III SA/Lu 511/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego - w zakresie wniosku T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (dalej jako "skarżąca") wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wniosła ponad 200 odwołań od decyzji w przedmiocie przeniesienia na skarżącą praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanej na rzecz A. B. na umieszczenie urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej tj. przyłączy światłowodowych na pasach drogowych w części przenoszącej na skarżącą obowiązek ponoszenia opłat rocznych w kwotach nieodpowiadających przepisom prawa. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje obowiązek zapłaty przez skarżącą ponad 180.000,00 zł wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, że okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona powinna tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji lub postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w ogóle nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie decyzji mogłoby spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia nie przywołała żadnych argumentów odnoszących się do jej indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek, stanowiących podstawę wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje obowiązek zapłaty kwoty ponad 180.000,00 zł wraz z odsetkami. Nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Brak wskazania przez skarżącą danych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej, a w konsekwencji brak wyczerpujących argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.