III SA/Lu 409/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009r. sprawy ze skargi B. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. wydaną przez Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 138 § 1 kpa w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) – po rozpatrzeniu odwołania B. T. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2009 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej "przewlekle obturacyjne zapalenie oskrzeli wywołane narażeniem na pyły i gazy drażniące – utrzymał w całości decyzję Nr [...] Nr [...] i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że B.T. pracował w latach [...].08.1981 – [...].12.2000 r. w Daewoo Motor Polska. Okres narażenia zawodowego dotyczy okresu pracy na stanowisku malarza konstrukcji maszyn i obejmował okres od [...].01.1998 r. do [...].09.1998 r., następnie na stanowisku malarza – lakiernika w Zakładzie Montażu w okresie od [...].10.1998 r. do [...].12.2000 r. B. T. narażony był na opary farb i lakieru, czyli działanie takich czynników jak: wodorotlenek sodu, cykloheksan, alkohol etylowy, alkohol butylowy, toluen, trójmetylobenzen. Zakład pracy był kontrolowany przez pracowników Inspekcji Pracy i Inspekcji Sanitarnej. Natomiast pomiary czynników chemicznych przeprowadzane były przez Laboratorium Ochrony Środowiska przy fabryce Samochodów. Pomiary przeprowadzone w 1998 r. nie wykazały przekroczeń najwyższego dopuszczalnego stężenia. Organ wskazał, że w [...] r. B.T. zgłosił się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy ze skierowaniem na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej "przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli". Przewlekłego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego nie rozpoznała również jednostka orzecznicza II stopnia tj. Instytut Medycyny Pracy w Łodzi uzasadniając brakiem typowej dla tego schorzenia niewydolności oddechowej. W oparciu o zebrany materiał dowodowy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał w dniu [...] kwietnia 2009 r. decyzję o braku podstaw do uznania choroby zawodowej "przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli". Rozpoznając odwołanie Wojewódzki Inspektor Sanitarny w uznając, iż w sprawie mamy do czynienia z tożsamością sprawy uprzednio rozstrzygniętej. Występuje bowiem ten sam podmiot, tożsamość dotyczy tego samego przedmiotu oraz identycznego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Punkt 5 wykazu chorób zawodowych stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych i pozycja 4 wykazu chorób zawodowych stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. są tożsame. Skargę na powyższą decyzję złożył B. T. i wnosząc o jej uchylenie. Podniósł, że decyzja ta jest dla niego krzywdząca. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym § 2 powołanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/, b/ i c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w sytuacji, gdy Sąd stwierdzi, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję w całości lub w części albo stwierdza jej nieważność lub niezgodność z prawem. Przy czym zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy, Sąd dokonuje również z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. Przeprowadzając w oparciu o powyższe uregulowania ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że narusza ona prawo materialne i przepisy prawa procesowego w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Przesłanki materialnoprawne stwierdzenia choroby zawodowej określa § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i rozpoznawania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Zgodnie z cyt. wyżej przepisami przez choroby zawodowe rozumie się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych stanowiącego załącznik do wskazanego rozporządzenia, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Wystąpienie tych przesłanek lub ich brak, organ orzekający jest obowiązany ustalić zgodnie z przepisami k.p.a. Przedmiotem badania organów sanitarnych są więc okoliczności stanowiące przesłanki stwierdzenia choroby zawodowej, w tym ustalenie istnienia w środowisku pracy B. T. czynnika szkodliwego mogącego wywołać chorobę zawodową. Na wstępie podnieść należy, że w stanie niniejszej sprawy organ II instancji nienależycie rozważył przesłanki umorzenia postępowania wynikające z art. 105 kpa. Zgodnie bowiem z tym przepisem postępowanie administracyjne podlega umorzeniu tylko wtedy, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe. Cytowany przepis przewidujący obiektywną bezprzedmiotowość postępowania nie może być interpretowany rozszerzająco. Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że organ umorzył postępowanie wszczęte na wniosek pochodzący z kwietnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. Doszukiwanie się tożsamości sprawy z decyzjami wydanymi w latach 2002 na innej podstawie prawnej (rozporządzenie RM z 1983 r. w sprawie chorób zawodowych) jest za daleko idące i w nieuprawniony sposób narusza obiektywną bezprzedmiotowość postępowania. Podnieść należy również, że w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie P 23/07 (Dz. U. Nr 190, poz. 64) zmieniony został stan prawny (ustawa z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw – Dz.U. 09.99.825). Organy obu instancji ponownie przeprowadzą postępowanie, stosując obowiązujące przepisy i wydadzą rozstrzygnięcie w zależności od poczynionych ustaleń. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje obu instancji z uwagi, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia uprzedniego postępowania w całości.