III SA/Lu 457/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. M. o przyznanie wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: I.Przyznać radcy prawnemu R. M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. II. Przyznać racy prawnemu R. M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego R. M. W dniu 2 stycznia 2016 r. pełnomocnik strony złożył skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 września 2015 r. W złożonej skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł również wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wniosek zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanego dalej rozporządzeniem, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w I instancji wynosi 240 zł. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 295,20 złotych brutto (240 zł + 55,20 zł należnego podatku od towarów i usług). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi 50% stawki minimalnej, (określonej § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia), tj. 120 złotych netto. Wynagrodzenie to, na zasadach określonych powyżej, należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, wobec czego wynosi ono 147,60 zł brutto (120 zł + 27,60, zł należnego podatku od towarów i usług). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w zw. § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.