III SA/Lu 411/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie powołania składów osobowych stałych Komisji Rady Miasta stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Rada Miasta działając na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz § 12 ust. 2 Statutu Miasta (Dz. Urz. Woj. Lubelskiego Nr 150, poz. 3170) postanowiła zmienić § 1 pkt 2 Uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie powołania składów osobowych stałych komisji w ten sposób, że wykreśliła radnego B. J. ze składu Komisji Gospodarki Komunalnej, Ochrony Środowiska i Działalności Gospodarczej. Na powyższą uchwałę skargę sądową złożył Wojewoda, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności i zarzucając naruszenie art. 14 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący wywiódł w uzasadnieniu skargi, że w myśl powołanego przepisu, uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z protokołu z sesji odbytej dnia [...] wynika, że głosowanie nad przedmiotową uchwałą zakończyło się wynikiem: 4 głosy "za", 9 głosów "przeciw", 1 głos "wstrzymujący się", w obecności 19 radnych (skład ustawowy – 21 radnych). Nie uzyskano zatem większości głosów wymaganych przez ustawę do podjęcia uchwały. Przewodniczący Rady Miasta pismem z dnia [...] maja 2005 r. poinformował organ nadzoru, że przedmiotowa uchwała zostanie uchylona i podejmie się nową uchwałę w tej samej sprawie. Do dnia wniesienia skargi, powyższe zobowiązanie nie zostało zrealizowane. Rada Miasta w odpowiedzi na skargę nie wypowiedziała się co do zasadności skargi, przyznając okoliczności faktyczne przytoczone przez organ nadzoru. Stwierdziła, że projekt uchwały, uchylającej uchwałę będącą przedmiotem skargi sądowej został przygotowany i znalazł się w punkcie 8 "a" porządku obrad XXVII Sesji Rady Miasta. Ten punkt porządku obrad został jednak "zdjęty", gdyż nie uzyskał wymaganej większości w trakcie Sesji Rady Miasta, odbytej w dniu [...] maja 2005 r. Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności faktyczne rozpatrywanej sprawy są niesporne. Radny Rady Miasta B. J., będący członkiem Komisji Gospodarki Komunalnej, Ochrony Środowiska i Działalności Gospodarczej, w dniu [...] lutego 2005 r. złożył pisemną rezygnację z dalszej pracy w tej komisji. W dniu [...] marca 2005 r. Rada Gminy podjęła uchwałę będącą przedmiotem skargi sądowej. Za przyjęciem uchwały głosowało czterech radnych, przeciwko – dziewięciu radnych, zaś jeden radny wstrzymał się od głosu. Głosowanie odbyło się w obecności 19 radnych (skład ustawowy wynosi 21 radnych). Stosownie do art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zwanej dalej u.s.g. – uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 21 ust. 1 u.s.g. – rada gminy ze swojego grona może powoływać stałe i doraźne komisje do określonych zadań, ustalając przedmiot działania oraz skład osobowy. Z przepisów u.s.g. nie wynika, aby rezygnacja radnego z udziału w pracach komisji, której jest członkiem – sama przez się powodowała zmianę składu osobowego tej komisji. Do wykreślenia takiej osoby ze składu osobowego określonej komisji, wymagane jest podjęcie przez radę gminy uchwały w trybie art. 14 u.s.g. Skoro projekt uchwały nie uzyskał zwykłej większości głosów, przyznać trzeba rację organowi nadzoru, że uchwała będąca przedmiotem skargi sądowej nie może funkcjonować w obrocie prawnym, gdyż została podjęta z naruszeniem art. 14 u.s.g. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).