III SA/Lu 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rejonowego Komitetu Obywatelskiego na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta postanawia: odrzucić skargę. Rejonowy Komitet Obywatelski Ziemi wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarg na uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r. wydaną w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta. W uzasadnieniu skargi podało, że burmistrz nadużywając swojej władzy uniemożliwia działalność stowarzyszenia poprzez wielokrotne niszczenie i usuwanie tablic informacyjnych usytuowanych przy jego siedzibie, uniemożliwianie dalszego korzystania z sali zebrań obok biura, podjęcie działań zmierzających do usunięcia siedziby biura z pomieszczeń przydzielonych przez władze miasta I kadencji. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazała, że komisja rewizyjna przedstawiła radzie opinię z dnia 21 listopada 2008 r. wskazując na bezzasadność zarzutów wobec Burmistrza z uwagi na to, że kwestie podniesione w skardze były przedmiotem prawomocnych wyroków sądowych. Rada Miasta po rozpatrzeniu zarzutów uznała, że złożona skarga była niezasadna, co rozstrzygnęła podejmując zaskarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. zakreśla właściwość sądu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów gminy. W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Powołane przepisy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewidują możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia prawa. Uchwała Rady Miasta będąca przedmiotem niniejszej skargi została podjęta w trybie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej kpa i zawierała stanowisko rady w sprawie skargi Rejonowego Komitetu Obywatelskiego Ziemi na działalność Burmistrza. Tryb postępowania przewidziany w art. 229 kpa jest tzw. trybem skargowym, właściwym w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej, związanym z krytyką należytego wykonania zadań przez właściwe organy lub przez ich pracowników. Z treści art. 5 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej (por. także postanowienie NSA z dnia 25 maja 2006 r., sygn. OSK 457/2006, LEX Polonica nr 408697). Potwierdza to orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika, że działalność organów państwowych i samorządowych regulowana przepisami Działu VIII kpa, wśród których znajduje się art. 229 pkt 3 kpa, dotyczące skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Postępowanie ze skargi powszechnej jest postępowaniem administracyjnym uproszczonym, w którym nie ma toku instancji oraz środków zaskarżenia. W toku takiego postępowania nie zapadają rozstrzygnięcia adresowane do skarżących, a jedynie zawiadamia się ich o podjętych działaniach. W świetle powyższych rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że uchwała Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2008 r. podjęta w trybie art. 229 pkt 3 kpa, która nie stanowi przepisów prawa miejscowego, jak również nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej powierzonych gminie na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, nie może być zaskarżana do sądu administracyjnego. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę.