III SA/Lu 575/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 575/13, w ten sposób, że na stronie 7 uzasadnienia w drugiej linijce od góry w zdaniu zaczynającym się od wyrazów: "Wymierzenie w takich okolicznościach kary pieniężnej..." znajdującą się w nawiasie "Lp. 2.1" zastąpić "Lp. 2.2.3". W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 575/13 w końcowym zdaniu akapitu uzasadnienia poświęconego zagadnieniu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym, polegającego na wykonywaniu przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków, sankcjonowanego karą pieniężną w wysokości 3.000 zł, wymienionego w załączniku nr 3 do ustawy pod Lp. 2.2.3 – na skutek oczywistej omyłki zamiast Lp. 2.2.3 wpisano L.p 2.1, dotyczącą naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia. Tego drugiego naruszenia dotyczył wcześniejszy fragment uzasadnienia wyroku. Z treści całego akapitu uzasadnienia wyroku zaczynającego się od wyrazów: "Jednakże skutkiem takiego ustalenia jest..." wynika, że akapit ten dotyczy oceny prawidłowości nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym polegające na wykonywaniu przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków, a więc naruszenia wymienionego pod Lp. 2.2.3. Omyłkowe wymienienie nieprawidłowej Lp. 2.1. powoduje, że po uwzględnieniu treści przypisanej Lp. 2.1 całe zdanie, a nawet cały fragment uzasadnienia wyroku stają się niejasne od strony merytorycznej. Taka oczywista omyłka podlega sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 oraz § 2 zdanie 1 P.p.s.a. Wprawdzie przepis art. 156 § 1 P.p.s.a. nie stanowi wprost, że sprostowanie może dotyczyć również treści uzasadnienia wyroku, to jednak w orzecznictwie dopuszcza się możliwość sprostowania uzasadnienia orzeczenia (por. np. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r. w sprawie I PZ 7/82, OSNC 10/1982, poz. 155, SIP Lex nr 2780, postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r. w sprawie II GZ 133/11, SIP Lex nr 786125). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki w uzasadnienia wyroku na podstawie art. 156 § 1 oraz § 2 zdanie 1 P.p.s.a.