III SA/Lu 558/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. C. o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów usunięcia, przechowywania, oszacowania i zniszczenia pojazdu postanawia: przyznać adwokatowi A. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych), w tym 414 zł (czterysta czternaście złotych) należnego podatku od towarów i usług. Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem strony skarżącej adwokat A. C. w dniu 30 kwietnia 2018 r. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. III SA/Lu 558/17. W opinii zawarła również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych i oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym określającym zasady wynagradzania adwokatów ustanowionych z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), dalej jako rozporządzenie. Stosownie do unormowania § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Pełnomocnik strony nie brał udział w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, w związku z czym jego wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto należy mieć na uwadze, że w sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wobec czego należną opłatę należy obliczyć na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 8 rozporządzenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wynosi [...] zł, tak więc zastosowanie będzie miał § 8 pkt 5 rozporządzenia, zgodnie z którym przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł opłata wynosi 2.400 zł. Wobec powyższego wynagrodzenie adwokata netto stanowi kwotę 1.800 zł (2.400 zł x 75% = 1.800 zł). Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem w drugiej instancji wynosi 2.214 zł brutto (1.800 zł + 414 zł należnego podatku od towarów i usług). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a, § 8 pkt 5 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie. § 1.