III SA/Lu 559/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Syta, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 marca 2008 r. sprawy ze skargi I. S. - P.U.H. [...] z siedzibą w E. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za dozór przyczepy jednoosiowej oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia z dnia [...] sierpnia 2007 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [..] sierpnia 2007 r. nr [...] w sprawie zwrotu kosztów i przyznania wynagrodzenia w wysokości [...] zł za dozór [...] bez numeru rejestracyjnego usuniętej z drogi i przejętej z mocy ustawy na rzecz Skarbu Państwa - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2003 r. Policja wydała dyspozycję usunięcia [...] bez numeru rejestracyjnego, stanowiącego własność Z. S. Przedmiotowy pojazd został odholowany na prowadzony przez skarżącego parking strzeżony w E. Dnia [...] czerwca 2004 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego został powiadomiony o nieodebraniu wskazanej przyczepy przez właściciela w terminie 6 miesięcy od dnia jego usunięcia z drogi. Decyzją z dnia [...] października 2004 r. orzekł o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa z mocy prawa przyczepy jednoosiowej. W dniu [...] listopada 2006 r. Skarżący skierował do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego wniosek o przyznanie wynagrodzenia w wysokości [...] zł za dozór sprawowany nad przedmiotową [...] w okresie od dnia [...] czerwca 2004 r. do dnia [...]czerwca 2004 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego jako organ likwidacyjny uiścił na rzecz wnioskodawcy tytułem zwrotu kosztów sprawowanego przez niego dozoru nad tym pojazdem kwotę [...] zł. Kwota ta obejmowała wynagrodzenie za dozór sprawowany w okresie od dnia [...] czerwca 2004 r. do dnia odbioru pojazdu z parkingu strzeżonego. W związku z tym skarżący domagał się przyznania wynagrodzenia za pozostały okres sprawowanego nad tym pojazdem dozoru, a więc od dnia jego przejścia na własność Skarbu Państwa do dnia [...]czerwca 2004 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego odmówił przyznania zwrotu wydatków za parkowanie przyczepy jednoosiowej przejętej na rzecz Skarbu Państwa. Po rozpatrzeniu zażalenie z dnia [...] stycznia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wydał postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007 r. którym przyznał zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór przyczepy jednoosiowej bez numeru rejestracyjnego za okres od dnia [...]czerwca 2004 r. do dnia [...] czerwca 2004 r. w kwocie [...] zł. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 9 i 11 kpa w związku z art. 77 § 1 kpa polegające na dowolnej i wybiórczej ocenie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, w szczególności zaś odmiennej ocenie tej samej sytuacji faktycznej i w rezultacie przyznanie innej stawki wynagrodzenia za dozór sprawowany w okresie od dnia [...]czerwca 2004 r. do dnia [...] stycznia 2005 r., a innej za okres od dnia [...]czerwca 2004 r. do dnia [...] czerwca 2004 r. Skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez przyznanie skarżącemu za dozór pojazdu wynagrodzenia przy zastosowaniu dobowej stawki w wysokości 12,20 zł brutto. Uzasadniając zażalenie podkreślono, że organ pomija fakt stosowania tej stawki w dotychczasowych rozliczeniach pomiędzy stronami. Rozpoznając zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do właścicieli parkingów, przechowujących na terenie miasta Lublina pojazdy zabezpieczone w trybie art. 130a ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, o udzielenie wyjaśnień na temat wydatków oraz wynagrodzenia za dozór sprawowany nad przechowywanymi pojazdami. W wyniku zapytania uzyskał odpowiedź, iż stawka za dobę parkowania przedmiotowych samochodów w większości przypadków wynosi 10 zł brutto. Stawka 10 zł brutto jest również respektowana przez organy administracji publicznej, o czym świadczy uchwała Rady Miejskiej z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] Ponadto organ wskazał, że skarżący w odpowiedzi na wezwanie do udzielenia wyjaśnień i przedstawienia dokumentów będących podstawą naliczenia dobowej stawki za dozór /pismo z dnia [...] marca 2007 r./, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie tej dobowej stawki za dozór i przesłał jako załączniki: -ocenę techniczną Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego w L. z dnia [...] kwietnia 2000 r., - cennik usług obowiązujących w P.[...] od dnia [...] marca 2000 r., - umowę zlecenia z dnia [...] czerwca 1996 r., - decyzję Prezesa UOKiK z dnia [...] marca 2004 r., - uchwałę nr [...] Rady Powiatu z dnia [...] grudnia 2002 r., - załącznik do uchwały nr [...] Rady Powiatu z [...] stycznia 2002 r., - kopie faktur VAT. Ustosunkowując się kolejno do tych dokumentów organ uznał, że nie dokumentują one faktycznie poniesionych przez skarżącego kosztów związanych z dozorem pojazdów, które przeszły na rzecz Skarbu Państwa. Mogłyby one jedynie stanowić materiał porównawczy w stosunku do wyliczeń skarżącego, których jednak nie przedstawiono. Ocena techniczna Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego w L. z dnia [...] kwietnia 2000 r. została sporządzona w celu określenia stawek za holowanie i przemieszczanie pojazdów na zlecenie organów Policji i przechowywania tych pojazdów na parkingu strzeżonym, wobec tego nie może mieć zastosowania przy rozliczeniach dokonywanych z urzędami skarbowymi. Z cennika usług obowiązujących w P.[...] od dnia [...] marca 2000 r. wynika, iż stawka za dobę parkowania samochodów osobowych wynosi między 12 a 15 zł netto. W zamieszczonej w cenniku uwadze stwierdzono, iż ceny usług mogą być negocjowane i stosowane jako umowne. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego nie podpisał ze skarżącym umowy dotyczącej parkowania pojazdów samochodowych. Wobec tego stawki za parkowanie pojazdu wynikające z cennika nie wiążą w przedmiotowej sprawie. W ocenie organu brak jest również podstaw do uwzględnienia przekazanych przez skarżącego dokumentów przy określeniu stawki kwotowej w niniejszej sprawie. Dokumentacja ta dotyczy określenia stawek za holowanie i przemieszczanie pojazdów oraz przechowywania tych pojazdów na parkingu strzeżonym na zlecenie podmiotów i organów innych niż [...] Urząd Skarbowy. Organ nie zgodził się, że z dokumentów dołączonych do akt sprawy wynika, iż na rynku lokalnym funkcjonowało wielu przedsiębiorców, którzy swoje koszty kalkulowali na identycznym, co skarżący poziomie. Biuro Ekspertyz Technicznych Pomoc Drogowa T. P. w L. - którego kopie faktur skarżący załączył do pisma z dnia [...]marca 2007 r. - w piśmie z dnia [...]marca 2007 r. skierowanym do [...] Urzędu Skarbowego, jako aktualną stawkę dzienną za parkowanie pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t wskazało kwotę 10 zł brutto. Stawka ta jest zgodna z Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z [...] kwietnia 2003 r. Natomiast ustosunkowując się do faktur o numerach: [...], [...], [...], [...] wystawionych przez A. – P. s.c. w L. [...] i [...] Urzędowi Skarbowemu, organ wyjaśnił że między tymi urzędami a przedsiębiorcą toczą się postępowania administracyjne w celu ustalenia dobowej stawki za parkowanie pojazdów, które przeszły na rzecz Skarbu Państwa. Załączona decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [....] marca 2004 r. nr [...] została wydana po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego wszczętego na wniosek skarżącego przeciwko Powiatowi L., w związku z działaniami Starosty Powiatowego, a nie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. Uprawniona zatem była odmowa uwzględnienia powyższej dokumentacji jako podstawy do określenia dobowej stawki za dozór pojazdów, które przeszły na rzecz Skarbu Państwa, przyjętej w rozliczeniach z Naczelnikiem [...]Urzędu Skarbowego. Organ likwidacyjny postanowił przeprowadzić dowód z opinii biegłego, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Biegły skarbowy w opinii z dnia [...] maja 2007 r. określił wynagrodzenie za dozór z uwzględnieniem zakresu obowiązków dozorcy i okoliczności przechowywania samochodów osobowych i przyczep lekkich w wysokości 10 zł brutto. W uzasadnieniu opinii wskazał, że na stawkę dobową wynagrodzenia za dozór pojazdu każdorazowo wpływ ma mi. jego wielkość, średnia wartość, wyposażenie dodatkowe oraz wartość towaru lub rzeczy właściciela znajdujące się w pojeździe chwili jego usunięcia z drogi. Ustaleń w tym zakresie biegły skarbowy dokonał na podstawie informacji uzyskanych od właścicieli parkingów strzeżonych z terenu L. i B. świadczących usługi w zakresie przechowywania pojazdów przejętych na rzecz Skarbu Państwa. Tym samym organ odwoławczy uznał, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego opierając się na wskazanej opinii biegłego zasadnie orzekł w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2007 r. o przyznaniu zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia w wysokości [...] zł za dozór sprawowany nad przedmiotową przyczepą jednoosiową od dnia [...] czerwca 2004 r. do dnia [...] czerwca 2004 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę, w której domaga się uchylenia postanowienia w całości i zarzuca mu: 1. naruszenie przepisów postępowania - przepisu art. 7, 8, 9 i 11 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa - polegające na dowolnej i wybiórczej ocenie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, w szczególności zaś odmiennej ocenie tej samej sytuacji faktycznej i prawnej i w rezultacie przyznania innej stawki wynagrodzenia w sytuacji, gdy dozór nad ruchomością we wskazanych wyżej okresach wykonywany był przez ten sam podmiot, w takim samym zakresie, w takich samych warunkach i na niezmiennych zasadach; a także poprzez wydanie rozstrzygnięcia sprzecznego z ustaleniami w oparciu o które zostało wydane tj. przyznanie wynagrodzenia za dozór sprawowany w okresie [...] dni przy przyjęciu stawki 10 zł brutto za dobę, w łącznej kwocie [...] zł – w sytuacji gdy kwota ta winna wynosić [...] zł. 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 80 k.p.a., przejawiające się w bezpodstawnej odmowie przyznania mocy dowodowej dokumentom przedstawionym przez skarżącego w toku postępowania w sytuacji, gdy dokumenty te istotnie przyczyniają się do wyjaśnienia sprawy; 3. rażące naruszenie przepisu art. 32 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP - polegające na różnym traktowania tego samego podmiotu prawnego, w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek uzasadnienia takiego zróżnicowania. W uzasadnieniu skarży podniósł, że w toku postępowania pomiędzy stronami doszło już do częściowego rozliczenia z tytułu dozoru sprawowanego przez skarżącego nad opisanym pojazdem, przy zastosowaniu stawki 12,20 zł brutto dziennie. W ocenie skarżącego nie ma podstaw do zmiany stawki stosowanej przy określaniu zwrotu wydatków i przyznawaniu wynagrodzenia za dozór. Skarżący zarzuca również organom niekonsekwencję wywodach. Skarżący wskazuje, że oparcie się na kryterium wynagrodzenia przyjętego w danych stosunkach nie wymaga szczegółowego udowodnienia kosztów poniesionych z tytułu sprawowania dozoru. Jest to bowiem odesłanie do średnich, najczęściej stosowanych stawek. Dopiero przy braku takiego odesłania zasadne byłoby twierdzenie, iż rozstrzygając o wysokości należnego wynagrodzenia należy szczegółowo ustalić między innymi koszty poniesione przez danego dozorcę. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Bezsporne, że przedmiotowa przyczepa jednoosiowa bez numeru rejestracyjnego przeszła na własność Skarbu Państwa w dniu [..]czerwca 2004 r. i pozostawała pod dozorem skarżącego do dnia [...] stycznia 2005 r. Stosownie do art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny przyznaje, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór. Między skarżącym a organem egzekucyjnym istniał zatem stosunek: dozorca – organ egzekucyjny. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie określa kryteriów ustalania wysokości wynagrodzenia za dozór. Zgodzić się należy z organami administracji, które wskazują, że należy w tym zakresie posiłkować się art. 836 kc, zgodnie z którym, jeżeli wysokość wynagrodzenia za przechowanie nie jest określona w umowie albo w taryfie - przechowawcy należy się wynagrodzenie przyjęte w danych stosunkach. Tym samym zadaniem organów było ustalenie odpowiedniego wynagrodzenia za dozorowanie przedmiotowego pojazdu we wskazanym okresie, przy uwzględnieniu faktu, że skoro wysokość wynagrodzenia za przechowanie nie została określona w umowie, to dozorcy należy się wynagrodzenie w danych stosunkach przyjęte. Na wysokość tego wynagrodzenia mają wpływ następujące okoliczności: - czas przechowywania (w sprawie niniejszej [..] czerwca 2004 r. – [...] stycznia 2005 r.), - właściwości i wartość rzeczy przechowywanej, - wymagane starania przy strzeżeniu rzeczy, - ceny rynkowe notowane przy tego rodzaju usługach przez podmioty prowadzące tego rodzaju działalność. Zadaniem Sądu kontrolującego zaskarżone postanowienie nie jest ustalanie wysokości opłaty, lecz badanie, czy ustalenie tej wysokości nie narusza prawa. W ocenie Sądu organy wywiązały się ze swego zadania prawidłowo, zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla uznania, że zachowały obiektywizm i należycie ustaliły istotne okoliczności w sprawie. Kwota wskazana przez organy (10 zł. brutto za dobę) jako podstawa do ustalenia wynagrodzenia jest stosowana przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą, nie można więc podzielić poglądu skarżącego, że stawka objęta postanowieniem ma charakter uznaniowy. Podobna stawka obowiązywała na mocy uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], która nie była kwestionowana przez lokalnych przedsiębiorców. Ponadto Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego uznając, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwalał określić wydatków jakie ponosił skarżący w związku z dozorem nad pojazdem należącym do Skarbu Państwa, postanowił przeprowadzić dodatkowy dowód w postaci opinii biegłego. Opinia ta została sporządzona [...] maja 2007 r. W opinii biegły określił wynagrodzenie za dozór z uwzględnieniem zakresu obowiązków dozorcy i okoliczności przechowywania samochodów osobowych jak i przyczep lekkich w wysokości 10 zł brutto. Wskazana opinia biegłego została wykorzystana jako materiał porównawczy. W ocenie sądu nie jest rolą organów badanie rentowności i szacowanie zysków przedsiębiorstw. W przedmiotowej sprawie należało zbadać jedynie, jakie stawki były zwykle stosowane przez tego i innych przedsiębiorców. Organy sięgnęły zatem do metody porównawczej i ustaliły, na ile mogły, poziom stawek innych przedsiębiorców zajmujących się tego rodzaju działalnością. Jest to podejście prawidłowe, jako zmierzające do ustalenia wynagrodzenia za usługę "przyjętego w danych stosunkach" zgodnie z art. 836 § 1 kc. Należy również wziąć pod uwagę to, że wartość przechowywanej [...] – porzuconej, całkowicie zużytej i unieruchomionej, do której nikt nie rościł sobie pretensji - odpowiadała wartości złomu, a tym samym i ryzyko gospodarcze dozorcy związane z odpowiedzialnością za utratę, pogorszenie lub zniszczenie dozorowanego przedmiotu było znikome. Zgodnie zaś ze słuszną tezą z wyroku NSA z dnia 16 lutego 1999 r. sygn. I SA/Wr 2390/97 (opubl. w ONSA 2000/1/28), przy określaniu wynagrodzenia, o którym mowa w art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, należy uwzględnić zakres obowiązków dozorcy, okoliczności towarzyszące przechowaniu, warunki sprawowania pieczy oraz wielkość składowanego przedmiotu i powierzchnię niezbędną do jego składowania w sposób zapewniający jego właściwości . Podkreślenia wymaga również okres przechowywania pojazdu. Inaczej są kalkulowane stawki przy usłudze jedno - czy kilkudniowej, inaczej zaś przy stałych /dłuższych/ zleceniach, w dodatku świadczonych obok innych zleceń pochodzących od tego samego podmiotu. Tym bardziej zastrzeżenia skarżącego nie wydają się usprawiedliwione i trudno dopatrzyć się jego pokrzywdzenia działaniami organu. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem organu, iż jednokrotne zapłacenie wyższej stawki za krótki okres czasu – od [...] czerwca 2004 r. do dnia odbioru pojazdu – na podstawie faktury, nie może być podstawą domagania się, by podmiot ten (w tym przypadku Skarb Państwa) w każdym przypadku płacił już tę stawkę niezależnie od innych okoliczności, a w szczególności bez przeprowadzenia postępowania administracyjnego. Dlatego zarzut naruszenia art. 32 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP polegający na różnym traktowaniu tego samego podmiotu prawnego w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Należy także podnieść, że skarżący mimo wezwania organu nie udzielił wyjaśnień i nie przedstawił dokumentów będących podstawą naliczenia dobowej stawki za dozór nad przedmiotową przyczepą. Strona postępowania administracyjnego nie może czuć się zwolniona od współdziałania z organem w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza jeżeli nieudokumentowanie określonej czynności faktycznej może prowadzić do niekorzystnych dla niej rezultatów. Organ nie miał bowiem nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających wysokość kosztów wykonanego dozoru jeżeli sam zainteresowany zignorował wezwanie organu w tym zakresie. Z powyższych względów, Sad uznał, że organy ustalając wysokość wynagrodzenia za dozór w oparciu o art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, trafnie zastosowały ten przepis, a swoje stanowisko uzasadnił w sposób wyczerpujący i zrozumiały, bez naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Należy także zauważyć, iż zarzut wydania rozstrzygnięcia sprzecznego z ustaleniami w oparciu o które zostało wydane tj. przyznanie wynagrodzenia za dozór sprawowany w okresie [...] dni przy przyjęciu stawki 10 zł brutto za dobę, w łącznej kwocie [...] zł – w sytuacji gdy kwota ta winna wynosić [...] zł, jest bezpodstawny. Bezpodstawność tego zarzutu wynika z faktu, iż postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2007 r., polegającą na błędnym wpisaniu kwoty [...] zł w miejsce prawidłowej [...] zł. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2007 r., nie zostało ono zaskarżone, wobec czego postanowienie to stało się ostateczne. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w wynagrodzenie jakie zostało przyznane skarżącemu za dozór sprawowany w okresie 17 dni wynosi, zgodnie z twierdzeniem skarżącego, [...] zł. Skoro zatem zarzuty skargi są bezzasadne, a zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.