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007-2013. Zarzuty skarżącej dotyczyły kryterium potencjału wnioskodawcy – gdzie wadliwie jej zdaniem nie przyznano 4 punktów za prowadzenie współpracy z jednostkami B+R, pomimo załączenia do wniosku umowy i współpracy z Instytutem [...]. Ponadto skarżąca zakwestionowała ocenę w ramach kryterium innowacyjności projektu uznając za błąd Agencji nie przyznanie 10 punktów za zakup innowacyjnego urządzenia mającego zastosowanie w ocenianym projekcie, pomimo załączenia specjalistycznych opinii wskazujących na fakt, że zastosowane we wniosku rozwiązania są innowacyjnymi na skalę międzynarodową. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca powołała się na "Kryteria wyboru projektów" i wywiodła, że załączenie do złożonego projektu umowy z instytucją B+R obliguje Agencję do przyznania 4 punktów przy ocenie merytorycznej projektu. Skarżąca za całkowicie chybiony uznała zarzut Agencji, że przedłożone opinie o innowacyjności projektu pochodzą sprzed ponad półtora roku od zgłoszenia wniosku, gdyż nie stanowi to kryterium oceny. Data sporządzenia opinii nie ma żadnego znaczenia dla oceny w ramach kryterium innowacyjności. Ponadto skarżąca podniosła, że o tym, czy projekt jest innowacyjny decyduje to, co w jego ramach ma być zrealizowane i jakie środki do realizacji tego projektu mają być użyte. O innowacyjności projektu decydują jego elementy. Treść "Kryteriów..." wskazuje, że to rozwiązania zastosowane w ramach projektu mają być innowacyjne, a nie – jak twierdzi Agencja – że sam projekt ma być innowacyjny bez względu na to, czy zastosowane w nim elementy są innowacyjne. W odpowiedzi na skargę L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w kwestii oceny projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270; dalej jako: p.p.s.a.). Jak wynika z ust. 3 w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. W ocenie sądu w badanej sprawie ocena projektu, o dofinansowanie którego wnioskowała skarżąca spółka została dokonana przez Agencję w sposób zgodny z prawem, co skutkować musi oddaleniem skargi. Przed przejściem do merytorycznej oceny spornych stanowisk stron należy zwrócić uwagę na dwie kluczowe dla sprawy kwestie o ogólniejszym charakterze. Jedną z kluczowych dyrektyw realizacji zadań instytucji zarządzającej w zakresie wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego są zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.). Równy dostęp do pomocy oraz transparentność reguł oceny wniosków mogą być zapewnione tylko wtedy, gdy zostały opracowane i upublicznione przejrzyste kryteria wyboru projektów, a oceny instytucji zarządzającej opierać się będą na stosowaniu tych właśnie kryteriów (art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 2, art. 29 u.z.p.p.r., a także art. 60 lit. a) wspomnianego wyżej rozporządzenia Rady UE Nr 1260/1999). Z przedstawionych regulacji wynika konieczność oparcia oceny projektów na dokumentacji konkursowej dostępnej publicznie, na stronach internetowych instytucji zarządzającej, stanowiącej element tzw. systemu realizacji w rozumieniu art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r. W związku z tym to upublicznione dokumenty, określające m.in. cele danego działania w ramach osi priorytetowej, zasady i kryteria ocen projektów a także wytyczne dla wnioskodawców powinny stanowić podstawę sądowej kontroli prawidłowości (zgodności z prawem) oceny projektu przez Agencję. Upublicznione dokumenty konkursowe stanowią nie tylko kierunkową dyrektywę działania dla Agencji, ale również dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektów. Wnioskodawca chcąc uzyskać środki musi podjąć wszelkie kroki, aby jego aplikacja odpowiadała wszystkim wymogom określonym w jawnej dokumentacji konkursowej. Ponadto należy pamiętać o tym, że dofinansowanie jest przyznawane w ramach procedury konkursowej, w warunkach ograniczonej liczby środków, które mogą być rozdysponowane, w sytuacji gdy zazwyczaj liczba chętnych i wielkość wnioskowanych kwot przekracza globalną kwotę pozostającą do rozdysponowania w ramach danego konkursu. Oznacza to, że wnioskodawca powinien tak przygotować swoją aplikację, aby przekonać oceniających, w granicach wyznaczonych obowiązującymi procedurami, że jego projekt bardziej niż inne zasługuje na wsparcie finansowe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2011 r. (II GSK 1423/10; LEX nr 952800), na osobie występującej z wnioskiem o dofinansowanie spoczywa obowiązek starannego przygotowania dokumentacji konkursowej, aby uzyskać punkty zgodnie z określonym kryterium. Niewłaściwie sporządzona dokumentacja - niepełna pod względem merytorycznym - podlega ocenie bez możliwości powołania dodatkowych biegłych czy składania dodatkowych dokumentów. Ocenie podlegają informacje przedstawione we wnioskach wszystkich beneficjentów. Przechodząc do analizy zakwestionowanej przez stronę skarżącą oceny projektu przez Agencję w ramach poszczególnych kryteriów sąd wskazuje, co następuje: Istotą sporu w badanej sprawie jest kwestia merytorycznej oceny projektu objętego wnioskiem skarżącej spółki, w aspekcie kilku kryteriów tej oceny. Pierwszym z kryteriów, których dotyczy spór jest współpraca z instytucją B+R w zakresie realizacji projektu. W świetle dokumentu "Kryteria wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej" (Załącznik nr 2 do Uchwały nr 37/10 Komitetu Monitorującego RPO WL z dnia 7 września 2010 r.) treść wspomnianego kryterium jest następująca: "W przypadku, gdy Wnioskodawca prowadzi współpracę z instytucją B+R (podpisane umowy, porozumienia z instytucjami naukowo-badawczymi) lub posiada odpowiednie struktury organizacyjne pozwalające na prowadzenie badań własnych w zakresie realizacji projektu (np. laboratorium, biuro badawcze, itp.) uzyskuje 4 punkty. W przypadku, gdy Wnioskodawca deklaruje współpracę z instytucją B+R i przedstawił list intencyjny uzyskuje 2 punkty. Punkty zostaną przyznane jedynie w przypadku gdy do wniosku zostaną dołączone kopie podpisanych umów, porozumień z instytucjami naukowo-badawczymi lub kopie listów intencyjnych. W przypadku, gdy Wnioskodawca nie deklaruje i nie prowadzi współpracy z instytucją B+R lub nie udokumentował współpracy z instytucjami B+R uzyskuje 0 punktów." Skarżąca upatruje spełnienia przesłanek warunkujących przyznanie maksymalnej liczby punktów w ramach tego kryterium w tym, iż do wniosku dołączyła umowę zawartą w dniu 7 marca 2011 r. z Instytutem [...] z siedzibą w W. Jak trafnie zwróciła uwagę Agencja – zgodnie z § 1 ust. 1 poprzez umowę wykonawca, czyli Instytut zobowiązuje się na zlecenia zamawiającego, czyli skarżącej do współpracy "w zakresie badań związanych z doskonaleniem jakości gotowych produktów, określaniem wartości technologicznej surowców oraz precyzji oznaczeń laboratorium zakładowego". Co istotne – z ust. 2 § 1 umowy wynika, że przedmiot i zakres badań zostanie każdorazowo szczegółowo określony w zleceniach do niniejszej umowy. Sąd podziela w tym zakresie w pełni ocenę Agencji, która uznała, iż przedłożone oświadczenia nie dają podstaw do przyznania maksymalnej liczby punktów (4). Jak wynika z przytoczonej wyżej treści kryterium maksymalna liczba punktów może być przyznana wówczas, gdy wnioskodawca prowadzi współpracę z instytucją B+R. Wymaga to istnienia konkretnych umów lub porozumień ustalających konkretne warunki takiej współpracy. Załączona do wniosku o dofinansowanie umowa nie spełnia warunków pozwalających uznać, że skarżąca prowadzi współpracę z Instytutem. Trafnie Agencja oceniła umowę jako jedynie deklarację przyszłej współpracy. Zawarte w umowie oświadczenia nie stanowią dowodu realnie, aktualnie prowadzonej współpracy; nie zawiera ona istotnych elementów umowy (essentialia negotii) świadczących o aktualnie prowadzonej współpracy. Skarżąca nie dołączyła żadnych innych dokumentów potwierdzających fakt takiej współpracy, aktualnie i realnie prowadzonej, np. w postaci dowodów konkretnych zleceń na wykonanie konkretnych badań i analiz przez Instytut. W tej sytuacji w świetle brzmienia "Kryteriów wyboru projektów" były podstawy do przyznania skarżącej najwyżej 2 punktów, co też Agencja uczyniła. Konkludując: sąd nie dostrzega podstaw, aby zakwestionować prawidłowość oceny wniosku skarżącej przez Agencję w zakresie kryterium współpracy z instytucją B+R. Strona skarżąca zakwestionowała również ocenę Agencji w zakresie kryterium innowacyjności projektu. Innowacyjność urządzeń, które zamierza kupić B. L.-J., a co za tym idzie – innowacyjność całego projektu została potwierdzona załączoną do wniosku opinią, wystawioną przez jednostkę naukową. Jak wynika z treści Biznes Planu (punkt C.2) skarżąca uważa, że jej projekt spełnia kryteria innowacji procesowej. Odniesienie się do tych argumentów wymaga przedstawienia treści kryterium i właściwego sposobu jego interpretacji. "Kryteria wyboru projektów" wskazują, że punkty w tym kryterium są przyznawane, jeżeli projekt zakłada wdrożenie innowacji produktowej, procesowej, organizacyjnej lub marketingowej. W zależności od okresu stosowania wdrażanej innowacji w skali międzynarodowej, krajowej lub lokalnej (województwo) oceniający powinien przyznać 3, 7 lub 10 punktów. Co szczególnie istotne w sprawie, w świetle cytowanego dokumentu: "Oceniający przyznaje punkty w tym kryterium biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem jednak, że oświadczenie to jest uzasadnione. Wnioskodawca powinien przede wszystkim podać źródła informacji jakie pozwoliły mu określić okres stosowania innowacji na rynku regionalnym, krajowym lub międzynarodowym. Mogą to być opinie jednostek badawczo-naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń branżowych, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, literatura fachowa, oświadczenia producenta itp. Kopie takich dokumentów bądź ich wyciągi lub streszczenia (np. w przypadku literatury fachowej) powinny być dołączone do wniosku o dofinansowanie. W przypadku, gdy oświadczenie przedsiębiorcy nie będzie odpowiednio udokumentowane oceniający przyzna 0 punktów w tym zakresie. Należy odwołać się również do dokumentu: "Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013", które zawierają swoiste definicje innowacji. W świetle "Wytycznych..." innowacja procesowa (technologiczna) – to zmiana w stosowanych przez przedsiębiorstwo metodach wytwarzania/metodach świadczenia usług, a także w sposobach docierania z produktem do odbiorców. Metody te mogą polegać na dokonywaniu zmian w urządzeniach lub w organizacji produkcji, mogą też stanowić połączenie tych dwóch rodzajów zmian lub być wynikiem wykorzystania nowej wiedzy. Mogą mieć one na celu produkcję lub dostarczenie nowych lub udoskonalonych produktów, które nie mogłyby być wytworzone czy też dostarczone przy pomocy metod konwencjonalnych. Celem tych metod może być także zwiększenie efektywności produkcji lub dostarczenie istniejących produktów. Z przedstawionych zapisów dokumentacji konkursowej płynie wniosek, że pojęcie innowacyjności procesowej projektu należy interpretować jako innowacyjny charakter technik produkcji lub świadczenia usług. Chodzi tu zatem o znane już, ale nie stosowane jeszcze na szerszą skalę procedury produkcji lub świadczenia usług, zapewniające określone korzyści (np. oszczędność kosztów, mniejsze negatywne oddziaływanie na środowisko, etc.). Nie chodzi przy tym o innowacyjność w skali przedsiębiorstwa (przedsiębiorstwo wprowadza nie stosowane wcześniej przez siebie techniki produkcji lub świadczenia usług), lecz o innowacyjność rynkową – techniki produkcji lub świadczenia usług innowacyjne na danym rynku. Odnosząc powyższe uwagi do treści wniosku skarżącej spółki należy zgodzić się z oceną Agencji, że skarżąca błędnie upatruje innowacyjności projektu w innowacyjnym charakterze rozwiązań stosowanych w urządzeniach, które mają być nabyte w ramach projektu. Zarówno wniosek, jak i dołączona doń dwie opinie potwierdzają innowacyjny charakter planowanych do zakupu urządzeń, ale w ogóle nie odnoszą się do innowacyjności techniki produkcji lub świadczenia usług, która ma być efektem realizacji projektu. Jest to całkowicie chybiona argumentacja – we wniosku należało wykazać innowacyjny (w skali odpowiedniego rynku) charakter technik produkcji lub świadczenia usług, które zostaną wprowadzone dzięki realizacji projektu. W tym zakresie spółka nie podaje żadnych argumentów. Cały wywód w Biznes Planie (a także w opinii) sprowadza się do wykazania innowacyjnego charakteru kupowanych w ramach projektu urządzeń – instalacji magazynowania, transportu i dozowania surowców oraz obrotowego pieca piekarskiego. Nie ma żadnych argumentów, odnoszących się do tego, że dzięki realizacji projektu skarżąca wprowadzi innowację procesową stosowaną na danym rynku nie dłużej niż okresy wskazane w kryteriach. Ani wniosek (w szczególności punkt C.2 Biznes Planu), ani załączone opinie nie odwołują się do nowych metod produkcji, które miałyby być wprowadzone poprzez zakup urządzeń, nie zawierają również żadnych wzmianek co do tego, czy takie metody są stosowane w skali odpowiedniego rynku (regionalnego, krajowego, międzynarodowego) w okresach wskazanych w opisie Kryteriów wyboru projektów. Bez tego nie da się określić, czy projekt spełnia warunki wskazane w opisie kryterium. Należy przy tym mieć na uwadze, że samo przedłożenie opinii nie uzasadniaj przyznania punktów w ramach analizowanego kryterium. Treść "Kryteriów..." wskazuje jednoznacznie, że oświadczenie przedsiębiorcy podlega ocenie. Skoro opiera się ono na przedłożonych przez wnioskodawcę opiniach, one również muszą podlegać ocenie pod kątem logiczności, spójności i wiarygodności. W przeciwnym razie złożenie kilku kompletnie bezwartościowych opinii musiałoby skutkować automatycznym przyznaniem punktów w ramach kryterium innowacyjności, co wypaczałoby sens oceny projektu w tym zakresie. Konkursowy charakter procedur rozdziału ograniczonych przecież środków, zasady równego dostępu do ubiegania się o te środki oraz transparentności reguł oceny wniosków wymagają, aby dofinansowanie otrzymały projekty najlepsze z punktu widzenia celów osi priorytetowej i działania, w ramach którego organizowany jest konkurs. Sprowadzanie oceny kryterium do przedstawienia opinii, które mogą być przecież kompletnie bezwartościowe i nieobiektywne, przeczy tym zasadom. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącej, Agencja mogła zgłaszać zastrzeżenia co do aktualności opinii, zwłaszcza, że rzeczywiście zostały one wystawione dość dawno od daty złożenia wniosku. Aktualność przedkładanych opinii ma istotne znaczenie w sprawie. Świadczy o tym przecież już choćby sama treść "Kryteriów...", które uzależniają przyznanie odpowiedniej ilości punktów od okresu stosowania innowacji w odpowiedniej skali (1 rok, 3 lata, 5 lat). Produkt czy proces (metoda), które spełniały kryteria innowacyjności w dacie wydania stosowanej opinii, mogą przestać spełniać te kryteria wraz z upływem czasu, chociażby wskutek upowszechnienia na rynku niegdyś innowacyjnych metod. W związku z powyższym w ocenie sądu, Agencja zasadnie odmówiła przyznania punktów projektowi skarżącej w ramach kryterium innowacyjności. Z przedstawionych wyżej względów nie można podzielić zarzutów skarżącej, że ocena projektu przez Agencję została dokonana w sposób niezgodny z prawem. Niezależnie od argumentów podniesionych w skardze, sąd nie znalazł innych uchybień, które mogłyby skutkować uznaniem, że ocena spornego projektu dokonana przez Agencję nastąpiła w sposób naruszający prawo. Sąd uznaje natomiast za celowe odniesienie się w kontekście badanej sprawy do skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r. (sygn. akt: P 1/11; OTK-A 2011/10/115). Należy przypomnieć, że wyrokiem tym Trybunał zakwestionował jako niezgodne z Konstytucją niektóre przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowiące podstawę do opracowania całej dokumentacji programu operacyjnego, w oparciu o którą przygotowywane są i oceniane wnioski o dofinansowanie projektów. Ponadto zakwestionowane zostały podstawy prawne, na jakich opiera się system środków odwoławczych przewidzianych w programach operacyjnych. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2011 r. nie może skutkować automatycznie uznaniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo tylko dlatego, że zakwestionowano ustawowe podstawy tworzenia dokumentacji programów operacyjnych dotyczącej przeprowadzania konkursów i środków odwoławczych od rozstrzygnięć w nich podjętych. Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że Trybunał Konstytucyjny stwierdzając niekonstytucyjność powołanych wyżej przepisów jednocześnie odroczył termin utraty ich mocy obowiązującej o maksymalny, 18-miesięczny okres czasu, wskazując, iż jest to okres konieczny dla stworzenia nowych regulacji, które uregulują sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania. Po drugie dość oczywistym jest, że natychmiastowe odrzucenie wszystkich regulacji, które opierają się na niekonstytucyjnych przepisach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju doprowadziłoby do swoistej anarchii prawnej i niemożności przeprowadzania żadnych procedur konkursowych w ramach programów operacyjnych. Efekty takiego kierunku interpretacji skutków wyroku TK dotknęłyby w największym stopniu właśnie potencjalnych beneficjentów, zamknęłyby im bowiem drogę do ubiegania się o środki z funduszy unijnych aż do czasu zmiany przepisów przez ustawodawcę. Z tych względów sąd prezentuje stanowisko, że pomimo wyroku TK z 12 grudnia 2011 r., niekonstytucyjne przepisy ustawy i oparte na nich regulacje poszczególnych programów operacyjnych powinny być stosowane do upływu okresu odroczenia terminu utraty mocy obowiązującej lub do czasu ich zmiany przez ustawodawcę. Mając powyższe na uwadze, sąd oddalił skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.