III SA/Lu 488/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. C. o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać adwokatowi M. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy), w tym 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z 18 lutego 2009r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla strony skarżącej adwokata M. C., któremu strona udzieliła pełnomocnictwa umocowującego go do reprezentowania strony w sprawie niniejszej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Pełnomocnik skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed sądem I instancji, a następnie sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2009r. Do skargi kasacyjnej pełnomocnik dołączył pełnomocnictwo umocowujące go do jej sporządzenia. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł jednocześnie wniosek o przyznanie stosownego wynagrodzenia adwokackiego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej powiększonej o stawkę podatku VAT oświadczając jednocześnie, że wynagrodzenie nie zostało przez nikogo opłacone. Ponowny wniosek pełnomocnika z 4 stycznia 2010r. zawierał żądanie przyznania wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej oraz oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało przez nikogo uiszczone w całości, ani w części. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują również stawkę za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi według stawki minimalnej 120 złotych netto. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 146,40 złotych (120 zł + 26,40 zł tytułem należnego podatku od towarów i usług). Referendarz sądowy nie znalazł natomiast podstaw do podwyższenia należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia. Zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1 stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia). Jednocześnie zauważyć należy, że w przypadku kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa koszty obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (§ 19 pkt 1 powołanego rozporządzenia). Stwierdzić należy, że możliwość ustalenia wynagrodzenia powyżej stawki minimalnej istnieje po uprzednim wykazaniu, że uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika. Tak więc pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy, domagając się podwyższonej stawki wynagrodzenia, musi swój wniosek uzasadnić. W złożonym w skardze kasacyjnej wniosku pełnomocnik nie uzasadnił, na czym opiera żądanie przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej niż stawka minimalna. W ocenie referendarza przyznania podwyższonej stawki nie uzasadnia również ani charakter sprawy, ani poczyniony przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nakład pracy adwokata. Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1,2 i 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.