III SA/Lu 50/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę B. K. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 18 lipca 2014 r. Pismem z dnia 19 lipca 2014 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 8 września 2014 r. ustanowiona z urzędu pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wniosek złożono osobiście w biurze podawczym sądu. Wraz z wnioskiem wniesiono skargę kasacyjną. Uzasadniając wniosek pełnomocnika skarżącego wskazała, że o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu została powiadomiona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w dniu 25 sierpnia 2014 r. Z uwagi na uczestnictwo w Podkomisji Sejmowej w dniu 27 sierpnia 2014 r. oraz wykonanie terminowych czynności nie mogła zapoznać się wcześniej z aktami sprawy. Stało się to możliwe w dniu 2 września 2014 r., bowiem jeszcze w międzyczasie zachorowała i po ustąpieniu dolegliwości rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy i skonsultowania się ze skarżącym miała dopiero w tym dniu. Do wniosku pełnomocnik dołączyła zwolnienie lekarskie, obejmujące okres od 1 do 3 września 2014 r. oraz kartę wstępu do budynku Sejmu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 30 dni, licząc od doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W badanej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 18 lipca 2014 r. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej – 22 lipca 2014 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak czynności związane z przyznaniem i wyznaczeniem konkretnego pełnomocnika z urzędu zakończyły się dopiero po dniu 18 sierpnia 2014 r., kiedy to Okręgowa Izba Radców Prawnych zawiadomiła o wyznaczeniu pełnomocnika dla skarżącego, przy czym, jak wskazuje pełnomocnik, zawiadomienie otrzymał dopiero w dniu 25 sierpnia 2014 r. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu i zawiadomienie o tym wszystkich zainteresowanych nastąpiło zatem już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (17 sierpnia 2014 r.). Orzecznictwo przyjmuje różne koncepcje oceny sytuacji takiej, jaka zaistniała w badanej sprawie. Powszechnie akceptowane są w tym zakresie dwa założenia. Po pierwsze, złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, nie wpływa na bieg terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Po drugie, termin zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnika musi być uwzględniany przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Oceniając spełnienie przesłanek przywrócenia terminu należy brać pod uwagę w szczególności konstytucyjne i prawnomiędzynarodowe gwarancje prawa do sądu (por. wyrok TK z 25 lipca 2013 r., SK 17/12, OTK-A 2013/6/86 oraz wyrok ETPC z 9 kwietnia 2013 r., w sprawie Kozłowski p. Polsce, nr skargi: 24250/11, publ. LEX nr 1295092). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie NSA pogląd, w myśl którego w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przy czym uznaje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie (por. m.in. postanowienie NSA z 12 lutego 2013 r., II OZ 74/13, LEX nr 1282996). Odnosząc powyższe uwagi do badanej sprawy należy stwierdzić, że skarga kasacyjna złożona w dniu 8 września 2014 r. została wniesiona po upływie terminu, jednak uzasadniony jest wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie sądu wyznaczenie pełnomocnika już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie podane przez tego pełnomocnika okoliczności w postaci uczestnictwa w pracach podkomisji Sejmu oraz choroby, potwierdzonej zwolnieniem lekarskim uzasadniają stwierdzenie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem sądu zachowany został również termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Podzielając argumentację pełnomocnika skarżącego – ostatnia przyczyna, która spowodowała uchybienie terminu ustała w dniu 3 września 2014 r. (zwolnienie lekarskie – k. 65). W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu, złożony w sądzie w dniu 8 września 2014 r. został wniesiony w terminie. Mając powyższe na uwadze sąd, działając na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.