III SA/Lu 512/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 02 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...], w przedmiocie kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] października 2009r. R. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2009r., w przedmiocie kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 par. 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania atu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 par. 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków. (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004r., FZ 104/04, LexPolonica nr 1926375; z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251; z 13 grudnia 2004r. FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763; z dnia 27 stycznia 2005r., FZ 569/2004, LexPolonica nr 420585; z dnia 7 kwietnia 2005r. II OZ 201/2005, LexPolonica nr 409861; z dnia 21grudnia 2006r., IFZ 525/2006, LexPolonica nr 1394742). Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącego trzeba stwierdzić, że wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia. Wniosek o wstrzymanie wykonaniazaskarżonego aktu został zawarty na końcu pisma, niejako na marginesie zasadniczych wywodów dotyczących niezgodności z prawem decyzji. Brak wskazania przez skarżącego jakichkolwiek argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku Uzasadnieniem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą być zarzuty podważające jej zgodność z prawem. W tym kontekście trzeba przytoczyć poglądy orzecznictwa wskazujące, iż "Stanowisko skarżącego, że skarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja jest merytorycznie nietrafna i w jego ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2004r., FZ 358/2004, LexPolonica nr 390383; podobnie NSA w postanowieniu z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251: "Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. (...) to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich ( kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej"). W tym stanie rzeczy, ponieważ skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 par. 3 p.p.s.a., na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia.