III SA/Lu 557/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Maria Wieczorek, Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant st. ref. Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.W. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie : uznania skargi na działalność Wójta Gminy za nieuzasadnioną p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 20 lutego 2004 r. Urząd Wojewódzki przekazał według kompetencji Przewodniczącemu Rady Gminy skargę z dnia 12 lutego 2004 r. wniesioną przez Z.W. na działalność Wójta Gminy. Skarga powyższa, wraz z dołączonymi do niej wcześniejszymi skargami Z.W. dotyczyła lekceważenia przez wójta zaleceń pokontrolnych, braku właściwego nadzoru wójta nad działalnością Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, nieukarania pracowników tego ośrodka winnych wydania wadliwych decyzji z zakresu pomocy społecznej, zagubienia jednej ze skarg oraz braku wszczęcia przez wójta bliżej nieokreślonego postępowania administracyjnego. Skarga z dnia 12 lutego 2004 r. została uzupełniona przez Z.W. pismem z dnia 28 lutego 2004 r., w którym zarzucono nieprawidłowe rozpatrywanie dotychczasowych skarg. Powyższe skargi zostały rozpatrzone przez Komisję Rewizyjną Rady Gminy na posiedzeniu w dniu 22 kwietnia 2004 r., która stwierdziła ich bezzasadność (wyciąg z protokołu k. 11a). Następnie owe skargi były przedmiotem obrad Rady Gminy , która uchwałą Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. uznała je za nieuzasadnione (k. 10-11). W piśmie z dnia 2 czerwca 2004 r. Z.W. wezwał Radę Gminy do zmiany przedmiotowej uchwały, zarzucając jej "naruszenie prawa" (k. 4). Rada Gminy odmówiła zmiany w/w uchwały. W dniu 30 czerwca 2004 r. Z.W. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., zarzucając jej niezgodność z prawem. Rada Gminy w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie, Sąd zważył, co następuje: Naprzód rozważyć należy kwestię charakteru prawnego zaskarżonej uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2004 r. Z.W. uruchomił procedurę skargową, związaną z nieprawidłowym (jego zdaniem) działaniem Wójta Gminy . Procedura ta uregulowana jest w Dziale VIII k.p.a. (art. 221 i nast.). W myśl art. 15 ust. 1 i art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do kompetencji rady gminy należy m.in. kontrola działalności wójta, gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy. Stosownie do art. 229 pkt 3 k.p.a. – rada gminy jest właściwa do rozpatrywania skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2. Procedura skargowa przewidziana w k.p.a. jest samodzielnym, jednoinstancyjnym i uproszczonym postępowaniem administracyjnym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o załatwieniu sprawy, o jakim mowa w art. 238 § 1 k.p.a. (por. Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz B. Adamiak i J. Borkowski, Wydawnictwo C.H.Beck, W-wa 2000 r., str. 227-228). Uchwała będąca przedmiotem skargi sądowej została wydana m.in. na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. i ma następującą treść: " § 1. Po rozpatrzeniu skargi Pana Z.W. (...) dotyczącej działalności Wójta Gminy uznaje skargę za całkowicie nieuzasadnioną. § 2. Rada Gminy upoważnia Przewodniczącego Rady Gminy do udzielenia odpowiedzi na skargę (...). § 3. Uchwałę powierza się do wykonania Przewodniczącemu Rady Gminy. § 4. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia". Pismem z dnia 29 kwietnia 2004 r., doręczonym Z.W. 30 kwietnia 2004 r. (k. 8) Przewodniczący Rady Gminy poinformował go o treści spornej uchwały. Pismo to zamyka zatem procedurę skargową (art. 238 § 1 k.p.a.). Rada Gminy rozstrzyga sprawy należące do jej kompetencji w formie uchwał. Skoro jednak przedmiotowa uchwała stanowi rozstrzygnięcie indywidualnej skargi obywatela w wyniku jej uprzedniego rozpatrzenia poprzez dyskusję i głosowanie, nie stanowi ona aktu z zakresu administracji publicznej, podlegającej kontroli sądowej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W stanie prawnym, pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzecznictwo jednolicie prezentowało pogląd, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. II SAB 213/00 – LEX nr 54555). Nie każda sfera działalności administracji publicznej podlega kognicji sądu administracyjnego. Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a. zawiera zamknięty katalog spraw rozpoznawanych przez sąd administracyjny, zamieszczony w pkt 1-8. Sporna uchwała nie przyznaje skarżącemu uprawnień, ani też nie nakłada obowiązków (pkt 4). Nie jest ona aktem prawa miejscowego (pkt 5). Nie stanowi również, o czym była już wcześniej mowa – aktu podjętego w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Uchwała ta jest w istocie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi na działalność wójta i stanowiła jedyną możliwą prawnie formę działalności rady gminy. Z tych względów, nie jest dopuszczalne jej zaskarżenie na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (art. 3 § 3 u.p.s.a.). Skład orzekający podziela pogląd prawny wyrażony w uzasadnieniach postanowień z dnia 7 lutego 2001 r. sygn. I SA 2139/00 (niepubl.) i z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. I SA 2668/00 (LEX nr 54426), że rady gmin, powiatów oraz sejmiki województw we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. "Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania. Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi (...) nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby". Z tych przyczyn wniesienie skargi sądowej jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. jp