III SA/Lu 58/11
PostanowienieWSA w Lublinie2011-02-24
Skład orzekający: Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji kierującej kierowcę na badania lekarskie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji kierującej kierowcę na badania lekarskie, ponieważ skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skierowaniu na badania nie powoduje utraty uprawnień do kierowania pojazdem, a sąd na tym etapie nie bada zasadności skargi, lecz jedynie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z grudnia 2010 r. dotyczącą skierowania go na badania lekarskie oraz wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadnił wniosek koniecznością opieki nad schorowaną żoną, co wymaga częstych wyjazdów, a odebranie prawa jazdy uniemożliwiłoby mu zapewnienie pomocy medycznej.Rozstrzygnięcie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący uzasadnił krótko wniosek tym, że opiekuje się schorowaną żoną, co wymaga częstych wizyt u lekarza i wyjazdów poza miejsce zamieszkania, zatem odebranie mu uprawnień do kierowania samochodem oznaczałoby pozbawienie żony pomocy lekarskiej w niezbędnym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10).
Nie można uwzględnić argumentacji skarżącego zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie wywołuje skutku w postaci utraty czy zawieszenia uprawnienia do kierowania pojazdem, gdyż ewentualne cofnięcie uprawnień wymaga wydania odrębnej decyzji (art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108 poz. 908 ze zm.).
Dodatkowo należy wskazać, że sąd na tym etapie nie bada zasadności skargi. Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 października 2009 r., II OZ 892/09 - celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji.
Skoro zatem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło