III SA/Lu 428/25

Dnia 15 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i K. W. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 23 maja 2025 roku nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę A. W.; II. odrzucić skargę K. W.. W rozpoznawanej sprawie A. W. (dalej jako "skarżąca") i K. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 23 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wskazane postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego skierowane zostało wyłącznie do skarżącej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tego samego dnia skarżąca została także wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Przedmiotowe wezwanie oraz zarządzenie zostały doręczone w dniu 3 września 2025 r. (k. 35). Do chwili obecnej skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, jak również nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże według regulacji szczególnej zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Termin zakreślony stronie na usunięcie braków formalnych oraz fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 10 września 2025 r., a skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie do uzupełnienia braków oraz konsekwencjach zaniechania tych czynności, wobec tego skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I postanowienia. Skarga podlega odrzuceniu w stosunku do K. W.. Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania i adresatem postanowienia organu była wyłącznie A. W.. W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest A. W.. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez K. W. jak i przez A. W.. W tym stanie rzeczy, skoro K. W. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia, ani nie był stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez K. W. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.