III SA/Lu 593/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. Spółka [...] [...] z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w zakresie wniosku P. W. Spółka [...] [...] z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, P. W. Spółka [...] [...] z siedzibą w W. wnosiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji naraziłoby ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżąca podniosła, że w stosunku do niej zostały wydane liczne decyzje nakładające kary pieniężne w łącznej wysokości [...] zł za prowadzenie gier na automatach poza kasynem gry, a skarżąca nie dysponuje na chwilę obecną majątkiem pozwalającym na zaspokojenie nałożonych kar. Ponadto skarżąca musiała zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej w związku z zatrzymaniem przez organy celne automatów do gier należących do skarżącej i nie jest w stanie obecnie uzyskiwać przychodów. Do wniosku Spółka dołączyła bilans aktywów i pasywów na dzień [...] r. i [...] r., oświadczenie Prezesa zarządu z dnia [...] r., rachunek porównawczy zysków i strat oraz wykaz ostatecznych decyzji, którymi nałożono na nią kary pieniężne. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taki uszczerbek, który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). Analizując przedstawione we wniosku Spółki argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. W niniejszej sprawie skarżącej została wymierzona kara pieniężna w wysokości [...] zł. Nałożony na Spółkę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. W Naczelnym Sądzie Administracyjny w podobnych do niniejszej sprawach ukształtowała się linia orzecznicza wskazująca, że strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Wykazanie tych okoliczności wymaga przedstawienia aktualnej sytuacji finansowej skarżącej oraz udokumentowania rzeczywistych obciążeń z tytułu kar pieniężnych (por. postanowienie NSA z 8 września 2015 r., II GZ 451/15 oraz kilkadziesiąt podobnych, wydanych w okresie od 8 września do 16 października 2015 r. w sprawach wstrzymania wykonania decyzji nakładających kary za prowadzenie gier na automatach; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA; orzeczenia.nsa.gov.pl). W badanej sprawie skarżąca przedstawiła wykaz 67 ostatecznych decyzji, z których wynika łączna wysokość kar – [...] zł. Spółka przedstawiła także dokumenty finansowe w postaci bilansu aktów i pasywów (na dzień 31 grudnia 2014 r. i 31 maja 2015 r.) oraz rachunku zysków i strat w tych samych okresach. Szczególnie doniosły w sprawie jest ten drugi dokument, z którego wynika, że przychody netto Spółki na koniec 2014 r. wyniosły nieco ponad [...] tysięcy złotych, a na dzień 31 maja tego roku – ponad [...] tysiące złotych. W obydwu okresach Spółka wykazuje stratę. Niezależnie od tego, ujmowana jednostkowo kwota kary pieniężnej w badanej sprawie – [...] nie wpływa znacząco na płynność finansową skarżącej. Jednakże uwzględniając szerszą perspektywę trzeba mieć na uwadze fakt, że łączna wysokość kar pieniężnych jakie ma zapłacić Spółka jest wyższa od łącznych przychodów netto z działalności za cały 2014 i 2015 r. Takie szersze spojrzenie czyni wiarygodnym twierdzenia skarżącej o ryzyku utraty płynności finansowej. W ocenie Sądu negatywne konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wyegzekwowanie nałożonych kar są znacznie poważniejsze w porównaniu do niewielkich skutków dla interesu publicznego wynikających jedynie z ewentualnego przesunięcia w czasie realizacji obowiązków nałożonych decyzją. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.