III SA/Lu 53/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2008 r., znak [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Ł. P. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2008 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2009 r., Nr [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lutego 2009 r. skarżący został wezwany do wskazania pełnomocnika do doręczeń w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wezwania. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wezwania. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2009 r., na adres podany w skardze, w miejscowości M., we W. Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. skarżący zwrócił się do Sądu z prośbą o "przedłużenie spłaty kwoty pieniężnej, jaka została zasądzona wyrokiem sądu". Skarżący wskazał, iż przebywa we W., nie ma możliwości uiszczenia wpisu w kasie sądu ani osobiście, ani korzystając z pomocy członków rodziny, będzie jednak w Polsce w miesiącu wrześniu i wówczas uiści wpis. Pismo zostało nadane we w. placówce pocztowej w dniu [...] kwietnia 2009 r., zaś przesyłka dotarła do biura podawczego Sądu w dniu [...] maja 2009 r. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2009 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych pisma z dnia [...] kwietnia 2009 r. poprzez wskazanie, czy pismo stanowi wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do wskazania pełnomocnika do doręczeń w Polsce; wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do wskazania pełnomocnika do doręczeń w Polsce; wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujący zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres korespondencyjny skarżącego we W. W piśmie z dnia [...] maja 2009 r., nadanym we W. w dniu [...] maja, skarżący oświadczył, że wnosi o przedłużenie do września 2009 r. okresu spłaty kwoty pieniężnej wskazanej w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Przesyłka wpłynęła do Sądu w dniu [...] maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji kiedy, tak jak w niniejszej sprawie, osoba zamieszkała za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznacza termin do uiszczenia opłaty, nie krótszy niż dwa miesiące. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 16 lutego 2009 r. Dwumiesięczny termin do spełnienia tego obowiązku zaczął dla skarżącego biec od dnia [...] lutego 2009 r., tj. następnego dnia po doręczeniu wezwania skarżącemu, na adres podany w skardze, w miejscowości M., we W. Termin dopełnienia obowiązku uiszczenia wpisu od skargi upływał w tej sytuacji w dniu [...] kwietnia 2009 r. (art. 112 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a.). W dniu [...] lutego 2009 r. skarżący nadał we włoskiej placówce pocztowej pismo zawierające prośbę o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu. Choć co do zasady termin do uiszczenia wpisu od skargi ma charakter ustawowy, a zatem nie podlega ani przedłużeniu, ani skróceniu, to jednak wyjątkiem jest sytuacja opisana w art. 220 § 2 p.p.s.a., tj. kiedy przewodniczący wyznacza co najmniej dwumiesięczny termin na uiszczenie opłaty od pisma, w przypadku osoby zamieszkałej za granicą, nie mającej w kraju przedstawiciela. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni zgadza się z prezentowanym w literaturze stanowiskiem, iż termin ten ma charakter sądowy, a nie ustawowy (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2008, s. 719). W okolicznościach badanej sprawy istniała zatem możliwość przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu, wyznaczonego zarządzeniem przewodniczącego z dnia 16 lutego 2009 r., jednakże musiały zostać spełnione warunki określone w art. 84 p.p.s.a. W świetle tego przepisu przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Podstawowym warunkiem przedłużenia terminu na wniosek jest złożenie tego wniosku przed upływem wyznaczonego terminu. Warunek ten nie został przez skarżącego spełniony. Skarżący nadał pismo we włoskiej placówce pocztowej w dniu [...] lutego 2009 r. Trzeba w tym miejscu wskazać, że przy korzystaniu z przekazywania pism za pośrednictwem poczty zastosowanie może znaleźć art. 83 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Językowa wykładnia cytowanego przepisu wskazuje jednoznacznie, że skorzystanie ze skutku wynikającego z tej normy daje tylko nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym. Skutku takiego nie wywołuje nadanie pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym, w tym bowiem przypadku, przyjmuje się, że termin do wniesienia pisma będzie zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało przekazane polskiemu urzędowi pocztowemu (por. wyrok NSA z 26 września 2008 r., II OSK 1101/07, niepubl. oraz H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu..., s. 377 i B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 201). W świetle powyższych rozważań nie można przyjąć, aby skarżący złożył wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego przed jego upływem. Skoro tak – nie został spełniony warunek określony w art. 84 p.p.s.a. i niedopuszczalne było przedłużenie terminu. Brak było również podstaw do przedłużenia terminu z urzędu. Warunkiem przedłużenia jest wystąpienie "ważnej przyczyny". W ocenie sądu żadna taka przyczyna nie zachodziła w przedmiotowej sprawie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, uiszczenie wpisu od skargi może nastąpić nie tylko w kasie sądu, ale również na rachunek bankowy sądu. O obydwu tych sposobach skarżący został pouczony w wezwaniu do uiszczenia wpisu. Jeżeli skarżący nie miał możliwości uiszczenia wpisu osobiście, czy z pomocą członków rodziny w kasie sądu, to dwumiesięczny termin był w zupełności wystarczający na dokonanie przelewu bankowego na podane w wezwaniu konto sądu, czy to w Polsce, czy za granicą. Z tych względów sąd odmówił przedłużenia terminu zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2009 r. Zarządzenie to jest niezaskarżalne zażaleniem. Pismo skarżącego z dnia [...] lutego 2009 r. nie mogło być potraktowane ani jako wniosek o przywrócenie terminu, ani jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Przeczy temu treść oświadczenia skarżącego zawarta w tym piśmie i potwierdzona pismem z [...] maja 2009 r., stanowiącym odpowiedź skarżącego na wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma z [...] lutego. Ponadto przywrócenie terminu do wniesienia wpisu nie byłoby możliwe ze względu na niespełnienie warunków, do których należy m.in. dopełnienie czynności, dla której został wyznaczony uchybiony termin. W badanej sprawie skarżący chcąc skutecznie żądać przywrócenia terminu powinien jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie uiścić wpis, o czym został pouczony w zarządzeniu z 6 maja 2009 r. W świetle powyższych argumentów należy stwierdzić, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, będąc przy tym prawidłowo pouczany o skutkach zaniedbania tej czynności. Ustalenie to musi prowadzić do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. Poza powyższymi rozważaniami dotyczącymi podstaw odrzucenia skargi należy dodać, iż skarżący nie dopełnił wymogu wskazania pełnomocnika do doręczeń w Polsce, do czego został zobowiązany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lutego 2009 r. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 299 § 2 p.p.s.a. pisma kierowane do skarżącego w postępowaniu sądowym są pozostawiane w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.