III SA/Lu 414/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec Protokolant Starszy asystent sędziego Dorota Winiarczyk-Ożóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi A. R. na uchwałę Zarządu Powiatu w Tomaszowie Lubelskim z dnia 28 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia Kierownika [...] w T. L. i zmiany stanowiska pracy za porozumieniem stron oddala skargę. W dniu [...] 2024 r. Zarząd Powiatu w T. L. podjął uchwałę nr [...] w sprawie zwolnienia Kierownika [...] w T. L. i zmiany stanowiska pracy za porozumieniem stron. Jako podstawę uchwały wskazano art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 107), dalej jako "u.s.p." oraz art. 11 i art. 29 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r., poz. 1465 z późn. zm.). W § 1 uchwały zwolniono z dniem [...] 2024 r. A. R. z zajmowanego stanowiska Kierownika [...] w T. L. na podstawie porozumienia stron, przewidującego zmianę warunków pracy i płacy i zatrudnienie na stanowisku ds. [...]. W § 2 uchwały zobowiązano Przewodniczącego Zarządu Powiatu do podpisania porozumienia w sprawie zmiany warunków pracy i płacy z A. R., stanowiącego załącznik do uchwały. § 3 stanowi, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. A. R. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą uchwałę, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w latach 2005-2007 była zatrudniona na stanowisku p.o. Kierownika [...] w T. L., zaś od 2007 r. do [...] 2024 r. – kierownika tej instytucji, na podstawie uchwały Nr [...] Zarządu Powiatu w T. L. z [...] 2007 r. W dniu [...] 2024 r. skarżąca została wezwana telefonicznie na rozmowę do Starosty [...], mimo że zgłaszała, że jest w drodze na badania lekarskie. Po dotarciu do starostwa czekało na nią osiem osób, w obecności których Starosta [...] oświadczył, że zwalnia skarżącą z dniem [...] 2024 r. Poinformował skarżącą o utracie zaufania i zarzucił niewłaściwe wykonywanie obowiązków służbowych, brak współpracy ze starostwem i Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w T. L. i wychodzenie od razu po sesjach Rady Powiatu. Zdaniem skarżącej żaden z zarzutów nie był zasadny, zaś Zarząd Powiatu nie wykazał zainteresowania wysłuchaniem jej argumentacji. Skarżąca podniosła, że niedawno podlegała ocenie, której wynik był bardzo dobry i brak było jakichkolwiek zarzutów do jej pracy. W Ośrodku przeprowadzany był również audyt, którego wyniki były pozytywne i nie wykazały żadnych istotnych naruszeń. Wskazała, że na spotkaniu otrzymała do wyboru jedną z dwóch uchwał, tj. tę zaakceptowaną i drugą w przedmiocie zwolnienia za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, bez świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. Gdy skarżąca stwierdziła, że potrzebuje czasu do zastanowienia, spotkało się to ze zniecierpliwieniem i sugestią, że w przeciwnym wypadku w ogóle nie znajdzie zatrudnienia w Ośrodku. Ostatecznie, będąc pod presją i w stresie, wyraziła zgodę na zwolnienie i zmianę stanowiska pracy za porozumieniem stron. Od 29 maja 2024 r. powinna zatem zacząć pracę jako [...], jednak nie otrzymała żadnej umowy o pracę, a jedynie porozumienie zmieniające, które zdaniem skarżącej nie spełnia wymagań określonych w Kodeksie Pracy. Podniosła, że została zdegradowana, otrzymała niższe stanowisko i uposażenie, bez możliwości zastanowienia się. Podpisane porozumienie odwołuje się ponadto do umowy o pracę zawartej w dniu 23 października 2007 r., która nigdy "nie zaistniała". Skarżąca nadmieniła również, że do kompetencji Zarządu Powiatu należy jedynie zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych, a nie ingerowanie w strukturę zatrudnienia w samych jednostkach. Tymczasem stroną porozumienia jest Starosta [...] reprezentujący Zarząd Powiatu, który działał w imieniu [...]. Zgodnie ze Statutem i Regulaminem Organizacyjnym Ośrodka wszystkie stanowiska pracy w Ośrodku podlegają bezpośrednio kierownikowi Ośrodka, a nie Staroście [...] czy Zarządowi Powiatu i to do kompetencji kierownika należy dobór kadr i podział zadań określonych zakresem czynności. W ocenie skarżącej stanowi to przekroczenie uprawnień Starosty [...]. Zatrudnienie na stanowisku [...] pracownika bez zgody a może nawet wiedzy kierownika tegoż Ośrodka budzi wątpliwości co do legalności uchwały i jej zatrudnienia. Reasumując skarżąca zarzuciła, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny. Aktem tym zwolniono ją z zajmowanego stanowiska, mimo braku podstaw. Naruszony został tryb obowiązujący przy zwolnieniu. Uchwała została wprawdzie wydana w granicach kompetencji Zarządu Powiatu, jednakże sposób jej zrealizowania wskazuje, że było to dowolne i nastąpiło bez zapewnienia skarżącej prawa do wcześniejszego wysłuchania w sprawie. Złamano zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu oraz zasadę prawdy obiektywnej. Przebieg posiedzenia Zarządu Powiatu, na które wezwano skarżącą stanowił pogwałcenie zasad postępowania wyjaśniającego. Nie dano skarżącej możliwości wzięcia udziału w czynnościach postępowania wyjaśniającego, jeżeli takowe w ogóle miało miejsce, zapoznania się z zebranymi w toku tych czynności dokumentami, czy możliwości uzupełnienia materiału o własne argumenty i wyjaśnienia. Starosta wywierał na nią presję i szantażował, w celu podpisania porozumienia zmieniającego. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu w T. L. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżąca nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały, o którym mowa w art. 87 ust. 1 u.s.p. Podjęta uchwała nie narusza interesu prawnego ani uprawnień skarżącej, bowiem skarżąca dobrowolnie, bez żadnego przymusu, wyraziła wolę zmiany stanowiska pracy za porozumieniem stron. Warunki porozumienia, tj. stanowisko pracy oraz wynagrodzenie, były uzgadniane przez obecne strony w trakcie posiedzenia Zarządu Powiatu. Skarżąca miała wpływ na treść porozumienia, przysługiwało jej też prawo odmowy jego podpisania w przypadku stwierdzenia, że jest ono dla niej niekorzystne. Nikt nie zmuszał skarżącej do wyrażenia zgody na zawarcie takiego porozumienia, skarżąca dobrowolnie wyraziła wolę na zawarcie porozumienia. Po przedstawieniu projektu uchwały w sprawie zwolnienia Kierownika Ośrodka i zmiany stanowiska pracy za porozumieniem stron Przewodniczący Zarządu podał przyczyny podjęcia takiej uchwały. Następnie skarżąca w odpowiedzi na przedstawione stanowisko złożyła stosowne wyjaśnienia wskazując, że nie zgadza się z ustnym uzasadnieniem decyzji Zarządu Powiatu T. przedstawionym przez Przewodniczącego Zarządu (Starostę). Skoro skarżąca przyjęła propozycję Zarządu Powiatu, to szczegółowe uzasadnienie uchwały Zarządu Powiatu nie było wymagane. Sporządzone uzasadnienie uchwały ograniczyło się jedynie do powołania podstawy prawnej decyzji oraz do wskazania krótkiego przebiegu czynności. Organ nie zgodził się z zarzutem skarżącej, dotyczącym stresującej atmosfery posiedzenia Zarządu Powiatu. W momencie wezwania na posiedzenie Zarządu Powiatu, skarżąca powinna być w pracy. Nie przebywała ona na urlopie czy też na zwolnieniu lekarskim. Nie zgłaszała również nikomu z przełożonych, że zamierza się spóźnić. Skarżąca sama wskazała, że była w drodze na badania lekarskie, co świadczy, że jej wyjazd był wcześniej zaplanowany. Powinna zatem poinformować przełożonych o swojej nieobecności. Skarżąca została powiadomiona przez pracownika starostwa telefonicznie o konieczności przybycia na posiedzenie Zarządu Powiatu w normalnych godzinach pracy, co przecież było jej służbowym obowiązkiem. W uchwale odwołano się wprost do art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., który daje podstawę Zarządowi Powiatu do zwolnienia kierownika jednostki organizacyjnej powiatu oraz do art. 11 i art. 29 § 4 k.p. Odnosząc się natomiast do kwestii podpisania przez Przewodniczącego Zarządu porozumienia zmieniającego warunki pracy i płacy ze skarżącą wskazano, że Starosta był upoważniony przez Zarząd Powiatu do podpisania takiego porozumienia i działał w granicach prawa i zgodnie z przepisami prawa. Zgodnie z art. 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, czynności z zakresu prawa pracy za jednostki organizacyjne powiatu wobec kierowników jednostek organizacyjnych wykonuje Starosta. Zarząd Powiatu w T. L., podejmując decyzję o zwolnieniu skarżącej ze stanowiska Kierownika [...] zaproponował jej dalsze zatrudnienie na innym stanowisku. Nie zdecydowano się na wypowiedzenie stosunku pracy, wobec czego nie pozbawiono skarżącej, źródła utrzymania. Skarżąca w momencie podpisania porozumienia otrzymała wynagrodzenie wyższe, niż wynagrodzenie otrzymywane przez innych pracowników pracujących w Ośrodku na podobnych stanowiskach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 87 ust. 1 u.s.p. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że skuteczne złożenie skargi na akt organu powiatu wymaga spełnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze uchwała powinna być podjęta przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, a po drugie strona musi wykazać naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia tą uchwałą. Naruszenie interesu prawnego występuje w przypadku, gdy zaskarżona uchwała godzi w indywidualną sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych, np. przez zniesienie, ograniczenie, czy też uniemożliwienie realizacji jego prawem chronionego uprawnienia lub interesu prawnego. Podstawą do wyprowadzenia tej ochrony są przepisy prawa materialnego, które regulują treść działania organów administracji publicznej, na mocy których kształtowane są uprawnienia lub obowiązki jednostki. Aby uznać, że dana osoba ma interes prawny w domaganiu się sądowej kontroli legalności zaskarżonej uchwały lub zarządzenia, przedmiot tej uchwały musi regulować prawa (uprawnienia) lub obowiązki jednostki. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że legitymacja procesowa skarżącej w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały nie budzi żadnych wątpliwości. W związku z podjęciem zaskarżonej uchwały skarżąca została pozbawiona stanowiska Kierownika [...] w T. L.. Jednocześnie doszło do zmiany stanowiska pracy skarżącej na stanowisko ds. [...] i zmiany warunków pracy i płacy. Przedmiotowa uchwała wpływa zatem na indywidualną sytuację skarżącej. Nie budzi również wątpliwości, że uchwała została podjęta w ramach wykonywania administracji publicznej przez organ samorządu powiatowego. Zgodnie z art. 79 ust. 1 u.s.p., uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały organu powiatu, sąd bada ją pod względem zgodności z prawem. Sąd zobowiązany jest ustalić w pierwszej kolejności, czy uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego wydana została w zakresie kompetencji danego organu i czy istniały podstawy do jej podjęcia. Zgodnie bowiem z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Podstawą stwierdzenia nieważności uchwały jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Ani przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani ustawa o samorządzie powiatowym nie wprowadzają innych kryteriów oceny sądu niż zgodność zaskarżonego aktu organu z przepisami prawa. Do istotnych wad uchwały, powodujących stwierdzenie jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. W ocenie sądu brak jest podstaw do uznania, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały wskazane wyżej podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Zgodnie z § 2 ust. 1 Statutu [...] w T. L., stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Rady Powiatu w T. L. z dnia [...] 2023 r., Ośrodek jest jednostką organizacyjną Powiatu [...]. Stosownie zaś do art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., do zadań zarządu powiatu należy m.in. zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Zarząd Powiatu w T. L. posiadał zatem kompetencję do zwolnienia Kierownika [...] w T. L.. Nie budzi również wątpliwości sama procedura podjęcia zaskarżonej uchwały. Z treści załączonego do akt sprawy protokołu nr [...] z posiedzenia Zarządu Powiatu w T. , które odbyło się [...] 2024 r. wynika, że na posiedzeniu byli obecni wszyscy członkowie Zarządu Powiatu, a więc uzyskano odpowiednie quorum. Zwolnienie skarżącej nastąpiło w formie uchwały, która została podjęta jednogłośnie. Uchwała została również prawidłowo podpisana przez wszystkich członków Zarządu Powiatu. Zaskarżona uchwała zawiera również uzasadnienie, w którym wskazano podstawę prawną podjęcia uchwały (art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p.) oraz wyjaśniono przyczyny zwolnienia skarżącej ze stanowiska. W uzasadnieniu stwierdzono, że organ zwrócił się do skarżącej z propozycją odwołania ze stanowiska Kierownika [...] w T. L. i zmiany stanowiska pracy na [...] za porozumieniem stron. Skarżąca przystała na powyższe, w związku z czym konieczne było podjęcie przedmiotowej uchwały. Skoro skarżąca dobrowolnie przystała na zmianę warunków pracy i płacy – oczywiste jest, że nie mogła ona być w dalszym ciągu zatrudniona na dwóch stanowiskach. Konieczne było zatem uporządkowanie statusu pracowniczego skarżącej poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały, a następnie zawarcie porozumienia z dnia [...] 2024 r. zmieniającego warunki pracy i płacy. Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie można uznać, że nie zapewniono jej czynnego udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie uchwały i pozbawiono prawa do ustosunkowania się do okoliczności przyjętych za podstawę zwolnienia. Wprawdzie uchwała podejmowana na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p. nie jest decyzją administracyjną i w związku z tym w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie nie znajdują zastosowania wprost przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak jedną z podstawowych gwarancji procesowych w każdym prowadzonym postępowaniu administracyjnym toczącym się przed właściwymi organami administracji jest zapewnienie stronom przez te organy możliwości czynnego udziału w postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że szczególny skutek aktu organu administracji publicznej, jakim jest zwolnienie kierownika jednostki organizacyjnej powiatu, niezależnie od formy aktu i jego nazwy (decyzja, uchwała, zarządzenie), pociąga za sobą uznanie, że zawsze konieczne jest zapewnienie możliwości wypowiedzenia się przez zainteresowanego, którego dotyczy postępowanie, na każdym jego etapie oraz należyte uzasadnienie podjętego aktu. Obowiązek taki należy wyprowadzić bezpośrednio z przepisu art. 2 Konstytucji RP, statuującego zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz z art. 16 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, przyjętego przez Parlament Europejski w formie rezolucji 6 września 2001 r., stanowiącego o prawie każdej jednostki do wysłuchania i złożenia wyjaśnień (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 494/20, oraz z 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II GSK 717/23). Bezsporne jest, że w dniu [...] 2024 r. skarżąca została poinformowana telefonicznie o konieczności przybycia na posiedzenie Zarządu Powiatu. Z protokołu nr [...] z posiedzenia Zarządu Powiatu w T. L. wynika, że Przewodniczący Zarządu przedstawił projekt uchwały w sprawie zwolnienia skarżącej ze stanowiska Kierownika Ośrodka oraz przedstawił powody takiej decyzji. Wyjaśnił, że przyczyną zwolnienia skarżącej ze sprawowanej funkcji była utrata zaufania spowodowana brakiem należytej współpracy i komunikacji z Zarządem oraz Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, a także niewłaściwe kierowanie jednostką. Mimo kilkukrotnych rozmów w tym zakresie sytuacja nie poprawiła się. Wskazał, że skarżąca unika spotkań z przełożonymi, stroni od rozmów, lekceważy i kwestionuje polecenia czy sugestie dotyczące pracy i działalności kierowanej przez nią jednostki. Takie zachowanie powoduje brak właściwego nadzoru ze strony organu prowadzącego nad jednostką oraz w sposób negatywny wpływa na działanie Ośrodka i nie pozwala na poprawę jakości czy zakresu świadczonych usług. Powyższe okoliczności nie pozwalają na dalsze zatrudnienie skarżącej na stanowisku Kierownika [...] w T. L. i uzasadniają jej zwolnienie z zajmowanego stanowiska. Jednocześnie zaproponowano skarżącej możliwość pracy w Ośrodku na stanowisku [...]. Następnie przekazano głos skarżącej, która złożyła wyjaśnienia. Wskazała, że jej zdaniem jednostka działa prawidłowo, interesanci są obsługiwani z należytym szacunkiem i w sposób chroniący ich osobiste sprawy. Wyjaśniła również, że do kontaktu z nią został wyznaczony sekretarz D. C., do którego wielokrotnie zwracała się w różnych sprawach. Powyższe okoliczności niewątpliwie świadczą o zapewnieniu skarżącej czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym jej zwolnienia. Skarżąca brała aktywny udział w posiedzeniu Zarządu Powiatu, przedstawiono jej powody podjęcia uchwały o zwolnieniu oraz zapewniono możliwość wypowiedzenia się i przedstawienia swojego stanowiska w sprawie. Szczególnie istotne dla rozpoznawanej sprawy pozostaje również to, że w trakcie posiedzenia zaoferowano skarżącej możliwość zawarcia porozumienia zmieniającego warunki pracy i płacy w ten sposób, że z dniem [...] 2024 r. nastąpi zmiana dotychczasowego stanowiska pracy na stanowisko głównego specjalisty – [...] z propozycją wynagrodzenia zasadniczego w kwocie [...]zł brutto, na co skarżąca wyraziła zgodę i podpisała stosowne porozumienie. W tych okolicznościach nie można mówić o jakichkolwiek naruszeniach w zakresie zapewnienia skarżącej uczestnictwa w postępowaniu dotyczącym jej zwolnienia. Zauważyć również należy, że zarzuty skarżącej odnośnie okoliczności wezwania jej na posiedzenie Zarządu nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Jak wynika z § 50 ust. 3 i 4 Statutu Zarządu Powiatu, stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Rady Powiatu w T. L. z [...] dnia października 2018 r. (Dz. Urz. Województwa Lubelskiego z 2018 r., poz. [...]), poza członkami Zarządu Powiatu w posiedzeniach Zarządu mogą uczestniczyć również i inne osoby, w tym pracownicy jednostek organizacyjnych powiatu. Skarżąca została poinformowana telefonicznie o konieczności przybycia na posiedzenie Zarządu Powiatu. Jak już wyżej wskazano, podczas posiedzenia Zarządu Powiatu Przewodniczący Zarządu przedstawił projekt uchwały w sprawie zwolnienia skarżącej ze stanowiska Kierownika Ośrodka oraz przedstawił powody takiej decyzji. Następnie przekazano głos skarżącej, która odpowiedziała na stawiane jej zarzuty i przedstawiła własne stanowisko w sprawie. Zwrócono się również do skarżącej z propozycją zawarcia porozumienia zmieniającego warunki pracy i płacy i zmiany dotychczasowego stanowiska pracy na stanowisko głównego specjalisty – [...], na co skarżąca się zgodziła i podpisała stosowne porozumienie. Powyższe okoliczności wynikają wprost z protokołu posiedzenia. Wezwanie skarżącej na posiedzenie Zarządu Powiatu, którego skarżąca się nie spodziewała z pewnością mogło wiązać się z pewną dozą stresu, zwłaszcza gdy jak wynika z wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę, skarżąca zmierzała wówczas na prywatne badania, przy czym nie przebywała na urlopie, czy zwolnieniu lekarskim, ani nie informowała o tym, że się spóźni. Trudno jednak przyjąć, że skarżąca została zmuszona do przyjęcia porozumienia i nie miała prawa odmowy jego podpisania. Podkreślić także należy, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym dotyczącym zwolnienia ze stanowiska kierownika jednostki organizacyjnej powiatu na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., przedmiotem badania sądu nie są ewentualne roszczenia pracownicze, lecz przestrzeganie określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego wymagań dotyczących podjęcia uchwały o zwolnieniu kierownika jednostki organizacyjnej, jako formy realizacji zadań publicznoprawnych powiatu, a więc aktu z zakresu administracji publicznej. Jak już wyżej wskazano, kryterium oceny sądu administracyjnego w omawianej sprawie jest zgodność uchwały z prawem. Sąd zobowiązany jest zbadać czy uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego wydana została w zakresie kompetencji danego organu oraz czy istniały podstawy do jej podjęcia. Sąd zobowiązany jest również do oceny, czy stronie, której dotyczy postępowanie, została zapewniona możliwość wypowiedzenia się. W niniejszej sprawie, jak już wyżej wywiedziono, prawa skarżącej w tym zakresie zostały zachowane. Sąd administracyjny nie jest natomiast władny badać jakichkolwiek roszczeń pracowniczych, w tym spełnienia przez zawarte porozumienie wymagań określonych w Kodeksie Pracy, jego formy i treści. Skarżąca, jak każdy inny pracownik, będzie mogła dochodzić ewentualnych roszczeń w tym zakresie przed sądem pracy. Sąd administracyjny nie jest również właściwy do badania ewentualnych wad oświadczeń woli. W ocenie sądu, naruszenia prawa nie stanowi również zobowiązanie w § 2 uchwały Przewodniczącego Zarządu Powiatu do podpisania porozumienia w sprawie zmiany warunków pracy i płacy. Stosownie do art. 26 ust. 2 u.s.p., przewodniczącym zarządu powiatu jest starosta. Zgodnie z art. 2 pkt 2 i art. 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1135), czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec kierowników jednostek organizacyjnych powiatu wykonuje starosta. Z uwagi na szczególny stan faktyczny niniejszej sprawy, tj. zwolnienie Kierownika [...] w T. L. i zmianę stanowiska jego pracy na stanowisko [...] w tym Ośrodku za porozumieniem stron, Zarząd Powiatu był uprawniony do upoważnienia Starosty do podpisania porozumienia. Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa. W szczególności podjęta została w zakresie kompetencji Zarządu Powiatu, na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.p.s., z zachowaniem przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał. W związku powyższym i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.