III SA/Lu 397/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na uchwałę Rady Miejskiej we F. z dnia [...] 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2025 r., o sygn. akt III SA/Lu 397/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. W. ("skarżąca") na uchwałę Rady Miejskiej we F. z dnia [...] 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 grudnia 2025 r. (k. 130 akt sprawy). Pismem wniesionym w dniu 8 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od wyroku sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sprawa, którą rozpoznano w wyroku z dnia 6 listopada 2025 r. dotyczyła mandatu radnego. Zgodnie z art. 384 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2025 r. poz. 365 z późn. zm.), dalej "k.w.", od uchwały rady i postanowienia komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyn, o których mowa w art. 383 § 1 pkt 2 - z wyjątkiem powodów wskazanych w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, oraz pkt 3-5 i 7, zainteresowanemu przysługuje skarga do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały albo postanowienia. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który stwierdził wygaśnięcie mandatu. Stosownie do art. 384 § 2 zdanie drugie k.w. skargę kasacyjną wnosi się w terminie 14 dni. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 grudnia 2025 r. (k. 130 akt). Ta data otworzyła bieg 14-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś termin końcowy dokonania tej czynności upływał z dniem 23 grudnia 2025 r. Skarga kasacyjna została złożona do sądu za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 8 stycznia 2025 r. (k. 143), co oznacza, że jej wniesienie nastąpiło z uchybieniem terminu ustawowego. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 178 p.p.s.a. ma charakter normy bezwzględnie wiążącej, co oznacza, że wystąpienie przesłanki wpisującej się w hipotezę normy prawnej powoduje konieczność zastosowania jej dyspozycji. Mając na względzie fakt, że skarga kasacyjna została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu, sąd odrzucił ją na podstawie art. 178 p.p.s.a. W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że mimo prawidłowego pouczenia przez sędziego sprawozdawcę w zarządzeniu z dnia 18 listopada 2025 r. o ustawowym terminie do złożenia skargi kasacyjnej wynikającym z k.w. (k. 119), pracownica sekretariatu nie wykonała tego zarządzenia, wykorzystując standardowy druk pouczenia o prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem (zob. druk pouczenia – k. 120). Stwierdzić należy, że błędne pouczenie nie skutkuje przyznaniem stronie uprawnień, które nie wynikają z przepisów. Nie oznacza to jednak pozbawienia strony środków ochrony prawnej, jeżeli strona dostosowała się do pouczenia przesłanego przez sąd. Powyższa okoliczność może być rozpatrywana ewentualnie jako przesłanka przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.